Actrice Halina Reijn veroorzaakte afgelopen maandag fikse ophef. Ze wilde op vakantie en werd op Schiphol aangestaard door ‘een mollige vrouw en haar even dikke dochter’. Ook had iemand haar zomaar aangesproken over al dan niet alleen op vakantie gaan. Dat pikte Halina niet en zodra ze weer thuis was, typte ze met nijdige, ranke vingers een boze column waarin ze de vrouw en haar dochter zeekoeien noemde.

En weet je? Ik snap Halina wel. Net als zij weet ik hoe vervelend het is om constant aangestaard te worden. Of aangesproken of besproken te worden zonder dat ik daar op zit te wachten. Niet omdat ik een BN’er ben, hoor. Ik ben een TON’er. (Nee, dat is niet mijn gewicht, maar een afkorting van Totaal Onbekende Nederlander, hoewel de eerste definitie ook niet heel ver van de werkelijkheid af zit.) Ik ben namelijk dik. En dat is voor veel mensen aanleiding om mij na te staren, dingen over me te zeggen of me uit te schelden voor, ik noem maar wat, zeekoe.

Dat mag allemaal, want zoals iedereen weet is dik zijn een keuze. En niet alleen dat, het is ook een schande. Het is iets voor luie mensen zonder doorzettingsvermogen of mensen met een eetprobleem. Dat ben ik allemaal niet. En toch ben ik dik. 'Vind je dat niet heel erg?', vragen mensen me regelmatig. Nee, dat vind ik niet. Dat iedereen er zo zijn mening over geeft, dat vind ik dan weer wel erg.

Van brooddieet tot eigen schuld

Zoals de mevrouw die mij aanraadde het brooddieet te gaan doen. “Mijn schoonzus viel er binnen een maand tien kilo mee af.” Ik glimlachte beleefd. De mevrouw was verpleegkundige en controleerde mijn temperatuur en hechtingen. Mijn dochter was een dag oud. Ik vroeg deze mevrouw niet om advies. Ik had wel wat anders aan mijn hoofd. Toch kwam ze met haar goede raad. “Omdat het me voor jou zo naar lijkt om zo dik te zijn. Je hebt zo’n mooi gezichtje.”

Een week daarvoor nog was er een gynaecoloog die mijn bevalling niet wilde inleiden omdat het mijn ‘eigen schuld was’ dat mijn zwangerschap zo zwaar was. Ik ben het zelf immers ook. En nee, dat was geen medische reden om hulp te weigeren. Dat was een mening. Een oordeel.

Maar ook hij was niet de eerste. Sinds ik op mijn negentiende door medicijnen in een jaar van slank naar heel dik ging, lijkt mijn lijf publiek bezit. Iedereen geeft ongevraagd advies. Van wildvreemden die “Zou je dat nou wel doen?” zeggen wanneer ik een ijsje eet tot mijn ex-schoonmoeder die vijf euro per afgevallen kilo bood.

Kleuters omkegelen met je kont

De eerste jaren vond ik het zelf ook vreselijk om dik te zijn. Ik ben, zoals wij allemaal in onze cultuur, geprogrammeerd dat dik lelijk is. Bovendien nam ik opeens veel plek in in de bus en kegelde ik op verjaardagen kleuters om met mijn nieuwe enorme kont. Dus natuurlijk ging ik naar de huisarts en de sportschool en de diëtiste. Niets hielp. Uiteindelijk bood uitgebreid onderzoek in AMC uitkomst. De medicijnen hebben een verwoestende invloed gehad en er is niets aan te doen. Ik ben kerngezond: bloeddruk, suiker, alles, maar wel dik. Dit is het en dit blijft het.

Dus stak ik al mijn energie in proberen te accepteren dat dit het is. En het lukte. Ja, ik neem veel ruimte in, zowel fysiek als mentaal. Dat is voor sommige mensen vervelend en voor andere prima. Maar het allerbelangrijkste: voor mij ben ik, precies zoals ik nu ben, met mijn alles, prachtig. En sinds ik dat zo voel, raken de blikken en de opmerkingen me eigenlijk niet meer.

Lieve Halina,

Dus laat ik voor één keer zelf een ongevraagd advies geven. Lieve Halina, hou van jezelf, wees blij met wie je bent. Mensen zullen altijd blijven staren en praten, maar jou kan het dan niet meer raken. Want jij weet zelf hoe leuk je bent. En als je stopt met mensen zeekoeien noemen, is er zelfs een kans dat anderen dat ook zien.

Anke Laterveer (36), is schrijver, web woman van Kek Mama en moeder van een zoon van 7 en een dochter van 5. Elke week schrijft zij hier voor jullie iets over haar eigen leven. 

#ZonZeeStress? Kek Mama lezen helpt. Neem nu een abonnement met superkorting: 3 nummers voor € 9,95 

BN'er-moeders op Instagram

Van groupies, een onesie tot Valentijnsdag met voetbal: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Goeiemorgen...


 

Lief


 

Prachtige foto


 

Samen de wereld ontdekken


 

Jubileum


 

Op standje lam dan maar...


 

Maandag onesiedag


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oude-versleten-bank-koesteren

Lauren Eberspacher belooft haar partner dat ze ooit die mooie witte bank uit de woonmagazines zullen kopen. Maar zolang er nog kinderen door het huis springen, kunnen ze hier alleen van dromen.

Op Facebook schrijft ze een ode aan de witte bank (én aan haar oude, versleten exemplaar).

 

Sapvlekken

'Lieve man', zo begint Lauren haar bericht. 'Je weet wel, die witte bank uit dat woonmagazine, ooit gaan we hiervoor sparen en kopen we er een. En hij zal schoon zijn. Niet vies van de sapvlekken, appelschillen en melk. Oh, en wanneer er mensen op bezoek komen, hoeven we niet al het speelgoed eraf te gooien: geen barbiearmpjes die in onze rug porren. We gaan gewoon met z'n allen zitten en genieten van het comfort van onze witte bank.'

 

Lees ook
Moet je zien: man stuurt z'n vrouw 'uitdagende' foto's terwijl hij schoonmaakt >

 

'Prachtige stof'

De moeder vervolgt: 'Op een dag voelen we aan de prachtige stof waar we jarenlang van hebben gedroomd en voor hebben gespaard. En dan zullen we de vlekken missen, want geen vlekken betekent dat onze kinderen niet zo klein meer zijn. De armleuningen zijn stevig en de kussens lekker donzig. Ik weet zeker dat het zo comfortabel zal zijn als we dachten, maar toch zullen we terugdenken aan de momenten dat onze kinderen van onze bank afsprongen, deden alsof ze superhelden waren of 'op avontuur' gingen. Ik denk dat we op die dag onze versleten bank missen.'

 

'De mooiste jaren van ons leven'

Daarom wil Laura haar oude bank koesteren, nu het nog kan. 'Laten we de vlekken blijven schrobben en de dekens blijven gebruiken. Laten we blijven knuffelen met onze kinderen en kijken hoe ze op avontuur gaan in onze woonkamer. Omdat de jaren die we met deze versleten bank hebben, ongetwijfeld de meest kostbare, vermoeiende en mooiste jaren van ons leven zullen zijn.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >