De babynaam. Soms is ‘ie in een mum van tijd besloten, maar in Cynthia’s geval kwam ‘de naam’ pas op het allerlaatste moment.
Cynthia (34): “We hadden onze kinderwens nog maar net besproken of ik had een positieve zwangerschapstest in mijn hand. De eerste weken zweefde ik op een roze wolk, maar toen sloeg de misselijkheid toe. Eten? Vergeet het maar. Ik hing dagenlang boven de pot.
Lees ook – Lisa kampte met extreme zwangerschapsmisselijkheid: ‘Ik bleef maar spugen en toch vonden sommigen het aanstellerij’
Na twintig weken kwam ik weer terug op aarde, en was ik helemaal klaar om ons voor te bereiden op de komst van onze kleine spruit. De eerste grote taak: de naam. Ik had mijn lijst van vijf jongens- en vijf meisjesnamen al klaarliggen. Mijn man zou zijn favorieten verzamelen. We hadden een gezellige avond ingepland: hapjes, alcoholvrije cocktails, een muziekje en onze namenlijsten.
Lees ook – Zomerbaby op komst? Dit zijn de mooiste zonnige babynamen
Ik begon met de jongensnamen. “Samuel,” zei ik. Mijn man keek alsof ik hem net een brokmodder had voorgeschoteld. “Louis?” Nog erger. Zijn gezicht begon te verkrampen. “Oké, misschien heb jij betere suggesties,” zei ik terwijl ik mijn oren spitste voor wat er ging komen. Hij gooide namen in de ring als Blaze, JD en Shayro. Mijn mond viel open. Wat gebeurde hier? Bedachten we een naam voor een nieuw elektronicamerk?
We wilden het geslacht van ons kindje niet weten, maar ik ‘voelde’ dat ik een meisje droeg. “Laten we het bij meisjesnamen proberen,” stelde ik voor. “Emma, Charlotte, Nora…” Maar ook deze namen kregen de “te netjes” stempel. En toen kwam hij met Divine, Porscha en Zalia. Ik keek hem aan alsof ik water zag branden. “Meen je dit serieus?”, vroeg ik.
Lees ook – Mijn ex stal mijn babynaam: ‘Waarom? Hij wist hoe belangrijk die voor me was!’
We waren het overal over eens. Over het interieur van de babykamer, de kinderwagen, de kleertjes. Het bevalplan, de peetouders, de achternaam. Hoe we het na mijn verlof zouden doen met de opvang. Alles ging zo vloeiend en we voerden geen enkele discussie. Behalve over die babynaam.
Het heeft ons maanden gekost. Uren hebben we gespendeerd aan het doorbladeren van namenlijsten. Waar mijn man fan was van die (volgens hem) hippe, unieke namen, was ik meer van de klassieke schoonheid. Na wat voelde als een eeuwigheid van naam-argumenten en compromis-onderhandelingen, kwamen we tot een conclusie: Lucia voor een meisje en Lucio voor een jongen.
Maar ik voelde diep van binnen dat het toch niet helemaal was wat we zochten. Met 39 weken zei ik: “Dit is ‘m toch niet.” En zo waren we zelfs in week 40 van mijn zwangerschap nog bezig met de naam.
Lees ook – Al eens van een babynaam consultant gehoord?
Toen mijn weeën eindelijk begonnen en we naar het ziekenhuis reden, gebeurde het. We hoorden de naam ‘Sammy Joe’ op de radio. We keken elkaar aan en wisten meteen: of we nu een meisje of jongen krijgen, dit is de naam.
Nu is onze kleine meid Sammy Joe 2,5 jaar oud en we denken alweer aan een tweede. Ik houd mijn hart vast voor de komende naam-discussies. Als het een beetje lijkt op de vorige ronde, belooft het weer een strijd te worden, maar dat zien we dan wel weer.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Je herkent het meteen: sommige oma’s zijn een soort magneet voor hun kleinkinderen. Je hoeft als moeder nauwelijks te vragen of ze mee wille en ze staan al met hun jas aan bij de deur. Niet alleen omdat oma lief is, maar omdat het bij haar altijd gezellig, actief en verrassend is. Deze oma’s hebben […]
Bo staat net ongelofelijk lekker te zoenen in het schoonmaakhok op school, met een leuke vader van het schoolplein, als ze ineens een kinderstemmetje hoort.
Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader…
De familie Bellinga zorgt opnieuw voor ophef. Tijdens hun reis door Zuid-Afrika plaatsen ze een video waarin ze een sloppenwijk bezoeken, waarbij een opmerking over de kinderen daar bij veel kijkers verkeerd valt.
Wat begon als een spannende zoektocht naar de liefde op tv, eindigt nu in een echt boeren-babyverhaal. Kijkers leefden massaal mee met Simone en boer Roel, en hoewel het in het programma geen klassiek sprookjeseinde leek te krijgen, bleek de liefde juist ná de camera’s pas echt te bloeien.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Erina, die spijt heeft van de vasectomie van haar man.
