Actrice Halina Reijn veroorzaakte afgelopen maandag fikse ophef. Ze wilde op vakantie en werd op Schiphol aangestaard door ‘een mollige vrouw en haar even dikke dochter’. Ook had iemand haar zomaar aangesproken over al dan niet alleen op vakantie gaan. Dat pikte Halina niet en zodra ze weer thuis was, typte ze met nijdige, ranke vingers een boze column waarin ze de vrouw en haar dochter zeekoeien noemde.

En weet je? Ik snap Halina wel. Net als zij weet ik hoe vervelend het is om constant aangestaard te worden. Of aangesproken of besproken te worden zonder dat ik daar op zit te wachten. Niet omdat ik een BN’er ben, hoor. Ik ben een TON’er. (Nee, dat is niet mijn gewicht, maar een afkorting van Totaal Onbekende Nederlander, hoewel de eerste definitie ook niet heel ver van de werkelijkheid af zit.) Ik ben namelijk dik. En dat is voor veel mensen aanleiding om mij na te staren, dingen over me te zeggen of me uit te schelden voor, ik noem maar wat, zeekoe.

Dat mag allemaal, want zoals iedereen weet is dik zijn een keuze. En niet alleen dat, het is ook een schande. Het is iets voor luie mensen zonder doorzettingsvermogen of mensen met een eetprobleem. Dat ben ik allemaal niet. En toch ben ik dik. 'Vind je dat niet heel erg?', vragen mensen me regelmatig. Nee, dat vind ik niet. Dat iedereen er zo zijn mening over geeft, dat vind ik dan weer wel erg.

Van brooddieet tot eigen schuld

Zoals de mevrouw die mij aanraadde het brooddieet te gaan doen. “Mijn schoonzus viel er binnen een maand tien kilo mee af.” Ik glimlachte beleefd. De mevrouw was verpleegkundige en controleerde mijn temperatuur en hechtingen. Mijn dochter was een dag oud. Ik vroeg deze mevrouw niet om advies. Ik had wel wat anders aan mijn hoofd. Toch kwam ze met haar goede raad. “Omdat het me voor jou zo naar lijkt om zo dik te zijn. Je hebt zo’n mooi gezichtje.”

Een week daarvoor nog was er een gynaecoloog die mijn bevalling niet wilde inleiden omdat het mijn ‘eigen schuld was’ dat mijn zwangerschap zo zwaar was. Ik ben het zelf immers ook. En nee, dat was geen medische reden om hulp te weigeren. Dat was een mening. Een oordeel.

Maar ook hij was niet de eerste. Sinds ik op mijn negentiende door medicijnen in een jaar van slank naar heel dik ging, lijkt mijn lijf publiek bezit. Iedereen geeft ongevraagd advies. Van wildvreemden die “Zou je dat nou wel doen?” zeggen wanneer ik een ijsje eet tot mijn ex-schoonmoeder die vijf euro per afgevallen kilo bood.

Kleuters omkegelen met je kont

De eerste jaren vond ik het zelf ook vreselijk om dik te zijn. Ik ben, zoals wij allemaal in onze cultuur, geprogrammeerd dat dik lelijk is. Bovendien nam ik opeens veel plek in in de bus en kegelde ik op verjaardagen kleuters om met mijn nieuwe enorme kont. Dus natuurlijk ging ik naar de huisarts en de sportschool en de diëtiste. Niets hielp. Uiteindelijk bood uitgebreid onderzoek in AMC uitkomst. De medicijnen hebben een verwoestende invloed gehad en er is niets aan te doen. Ik ben kerngezond: bloeddruk, suiker, alles, maar wel dik. Dit is het en dit blijft het.

Dus stak ik al mijn energie in proberen te accepteren dat dit het is. En het lukte. Ja, ik neem veel ruimte in, zowel fysiek als mentaal. Dat is voor sommige mensen vervelend en voor andere prima. Maar het allerbelangrijkste: voor mij ben ik, precies zoals ik nu ben, met mijn alles, prachtig. En sinds ik dat zo voel, raken de blikken en de opmerkingen me eigenlijk niet meer.

Lieve Halina,

Dus laat ik voor één keer zelf een ongevraagd advies geven. Lieve Halina, hou van jezelf, wees blij met wie je bent. Mensen zullen altijd blijven staren en praten, maar jou kan het dan niet meer raken. Want jij weet zelf hoe leuk je bent. En als je stopt met mensen zeekoeien noemen, is er zelfs een kans dat anderen dat ook zien.

Anke Laterveer (36), is schrijver, web woman van Kek Mama en moeder van een zoon van 7 en een dochter van 5. Elke week schrijft zij hier voor jullie iets over haar eigen leven. 

#ZonZeeStress? Kek Mama lezen helpt. Neem nu een abonnement met superkorting: 3 nummers voor € 9,95 

Kim Pieters

Kim Pieters (39), actrice en moeder van Jacob (7) en Ebe (4) vond de babytijd van haar jongens pittig. “Nu ze groter worden en we hele gesprekken voeren, vind ik moeder zijn leuker.”

