Beeld: Brenda van Leeuwen
Beeld: Brenda van Leeuwen

Hoe ze het voor elkaar krijgt is een mysterie maar Sylvia heeft een man, kind, twee banen, vier rottweilers, acht katten, vogels, kippen en konijnen en toch een brandschoon huis.

Silvia: “Ik was zwanger en iedereen wilde weten of ik nu mijn rottweilers weg zou doen. Zelfs vrienden en familie. Wie mij een beetje kent, weet dat dat nooit gaat gebeuren. Ik hou evenveel van mijn dochter als van mijn dieren. Ik zou mezelf nooit meer in de spiegel durven aankijken als ik mijn dieren zou weg doen omdat er een baby is geboren.

 

'Rottweilers zijn lief en trouw'

Ik snap wel waar die vraag vandaan komt. Had ik chihuahua’s gehad, dan had niemand iets gezegd. Rottweilers staan bekend als agressief. Absolute onzin, het is juist een lief en trouw ras. De bijtincidenten hebben in 99 procent van de gevallen met hun bazen te maken. Ik ben wel altijd op mijn hoede. Als ik theewater opzet neem ik Fay mee naar de keuken en laat haar niet alleen met Jade, die ik al zeven jaar heb en waarvoor ik mijn hand in het vuur steek. Het blijven beesten. Fay kan in haar spel de hond pijn doen of laten schrikken en ik wil voorkomen dat Jade zich gaat verdedigen. Ik zal ook nooit twee honden tegelijk in de woonkamer laten met mij en Fay alleen; als zij achter een bal aanrennen, hebben ze zo veel kracht dat ze mij kunnen omduwen. Ik neem geen enkel risico met onze kleine meid. Maar bang ben ik niet.

 

'Fay is stapel op de honden en alle dieren'

Vanaf het moment dat ik met de baby thuiskwam, hoorde ze voor Jade en Lynn bij de familie. De honden had ik al een rompertje gegeven om aan haar geur te wennen en ze hadden haar in hun hart gesloten. Ze zijn heel waaks als het om haar gaat. Andersom wil Fay ook niets anders dan ze knuffelen. Als ze bij oma logeert en ik haar weer kom ophalen, gilt ze al om Tys en Lynn. Ze is stapel op de honden en alle andere dieren. Haar ochtendritueel: alle poezen, kippen, konijnen, vogels begroeten en voeren.

 

'Ik voel me innig verbonden met dieren'

De naam van Fay is niet toevallig gekozen. Fay is het oud-Engelse woord voor fairy, en volgens de mythe zijn elfjes de verzorgers van planten en dieren. Zelf voel ik me ook innig verbonden met dieren. Als peutertje wilde ik al geen vlees eten. Ik zie me nog in tranen aan tafel zitten. Mijn moeder had zojuist verteld dat die karbonade op mijn bord een varken was geweest. Nadat ik avond na avond huilde om alle zielige diertjes, ging mijn vader – een echte carnivoor – overstag. Ik hoefde geen vlees meer te eten. Mijn vriend Michael eet af en toe vlees, maar we voeden Fay vegetarisch op. Dat hadden we al afgesproken voordat ik zwanger was en dat gaat prima. Ik kan me ook niet voorstellen hoe ik ons kind zou moeten uitleggen: ‘De poes is lief, de hond is lief, een koe is ook lief maar die maken we dood en eten we op.’

 

Twintig huisdieren

Ik kreeg de liefde voor dieren van thuis mee. Alleen heb ik het wat overdreven, zegt mijn moeder altijd lachend. Toen ik op mezelf ging wonen, had ik binnen twee weken een hond en al snel kwamen er zeven katten en drie konijnen bij. Inmiddels heb ik ruim twintig huisdieren rondlopen. Dat het er zo veel zouden worden, was niet de bedoeling. Ze komen iedere keer op mijn pad en ik kan geen nee zeggen. Zodra ik iets hoor over een zielig konijn, verwaarloosde asielkat of twee Spaanse rottweilerpuppy’s die vergiftigd zouden worden, vertel ik mijn vriend dat we weer gezinsuitbreiding krijgen.

 

Hoe meer zielen, hoe meer vreugd

Toen ik Michael zes jaar geleden leerde kennen,  waarschuwde ik hem meteen voor mijn huisgenoten. Het schrok hem niet af. Verliefd als hij was vond hij alles even leuk aan mij, zelfs mijn dierenverzameling. Gelukkig maar, want met iemand die niet van dieren houdt kan ik geen gesprek voeren, laat staat een relatie hebben. Zelf bracht Michael ook nog eens drie katten mee. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Het was wel lastig dat we destijds allebei nog zes nachten als vrachtwagenchauffeur werkten. Op onze enige vrije dag waren we hokken en manden aan het poetsen.

 

'Een kind is compleet anders'

Hoeveel werk het echt was merkte ik pas na de komst van Fay. Ik dacht dat ik een baby er makkelijk bij kon doen. Ik zorgde al mijn hele leven voor dieren, hoe anders zou een kind zijn? Ha, compleet anders. Overdag stond alles in het teken van de baby. Katten knuffelen, honden uitlaten, hokken schoonmaken deed ik ’s nachts. En toen kreeg ik vorig jaar ook nog de twee Spaanse puppy’s erbij die niet meteen zindelijk werden. Sowieso loop ik overdag met elke hond afzonderlijk rondjes, dat is bij elkaar anderhalf uur. En dan ’s avonds als Michael thuis is, maak ik nog een keer een lange  wandeling met elke hond apart.

 

'Fay woont in haar eigen kinderboerderij'

Inmiddels heeft Fay een leeftijd waarop we veel samen kunnen doen: honden uitlaten, kippen en konijnen voeren en poesjes knuffelen. Ze woont in een eldorado: haar eigen kinderboerderij. We wonen best groot, maar de ruimtes zijn niet erg praktisch ingedeeld. We hebben een prachtige tuin, het lijkt net een park met perkjes en hofjes, maar dat is niet handig met de honden die binnen de kortste keren het grasveld omploegen. Boven hebben we vier slaapkamers: één voor ons, één voor Fay, één voor Michaels dochter van zeven uit een vorig huwelijk en één voor de acht katten. Ze hebben hun eigen verblijf met mandjes en krabpalen. Ook staat een raam open waardoor ze op het dak van de bijkeuken kunnen springen.

 

Veel dieren en toch een opgeruimd huis

De konijnen en kippen zitten buiten in een ren en de honden leven in de bijkeuken, keuken en op het terras. Ik laat ze om en om in de huiskamer. Als er bezoek komt, mag Jade binnen blijven. Zij is het rustigst van alle vier. Ze is al wat ouder en legt haar kop of poten niet op schout bij de visite. Mensen denken dat ik in een Pippi Langkous­huis woon met een paard in de woonkamer, overal kattenbakken en haren. Maar ik ben juist heel netjes. Er rennen geen honden door de huiskamer, er mogen geen dieren op de bank en Fays speelgoed is verboden terrein voor alles met vier poten. Je kunt best parttime werken, veel dieren hebben en toch in een opgeruimd, schoon huis leven.”

 

Fijne webshop

Silvia heeft een eigen webshop, REBEL!, en verkoopt allerlei fijne producten. Van kleurrijke riemen voor je hond tot aan unieke sieraden voor jezelf. Als je iets koopt, steun je nog het goede doel ook: Silvia schenkt haar opbrengt namelijk iedere drie maanden aan een goed doel dat ze zelf uitkiest. Tot en met juli is dit Proefdiervrij.

Kim Pieters

Kim Pieters (39), actrice en moeder van Jacob (7) en Ebe (4) vond de babytijd van haar jongens pittig. “Nu ze groter worden en we hele gesprekken voeren, vind ik moeder zijn leuker.”

Ze deed een tijdje wat rustiger aan na haar hoofdrol in de serie Julia's Tango en het tv-programma Wie is de Mol?. Kreeg twee zonen en speelde in in kleine theaterproducties. Drie jaar geleden had ze een rol in Meiden van de Herengracht en onlangs in Zomer in Zeeland. Nu staat ze op de planken in de reizende theatervoorstelling Guilty pleasures - onderdeel van de Powervrouwen-reeks van Bos Theaterproducties. “Een lekkere lichte avond met veel meezingliedjes,” zegt Kim, “vol herkenbare situaties. Over schoolpleinmoeders en vriendinnen op een paaldanscursus. Na afloop van de voorstelling bouwen we een feestje in de foyer, waar we nog even doorgaan.” Guilty pleasures zijn er namelijk om gevierd te worden, vindt ze.

