Reddit-gebruiker ‘vietnamazinggg’ kon haar ogen niet geloven toen iemand op Facebook zei dat ze zichzelf (doordat ze haar zoon heeft geadopteerd) geen ‘echte’ moeder kan noemen.
In een ijzersterke reactie slaat ze terug.
‘Ik ben niet bevallen van mijn kind, heb hem niet in mijn buik gevoeld of tegen me aangehouden toen hij net was geboren’, schrijft ze. ‘Volgens jou ben ik daarom geen ‘echte’ ouder, maar ik zal je uitleggen wat het ouderschap voor mij betekent: ik heb geen uren voor dit kind gewerkt, ik heb er járen voor gewerkt. Ik moest jarenlang wachten op de reactie dat we eindelijk ouders mochten worden.’
Lees ook
Prachtige fotoserie: zo ziet adoptie eruit >
Verder schrijft ze: ‘Ook heb ik geen weeën gevoeld, maar wel een ongelooflijke pijn en leegte in mijn hart, omdat mijn vrouw en ik al die tijd verlangden naar een gezin. Ik hoefde niet midden in de nacht op te staan om mijn baby te verzorgen, maar ik heb wel nachten wakker gelegen omdat ik mij afvroeg waarom wij nog niet waren uitgekozen als adoptieouders: een gevoel dat jij waarschijnlijk niet begrijpt.’
Ze hoeft dan niet uit haar bed te komen om haar zoon te voeden, wel wordt hij vaak midden in de nacht schreeuwend wakker: ‘Denk je dat ik geen slaaptekort heb? Hij heeft nachtmerries en trauma’s door het leven dat hij voor de adoptie leidde. Niet iedere moeder is een moeder omdat ze is bevallen. Niet ieder kind is ‘deel van jou’ omdat-ie in jouw buik is gegroeid. Mijn kind zal altijd een deel van mij zijn, omdat we samen voor dit leven hebben gevochten.’
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
