Beeld: Shutterstock
Als je ex het leven in quarantaine anders aanpakt dan jij, kan dat het co-ouderschap flink onder druk zetten. Blogger Katie Bingham-Smith legt uit hoe ze er in deze tijden toch het beste van probeert te maken met haar ex-man.
‘Co-ouderen is onder de beste omstandigheden stressvol. Laat staan als er een pandemie plaatsvindt, zoals nu’, zegt Katie. ‘De kans is groot dat je ex en jij het leven in quarantaine anders aanpakken. Zoals bij mij en m’n ex-man het geval is.’
Katie legt uit hoe haar kinderen een paar weken geleden thuis kwamen van een bezoek aan hun vader. ‘Ze zeiden dat hij de kelder had gevuld met conserven en diepvriesproducten. Hij was klaar om zich volledig af te zonderen als dat nodig zou zijn.’
> Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van een geweldige aanbieding: 8 nummers én Studio Noos-tas voor maar € 49,95! <
Katie vond dat haar ex overdreven reageerde en besloot erover in gesprek te gaan met hem. ‘Ik zei dat ik blij was dat hij zich voorbereidde en voorzichtig was, maar wel vond dat hij de kinderen bang maakte door er zoveel over te praten. Hij werd een beetje defensief en zei dat hij vond dat er teveel mensen waren die de belangrijke informatie over het virus en de quarantainemaatregelen, negeerden. Sindsdien praten er we er regelmatig over.’
Katie zegt dat dit meningsverschil tot nu toe het enige ‘probleem’ met haar ex is, sinds de corona-uitbraak. ‘En daar ben ik dankbaar voor. Want ik weet dat veel co-ouders het in deze periode écht moeilijk hebben.’
Ze noemt op haar blog enkele adviezen van een deskundige, over hoe je als co-ouders met elkaar moet omgaan in deze onzekere tijden. ‘Zo moet je de schema’s die je hebt opgesteld zoveel mogelijk intact houden en proberen flexibel te zijn als het anders loopt. En communicatie is nu belangrijker dan ooit. Mijn ex en ik appen bijvoorbeeld een paar keer per dag om te checken hoe het schoolwerk van de kinderen gaat en hoe ze zich voelen – fysiek én emotioneel. Dat werkt goed, want daar voelen wij ons allebei prettig bij.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
