Annemarie van Gaal is lid van het Comité van Aanbeveling voor Stichting Het Vergeten Kind. 'De schrijnende verhalen over verwaarlozing en mishandeling raakten mij diep.'

‘Niet alleen in het buitenland, ook in Nederland zijn veel kinderen die hulp kunnen gebruiken. De stichting Het Vergeten Kind biedt hulp aan de 100.000 kinderen in ons land die opgroeien in gezinnen met veel problemen. Gezinnen waarin het ouders niet lukt om voor hun kinderen te zorgen, vanwege fysieke of psychische problemen, of armoede. Ruim 60.000 kinderen in Nederland vieren bijvoorbeeld nooit hun verjaardag, terwijl zoiets 'simpels' juist zo belangrijk is voor een kind.

Schrijnende verhalen

Als lid van het Comité van Aanbeveling van Het Vergeten Kind ga ik onder meer op bezoek bij kinderen in het vakantiehuis. Daar werd ik een keer aan ieder kind persoonlijk voorgesteld. Ik ben zelf moeder en de schrijnende verhalen die ik toen over de kinderen te horen kreeg, over terminaal zieke familieleden, ouders die in de gevangenis zaten en over verwaarlozing en mishandeling, raakten mij diep.

Vakantie biedt hoop

Het mooie van Stichting Het Vergeten Kind is dat ze activiteiten organiseren die direct een positieve invloed hebben op het leven van deze groep kwetsbare kinderen. Zoals de activiteiten en opvangweekenden.  Ik begrijp dat niet alle problemen met een weekje vakantie worden opgelost, maar toch heb ik met eigen ogen gezien hoe belangrijk die week is voor deze kinderen. Het biedt ze hoop. Ik geloof erin dat kinderen de toekomst zijn en ze alle hulp verdienen die ze nodig hebben.

In zichzelf geloven

‘Tijdens hun verblijf doen kinderen mee aan activiteiten en gebruiken daarbij hun eigen talenten, van hutten bouwen tot acteren en knutselen. De kinderen leren dat ze heel bijzonder en uniek zijn, juist ook door wat ze allemaal al hebben meegemaakt in hun leven. Ze leren dat de wereld voor ze open ligt. Door deze vergeten groep kinderen te beschermen, ze weer in zichzelf te laten geloven en ze een perspectief te bieden, win je een nieuwe generatie. De ouders kunnen we misschien niet meer helpen, hun kinderen wél. Kinderen die geloven in kansen, zijn belangrijk voor de toekomst van een land. Ook voor een rijk, westers land als Nederland. Daarom zet ik mij met hart en ziel in voor Het Vergeten Kind.’

 

De VriendenLoterij PrijzenMarathon staat dit jaar in het teken van Het Vergeten Kind. Door nu mee te spelen steun je de bouw van één grote, liefdevolle plek voor tienduizenden kwetsbare kinderen in Nederland: Het Huis van Het Vergeten Kind. Alle kinderen met een instabiele of onveilige thuissituatie kunnen hier hun zorgen en ellende opzijzetten. Door het geven van aandacht en positieve ervaringen wordt hun kans op ernstige gedragsproblemen en schooluitval ook nog eens een stuk kleiner. In dit grootste ‘Huis’ van Nederland kunnen deze kinderen gewoon weer kínd zijn en zich ontwikkelen. Dat verdient elk kind in Nederland. De actie loopt van 18 augustus tot en met 30 september.
Kijk voor meer informatie op vriendenloterij.nl/aandacht.

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >