De babynaam. Soms is ‘ie in een mum van tijd besloten, maar in Cynthia’s geval kwam ‘de naam’ pas op het allerlaatste moment.
Cynthia (34): “We hadden onze kinderwens nog maar net besproken of ik had een positieve zwangerschapstest in mijn hand. De eerste weken zweefde ik op een roze wolk, maar toen sloeg de misselijkheid toe. Eten? Vergeet het maar. Ik hing dagenlang boven de pot.
Lees ook – Lisa kampte met extreme zwangerschapsmisselijkheid: ‘Ik bleef maar spugen en toch vonden sommigen het aanstellerij’
Na twintig weken kwam ik weer terug op aarde, en was ik helemaal klaar om ons voor te bereiden op de komst van onze kleine spruit. De eerste grote taak: de naam. Ik had mijn lijst van vijf jongens- en vijf meisjesnamen al klaarliggen. Mijn man zou zijn favorieten verzamelen. We hadden een gezellige avond ingepland: hapjes, alcoholvrije cocktails, een muziekje en onze namenlijsten.
Lees ook – Zomerbaby op komst? Dit zijn de mooiste zonnige babynamen
Ik begon met de jongensnamen. “Samuel,” zei ik. Mijn man keek alsof ik hem net een brokmodder had voorgeschoteld. “Louis?” Nog erger. Zijn gezicht begon te verkrampen. “Oké, misschien heb jij betere suggesties,” zei ik terwijl ik mijn oren spitste voor wat er ging komen. Hij gooide namen in de ring als Blaze, JD en Shayro. Mijn mond viel open. Wat gebeurde hier? Bedachten we een naam voor een nieuw elektronicamerk?
We wilden het geslacht van ons kindje niet weten, maar ik ‘voelde’ dat ik een meisje droeg. “Laten we het bij meisjesnamen proberen,” stelde ik voor. “Emma, Charlotte, Nora…” Maar ook deze namen kregen de “te netjes” stempel. En toen kwam hij met Divine, Porscha en Zalia. Ik keek hem aan alsof ik water zag branden. “Meen je dit serieus?”, vroeg ik.
Lees ook – Mijn ex stal mijn babynaam: ‘Waarom? Hij wist hoe belangrijk die voor me was!’
We waren het overal over eens. Over het interieur van de babykamer, de kinderwagen, de kleertjes. Het bevalplan, de peetouders, de achternaam. Hoe we het na mijn verlof zouden doen met de opvang. Alles ging zo vloeiend en we voerden geen enkele discussie. Behalve over die babynaam.
Het heeft ons maanden gekost. Uren hebben we gespendeerd aan het doorbladeren van namenlijsten. Waar mijn man fan was van die (volgens hem) hippe, unieke namen, was ik meer van de klassieke schoonheid. Na wat voelde als een eeuwigheid van naam-argumenten en compromis-onderhandelingen, kwamen we tot een conclusie: Lucia voor een meisje en Lucio voor een jongen.
Maar ik voelde diep van binnen dat het toch niet helemaal was wat we zochten. Met 39 weken zei ik: “Dit is ‘m toch niet.” En zo waren we zelfs in week 40 van mijn zwangerschap nog bezig met de naam.
Lees ook – Al eens van een babynaam consultant gehoord?
Toen mijn weeën eindelijk begonnen en we naar het ziekenhuis reden, gebeurde het. We hoorden de naam ‘Sammy Joe’ op de radio. We keken elkaar aan en wisten meteen: of we nu een meisje of jongen krijgen, dit is de naam.
Nu is onze kleine meid Sammy Joe 2,5 jaar oud en we denken alweer aan een tweede. Ik houd mijn hart vast voor de komende naam-discussies. Als het een beetje lijkt op de vorige ronde, belooft het weer een strijd te worden, maar dat zien we dan wel weer.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
