Debby: ‘We lieten onze kinderen meebeslissen over de vakantie, tot onze dochter (7) haar mond opende’

Accepteer cookies om deze video te kunnen zien.

Een gezinsvakantie zónder eindeloze discussies over wat jullie gaan doen? Debby en haar man Paul dachten de perfecte oplossing te hebben gevonden. Ze lieten hun dochters meebeslissen over het dagprogramma. Maar tijdens het avondeten bleek dat hun jongste daar toch heel anders over dacht.

Lees verder onder de advertentie

Debby (37) is getrouwd met Paul (36) en moeder van Milou (10) en Lotte (7): “We gingen met z’n vieren op citytrip naar Duitsland. Hartstikke gezellig, maar met twee kinderen weet je ook dat een dagje een stad verkennen niet altijd vanzelf gaat. Waar Paul en ik graag wat van de omgeving willen zien, hebben de meiden soms heel andere ideeën over wat een leuke vakantiedag is.

Lees verder onder de advertentie

We wilden daarom voorkomen dat we de hele dag zouden horen dat we alweer ergens naartoe moesten waar niemand zin in had. Dus bedachten we een plan: we zouden de kinderen betrekken bij de planning. Niet alleen maar zeggen wat we gingen doen, maar ze echt het gevoel geven dat ze mochten meebeslissen. Of nou ja, dat dachten wij dus.

Van rodelbaan tot zwemmen

We hadden een aantal leuke activiteiten op het programma staan. We wilden van de rodelbaan, gaan zwemmen, door de stad wandelen en met een kabelbaan naar een uitzichtpunt. Een mooie afwisseling, vonden Paul en ik. Een beetje actie voor de kinderen, wat sightseeing voor ons en tussendoor genoeg tijd om samen iets leuks te doen.

Lees verder onder de advertentie

In plaats van zelf de hele dag in te delen, legden we de mogelijkheden aan Milou en Lotte voor. Zij mochten aangeven waar ze als eerste naartoe wilden en wat we daarna zouden doen. Dat leek ons een prima oplossing. Wij hoefden niet steeds te bepalen wat de volgende activiteit werd en de meiden hadden ook iets te zeggen over het programma. Iedereen blij. Tenminste, zo voelde het voor Paul en mij.

De meiden overlegden over de volgorde en wij volgden hun keuzes. Ik vond het eigenlijk best gezellig om ze zo bij de planning te betrekken. Kijk ons eens lekker democratisch opvoeden, dacht ik nog. Geen ouders die de hele dag alles bepalen, maar gewoon samen beslissingen nemen. Ik was behoorlijk tevreden over onze aanpak.

Lees verder onder de advertentie

Briljant plan

Gedurende de dag verliep alles eigenlijk prima. We wisselden de verschillende activiteiten af en de meiden wisten steeds wat er op de planning stond. Van lekker actief bezig zijn op de rodelbaan tot rondkijken in de stad en met de kabelbaan omhoog voor het uitzicht: we hadden een volle dag.

Lees verder onder de advertentie

Natuurlijk waren de meiden het niet overal over eens, maar dat hoort erbij als je met kinderen op pad bent. Het belangrijkste was dat ze betrokken waren bij de planning en niet het gevoel hadden dat ze de hele dag achter ons aan moesten lopen. Paul en ik hadden ondertussen het idee dat we iets hadden ontdekt wat we op iedere vakantie konden toepassen. Gewoon de kinderen wat inspraak geven en je voorkomt een hoop discussie.

Het grappige is dat we er zelf ook echt van overtuigd waren dat Milou en Lotte mochten meebeslissen. We hadden ze toch steeds gevraagd waar ze eerst naartoe wilden? En we hadden toch gedaan wat zij kozen? Pas tijdens het avondeten ontdekten we dat je daar blijkbaar ook heel anders naar kunt kijken.

Lees verder onder de advertentie

Evaluatie

Aan het einde van de dag zaten we met z’n vieren te eten. We hadden lekker veel gedaan en Paul en ik waren benieuwd hoe de meiden het hadden gevonden. We vroegen wat ze het leukst vonden en of ze tevreden waren over hoe we de dag samen hadden ingedeeld. Ik verwachtte eigenlijk een enthousiast antwoord. Misschien zelfs een complimentje voor ons geweldige overlegmodel.

Lees verder onder de advertentie

Milou vertelde wat ze leuk had gevonden, maar Lotte keek ons aan alsof ze nog iets belangrijks moest rechtzetten. ‘Jullie zeggen steeds dat we mogen meebeslissen’, begon ze. Ik dacht nog: o, daar komt vast iets liefs. Nou, niet dus.

Geen blad voor de mond

‘Jullie beslissen wat we gaan doen en wij mogen alleen de volgorde zeggen. Ik noem dat geen overleg.’ Paul en ik keken elkaar aan. En toen moesten we lachen. Hoe graag ik ook had willen zeggen dat ze het verkeerd zag, ze had natuurlijk gewoon gelijk. Wij hadden van tevoren bepaald welke activiteiten er op het programma stonden. De meiden mochten alleen kiezen in welke volgorde we die gingen doen. In ons hoofd was dat inspraak. In Lottes hoofd was het vooral een lijstje dat wij hadden gemaakt, waar zij een beetje mee mochten schuiven. Tja, daar viel weinig tegenin te brengen.

Lees verder onder de advertentie

Goede les

Ik vond het ergens ook wel mooi dat Lotte dat zo duidelijk kon zeggen. Ze is pas zeven, maar had haarfijn door hoe de verhoudingen lagen. Wij dachten dat we haar een keuze gaven, terwijl zij vooral zag welke keuzes ze níét kreeg. Paul en ik hebben ons voorgenomen om de meiden de volgende keer ook zelf activiteiten te laten bedenken, in plaats van alleen uit onze plannen te laten kiezen. Al moet ik toegeven dat ik daar ook alweer een klein beetje tegenop zie. Want als je twee kinderen écht laat bepalen wat je op een citytrip gaat doen, weet je natuurlijk nooit waar je eindigt.”

Lees verder onder de advertentie

Debby en Paul dachten dat ze de perfecte manier hadden gevonden om iedereen tevreden te houden op vakantie. Maar misschien kun je al dat plannen beter helemaal loslaten. Moeder Stacy ontdekte namelijk dat haar kinderen héél andere ideeën hadden over de ideale vakantiedag. Haar belangrijkste tip? Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Facebook Twitter Whatsapp E-mail