“Waarom zou je je schamen voor wat je leuk vindt? Ik hou er wel van, een tacky randje. Dansen op de Backstreet Boys, Rick Astley en John Denver.” Ze schaamt zich hoe dan ook niet snel. “Ook niet nu ik opeens moet zingen op het podium. Schijt, denk ik dan. Ik ben niet de beste zangeres, maar ik vind het gewoon leuk om te doen.”
 

Schuldgevoel

Deze generatie worstelt met schuldgevoel, vindt Kim. In Guilty pleasures zit een diepere laag over de verplichtingen die schudgevoelens met zich meebrengen. “We zijn zó bezig met wat anderen van ons denken. Dat draagt niet bij aan een positief zelfbeeld. Jammer vind ik dat. Nu ik ouder word, maak ik me gelukkig minder druk om wat de buitenwereld denkt en vertoon ik minder sociaal wenselijk gedrag.

Ik heb een vriendin die elke keer als we elkaar zagen cadeautjes meenam voor mijn kinderen. Superlief, maar daardoor kreeg ik het gevoel dat ik dat terug moest doen. Voor mijn gevoel schiep het een verplichting, terwijl het voor mij helemaal niet draait om materie. Ik ben liever attent met aandacht. Ik waardeer het enorm als ik díe terugkrijg van vriendinnen. Een belletje om te vragen hoe een auditie ging, bijvoorbeeld. Ik heb ook een vriendin die structureel elke verjaardag vergeet, maar wel altijd voor me klaarstaat. Dáár gaat het voor mij om.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: schuldgevoel >

 

Cadeautjes

Al die gedragscodes en verplichtingen; ik durf me er nu steeds meer tegen uit te spreken. Soms best eng om te doen, maar ik merk dat anderen dat waarderen. Op het schoolplein van de kinderen had ik het onlangs met een paar moeders over cadeautjes voor een kinderverjaardag. Vroeger kreeg ik gewoon vijf gulden van mijn ouders, en daar moest ik het dan voor regelen.

Als je nu kijkt naar de bedragen... Ik vind vijftien euro voor een partijtje best veel; als we allemaal een tientje inleggen, kopen we met z’n tienen één mooi voetbalpak en is dat kind dolgelukkig. Toen Jacob drie jaar geleden net op school zat, ging ik daar nog wel in mee. Dacht: o, dat hoort dus blijkbaar zo. Net als die klassenapps die maar doorgaan. Nu zet ik die gewoon op stil. Ik laat me niet meer gek maken. Al scheelt het dat ik niet zoveel op het schoolplein sta, omdat mijn vriend Peter de jongens meestal wegbrengt, op weg naar zijn werk.”
 

Betrokkenheid

Natuurlijk draagt Kim wel haar steentje bij als hulpmoeder: “Luizenpluizen bijvoorbeeld. Of de klas versieren met sinterklaas en vlak voor de vakantie speelgoed schoonmaken. Als ik drie keer per jaar iets doe op school, vind ik dat echt zat. Ik vind het prima om te helpen, maar doe het vooral uit gevoel van betrokkenheid met mijn kinderen.”
 

Het hele interview staat in Kek Mama 10-2018.

 

 

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Nina Pierson zwanger van tweede kind

Nog meer prachtig babynieuws: Nina Pierson is opnieuw moeder geworden van een dochter.

Nina beviel twee weken geleden al van haar dochter, maar maakte het nieuws nu pas bekend op haar Instagrampagina. Het meisje heeft de naam Bodi Jane Moon gekregen.

 

Verliefd

"We zijn tot over onze oren verliefd! Ze is thuis in bad geboren en het was weer zo’n intense, mooie en spirituele ervaring", schrijft Nina op Instagram. Ook laat ze weten tot eind oktober offline te blijven. "Maar wilde dit mooiste nieuws wel alvast even met jullie delen."

 

 

Leukste nieuws

Nina maakte in april bekend opnieuw zwanger te zijn. Het leukste nieuws van de wereld, schreef ze toen op Instagram.

 

'Ze is goed zoals ze is'

Eerder vertelde Nina in Kek Mama openhartig over haar bedrijf SLA, gezond eten, dochter Ella en bewust opvoeden: 'Ik was een helse puber, was veel bezig met jongens; ik had mijn eerste vriendje op mijn dertiende, werd twee keer van het gymnasium gestuurd en bleef twee keer zitten. Toch lieten mijn ouders me vrij en veroordeelden ze me nooit. Ik hoop dat ik in dat opzicht net zo’n ouder kan zijn voor Ella. Dat ze weet dat ze goed is zoals ze is.'


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >