Elske: ‘De buikpijn die ik aanzag voor menstruatiekrampen, bleek totaal iets anders te zijn’

Accepteer cookies om deze video te kunnen zien.

De meeste moeders zullen het wel herkennen, als je kind klaagt over pijn, ben je de eerste die de huisarts belt, maar als je zelf ergens last van hebt, neem je dat niet serieus. Zo ook Elske.

Lees verder onder de advertentie

Elske, getrouwd, moeder van twee kinderen (4 en 1): “Ik liep al een tijd rond met buikpijn, maar ik heb wel vaker ergens pijn. Hoofdpijn, rugpijn, bekkenpijn na mijn zwangerschappen… Buikpijn kon er ook nog wel bij. Ik schaarde het zonder nadenken onder menstruatiepijn, ook al was ik net ongesteld geweest, gooide een zwik paracetamol naar binnen en ging verder met mijn dag.

Lees verder onder de advertentie

Buikpijn

Zelfs toen ik me steeds slechter begon te voelen, had ik nog niet het idee dat er misschien iets ernstigs aan de hand was. Pas toen ik een koortsig gevoel kreeg en ’s nachts wakker lag van de pijn en er bijna niet meer van kon bewegen, begon ik te googelen. Pijn in rechteronderbuik.

Lees verder onder de advertentie

Ja hoor, een blindedarmontsteking, gaf Google aan. Dat zal toch niet? Ik durfde me de rest van de nacht niet te verroeren, want bij elke beweging werd ik misselijk en ik zou nooit op tijd bij de wc zijn in deze staat.

Toen mijn man in de ochtend wakker werd van zijn wekker, keek ik hem aan. ‘Ik denk dat ik misschien blindedarmontsteking heb.’ Hij keek me aan alsof ik gek was geworden en vroeg waarom ik hem niet wakker had gemaakt. Ik kon alleen maar zeggen dat hij gauw een emmer moest halen en spuugde toen het hele bed onder.

Het blijkt een blindedarmontsteking

Mijn ouders werden uit hun bed gebeld om de kinderen op te vangen, die moesten immers gewoon naar school en naar de opvang, en mijn man bracht me naar de spoedeisende hulp. Lang verhaal kort, ik had inderdaad een blindedarmontsteking en moest direct onder het mes en een nacht blijven slapen.

Lees verder onder de advertentie

Jemig, had ik me daar in verkeken. Ik schrok er best wel van en vond het eng om onder narcose te moeten, zeker zonder dat ik mijn kinderen goed en wel gedag had kunnen zeggen. Uiteraard werd ik gewoon wakker, maar ik had – nog steeds – enorme pijn na de operatie en mag nu zes weken niks tillen. Ook de nasleep van de narcose vind ik heel heftig. Echt niet handig met kleine kinderen. En dat is eigenlijk nog zacht uitgedrukt.”

Sabine dacht dat haar dochter gewoon ziek was, tot de ambulance kwam en ze naar het ziekenhuis werd gebracht. Ze moest zelfs op de IC blijven. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail