Lotte: ‘Mijn man neemt me kwalijk dat ik van hem eiste dat hij zijn droombaan zou afslaan’
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Beeld: Canva
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? Serieus?! In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Wat ze gemeen hebben? Je zag ze in ieder geval niet aankomen.
Frederique, samen met Yordi, moeder van Bella en Alexis: “Mijn jongste, Alexis, zit in groep zes en is al sinds groep een dikke vriendinnen met… laten we haar Mandy noemen. Hartstikke leuk, je gunt je kind zo’n leuke vriendschap. Ze zijn heel hecht en spenderen elke dag samen, ook buiten school. Het nadeel is: ik kan niet zo goed overweg met de moeder van Mandy.
Het is geen draak van een vrouw, maar we liggen elkaar gewoon niet zo. We staan erg ver uit elkaar wat betreft wat we belangrijk vinden in de opvoeding (wij zijn een stuk strenger, bij Mandy thuis wordt alles wat losser gelaten) en dat zorgt af en toe voor frictie. Ik kan mij flink ergeren aan haar, en zij evengoed aan mij.
Dat is op zich geen probleem, onze dochters zijn vriendinnen, wij hoeven dat niet te zijn. Geen punt. Maar je weet dat er dan een punt kan komen waarop de ergernis toch ineens doorslaat naar ruzie. Dat punt is inmiddels bereikt door een Tikkie. Onze meiden liepen de avondvierdaagse samen en we hadden het perfect afgestemd, zowel ik en Yordi als de ouders van Mandy zouden een dag op ons nemen, zodat iedereen maar een keer hoefde mee te lopen.
De moeder van Mandy stuurde op dag twee een foto door van speelgoed in een speelgoedwinkel. Ik zal even in het midden laten wat het precies was, maar echt goedkoop was het niet. ‘Zal ik dit kopen voor de meiden? Leuk toch, als cadeau na de vierdaagse?’ was de vraag. Ik vind zo’n cadeau voor het lopen van een avondvierdaagse nogal over de top, maar als zij dat leuk vond, was het ook best. Dus ik stemde toe.
Ik besef me nu – achteraf, uiteraard – dat ik op dit punt meteen even had moeten vragen of ze bedoelde dat zíj dat ging kopen. Zo stuurde ze het en zo vatte ik het op. Maar toen kreeg ik dus na de vierdaagse ineens een Tikkie van 35 euro. Voor dat cadeau. Ik stuurde terug dat ik niet had beseft dat het míjn cadeau aan Alexis zou worden, omdat ze dit niet zo had gezegd. ‘Dat is toch logisch? Waarom zou ik een cadeau kopen voor JOUW kind?’ kreeg ik terug.
Terwijl ik wel gewoon snoepzakken en drinken had gekocht voor háár kind, voor tijdens het lopen en daar ook geen Tikkie voor zou sturen. Tsja, toen sloeg de ergernis dus om in woede en heb ik een paar lelijke dingen teruggestuurd. Sindsdien word ik genegeerd. Alexis was hartstikke blij met het cadeau, dus ik kon het haar ook niet meer afnemen. Het gaat me ook niet eens om de kosten, maar jemig, noem het geen cadeau als ik het daarna alsnog zelf moet betalen.”
Annemijn ontving zonder pardon een tikkie van maar liefst 699 euro. Je leest het hier.