Ze deed een tijdje wat rustiger aan na haar hoofdrol in de serie Julia's Tango en het tv-programma Wie is de Mol?. Kreeg twee zonen en speelde in in kleine theaterproducties. Drie jaar geleden had ze een rol in Meiden van de Herengracht en onlangs in Zomer in Zeeland. Nu staat ze op de planken in de reizende theatervoorstelling Guilty pleasures - onderdeel van de Powervrouwen-reeks van Bos Theaterproducties. “Een lekkere lichte avond met veel meezingliedjes,” zegt Kim, “vol herkenbare situaties. Over schoolpleinmoeders en vriendinnen op een paaldanscursus. Na afloop van de voorstelling bouwen we een feestje in de foyer, waar we nog even doorgaan.” Guilty pleasures zijn er namelijk om gevierd te worden, vindt ze.

“Waarom zou je je schamen voor wat je leuk vindt? Ik hou er wel van, een tacky randje. Dansen op de Backstreet Boys, Rick Astley en John Denver.” Ze schaamt zich hoe dan ook niet snel. “Ook niet nu ik opeens moet zingen op het podium. Schijt, denk ik dan. Ik ben niet de beste zangeres, maar ik vind het gewoon leuk om te doen.”
 

Schuldgevoel

Deze generatie worstelt met schuldgevoel, vindt Kim. In Guilty pleasures zit een diepere laag over de verplichtingen die schudgevoelens met zich meebrengen. “We zijn zó bezig met wat anderen van ons denken. Dat draagt niet bij aan een positief zelfbeeld. Jammer vind ik dat. Nu ik ouder word, maak ik me gelukkig minder druk om wat de buitenwereld denkt en vertoon ik minder sociaal wenselijk gedrag.

Ik heb een vriendin die elke keer als we elkaar zagen cadeautjes meenam voor mijn kinderen. Superlief, maar daardoor kreeg ik het gevoel dat ik dat terug moest doen. Voor mijn gevoel schiep het een verplichting, terwijl het voor mij helemaal niet draait om materie. Ik ben liever attent met aandacht. Ik waardeer het enorm als ik díe terugkrijg van vriendinnen. Een belletje om te vragen hoe een auditie ging, bijvoorbeeld. Ik heb ook een vriendin die structureel elke verjaardag vergeet, maar wel altijd voor me klaarstaat. Dáár gaat het voor mij om.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: schuldgevoel >

 

Cadeautjes

Al die gedragscodes en verplichtingen; ik durf me er nu steeds meer tegen uit te spreken. Soms best eng om te doen, maar ik merk dat anderen dat waarderen. Op het schoolplein van de kinderen had ik het onlangs met een paar moeders over cadeautjes voor een kinderverjaardag. Vroeger kreeg ik gewoon vijf gulden van mijn ouders, en daar moest ik het dan voor regelen.

Als je nu kijkt naar de bedragen... Ik vind vijftien euro voor een partijtje best veel; als we allemaal een tientje inleggen, kopen we met z’n tienen één mooi voetbalpak en is dat kind dolgelukkig. Toen Jacob drie jaar geleden net op school zat, ging ik daar nog wel in mee. Dacht: o, dat hoort dus blijkbaar zo. Net als die klassenapps die maar doorgaan. Nu zet ik die gewoon op stil. Ik laat me niet meer gek maken. Al scheelt het dat ik niet zoveel op het schoolplein sta, omdat mijn vriend Peter de jongens meestal wegbrengt, op weg naar zijn werk.”
 

Betrokkenheid

Natuurlijk draagt Kim wel haar steentje bij als hulpmoeder: “Luizenpluizen bijvoorbeeld. Of de klas versieren met sinterklaas en vlak voor de vakantie speelgoed schoonmaken. Als ik drie keer per jaar iets doe op school, vind ik dat echt zat. Ik vind het prima om te helpen, maar doe het vooral uit gevoel van betrokkenheid met mijn kinderen.”
 

Het hele interview staat in Kek Mama 10-2018.

 

 

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Nina Pierson zwanger van tweede kind

Nog meer prachtig babynieuws: Nina Pierson is opnieuw moeder geworden van een dochter.

Nina beviel twee weken geleden al van haar dochter, maar maakte het nieuws nu pas bekend op haar Instagrampagina. Het meisje heeft de naam Bodi Jane Moon gekregen.

 

Verliefd

"We zijn tot over onze oren verliefd! Ze is thuis in bad geboren en het was weer zo’n intense, mooie en spirituele ervaring", schrijft Nina op Instagram. Ook laat ze weten tot eind oktober offline te blijven. "Maar wilde dit mooiste nieuws wel alvast even met jullie delen."

 

 

Leukste nieuws

Nina maakte in april bekend opnieuw zwanger te zijn. Het leukste nieuws van de wereld, schreef ze toen op Instagram.

 

'Ze is goed zoals ze is'

Eerder vertelde Nina in Kek Mama openhartig over haar bedrijf SLA, gezond eten, dochter Ella en bewust opvoeden: 'Ik was een helse puber, was veel bezig met jongens; ik had mijn eerste vriendje op mijn dertiende, werd twee keer van het gymnasium gestuurd en bleef twee keer zitten. Toch lieten mijn ouders me vrij en veroordeelden ze me nooit. Ik hoop dat ik in dat opzicht net zo’n ouder kan zijn voor Ella. Dat ze weet dat ze goed is zoals ze is.'


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >