Hannah: ‘Sinds hij dit deed, ben ik bang voor mijn bloedeigen zoon (6)’

Auteur

Elsemieke Tijmstra

Hannah, gescheiden, moeder van Mathieu (6) en Thijs (4): “Vorig jaar zijn mijn ex en ik uit elkaar gegaan en dat heeft nogal zijn weerslag gehad op Mathieu. Hij is baldadig en opstandig geworden, veel meer dan vroeger. Ook zitten hij en zijn broertje elkaar constant in de weg, terwijl ze vroeger fijn samen konden spelen.

Ik ben me ervan bewust dat ik ook niet meer de lieve, begripvolle, geduldige moeder ben die ik voor de scheiding meestal wel was, want het hakt er allemaal nogal in, zo’n scheiding, liefdesverdriet, als alleenstaande moeder mijn draai vinden. Dat helpt de boel natuurlijk niet. Maar dat het zo zou escaleren, had ik nooit verwacht.

Lees ook

Columns

Heather: ‘Mijn 4-jarige heeft me al drie keer een bloedneus geslagen’

We hebben veel ruzie de laatste tijd, we zitten elkaar continu in de weg. Ik heb geen geduld en wordt snel boos, waarna Mathieu alleen maar heftiger gedrag laat zien. Een tijdje terug liep het helemaal uit de hand. Thijs pakte iets van Mathieu af en Mathieu ramde erop los. Ik haalde ze uit elkaar en werd boos, want hij mag natuurlijk niet zijn broertje zo pijn doen.

Zwart voor zijn ogen

Er leek wel iets te knappen, alsof het zwart werd voor zijn ogen. Als een wilde begon Mathieu op mij in te slaan en te schoppen. Ik probeerde hem op afstand te houden, maar hij is echt sterk en kan ongelofelijk hard uithalen. Het doet echt zeer als hij je raakt. Uit alle macht probeerde ik hem te laten stoppen, ik probeerde zijn armen vast te houden en ging door mijn knieën om op ooghoogte te komen en tot hem door te dringen. Omdat hij zijn armen niet kon gebruiken, besloot hij zijn hoofd maar in de strijd te gooien. Hij gaf me een keiharde kopstoot op mijn keus, met een bloedneus tot gevolg.

Ik snelde naar de gootsteen om keukenpapier te pakken en nog kwam Mathieu me slaand en schoppend achterna. Hij hield gewoon niet op. Niks kwam bij hem binnen. Ik voelde angst, door hoeveel zeer hij me deed en dat ik niet tot hem door kon dringen. Ineens zag ik voor me hoe het zou zijn als hij zo boos zou worden als hij vijftien of zestien was. Dan zou hij sterker zijn dan ik.

Alles onder het bloed

Intussen zat alles al onder het bloed. Het was verschrikkelijk. Ik wist hem de achterdeur uit te duwen, ik moest een soort barricade tussen hem en mezelf krijgen. Snel deed ik de knip erop. Hij zat ook onder mijn bloed, zag ik nu, terwijl hij als keihard schreeuwend en tierend tegen de achterdeur begon te slaan en te schoppen. Ik begon keihard te huilen en kon eindelijk een doekje pakken voor mijn bloedneus. Thijs huilde ook.

Uiteindelijk kwam onze lieve buurvrouw op alle herrie af. Zij schrok zich rot, want het leek net alsof we tot bloedens toe gevochten hadden. Zo voelde het ook wel een beetje. Zij kreeg Mathieu kalm, waardoor ik de achterdeur weer open durfde te doen. Sindsdien ben ik bang voor mijn eigen zoon en ik weet niet hoe ik weer van dit gevoel af kom. Ik zit onder de blauwe plekken door hem. Ik vind het verschrikkelijk om me zo te voelen en ik schaam me er ook voor. Wie is er nou bang voor een zesjarig kind? Nou, ik dus.”

Alles goed en wel, die women empowerment, maar komen de jongens niet een beetje in de verdrukking? Hester Zitvast onderzocht of we van onze zonen geen pussies aan het maken zijn. Je leest het hier.

Kek Mama leesdeals

Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau

Ga voor me-time