sportsmoezen-kinderen

Wil je je dit jaar eindelijk wagen aan die #fit #healty lifestyle, drukken je kinderen dit plan (net als je goede dieetvoornemen) volledig de kop in. Balen hoor.

1. "Sporten lijkt makkelijk, maar voor mij is het toch wat lastiger. Ik heb een soort chronische spierpijn door het tillen van mijn dreumes: hij is een paar kilo te zwaar, zeggen ze bij het consultatiebureau. Je ziet het erg gelukkig niet aan af hoor, maar man: ik zeul me een ongeluk."

 

2. "Weet je, ik heb er ook simpelweg geen tijd voor. Zodra ik de oudste naar school heb gebracht moet ik boodschappen doen, het huis schoonmaken, de was ophangen, m'n gelaat bijpoederen (ja joh, sinds ik kinderen heb vragen mensen aldoor of ik ziek ben als ik geen make-up draag, - irritant!) oh, én de was opvouwen. Mezelf vervolgens ook nog in een sportpak hijsen? Nee, dat trek ik niet."

 

3. "Daarbij heb ik zwakke botten. Ja, niets ernstigs hoor, schijnt in de familie te zitten, maar ik moet het gewoon iets rustiger aan doen dan een ander. Ik kan het me helaas niet permitteren als ik een arm breek: ligt gelijk het hele huishouden plat."

 

4. "Wacht, ik kan vanuit de sportschool misschien wel direct de oudste van school ha.... trouwens, nee dat doe ik niet. Er huppelt iedere woensdagmiddag zo'n health freak-moeder in een iets te strakke sportlegging over het schoolplein en dat ís me toch een partij ordinair. Je ziet die vaders gewoon kijken."

 

Lees ook
COLUMN MARIËTTE: 23 dingen die ik denk tijdens het sporten >

 

5. "In het weekend sporten dan? Nee, dat is voor mij dus écht onmogelijk. De jongste krijgt al zowat een beroerte als ik even een boodschap ga doen. Als ik vervolgens ook nog ons vrije weekend opgeef, wordt het één groot drama. Krijgt-ie ongetwijfeld last van later."

 

6. "De oudste zit trouwens ook niet zo lekker in z'n vel: peuterpuberteit, je kent het wel he. Dwárs is-ie joh, niet te doen. Ik kan hem gewoon niet alleen laten z'n vader. Dan loopt 't volledig uit de klauwen."

 

7. "Ik moet mijn kinderen niet het gevoel geven dat alles om uiterlijk draait. Je bent niet per se mooier als je iedere dag dik twee uur op een loopband staat te zweten nadat je eerst een glutenvrije salade met gezond spinaziesapje hebt genuttigd. Nee hoor: je bent goed zoals je bent. Dát wil ik ze meegeven."

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kinderen kamer delen
Beeld: Unsplash

Als kind wil je het liefst een kamer voor jezelf, maar in huis is daar niet altijd ruimte voor. Bij moeder en blogger Christine Organ is die ruimte er wel, maar ze laat haar kinderen toch samen slapen. En daar heeft ze zo haar redenen voor.

'Zo leren ze dat groter niet altijd beter is', schrijft ze op Scary Mommy.

 

Schone sokken

Vroeger wist Christine het zeker: als ik later kinderen heb, zorg ik ervoor dat ze een eigen slaapkamer krijgen. ‘Zelf deelde ik als kind een kamer met mijn jongere zus’, legt ze uit. ‘Dat kon niet anders, gezien de ruimte, maar soms had ik echt behoefte aan mijn eigen plek. Mijn zusje en ik zetten kasten in het midden van de kamer om een ‘eigen’ kamer te creëren, maar dat duurde maar een paar dagen. Tot één van ons geen schone sokken meer had en naar ‘de andere kant’ moest om een nieuw paar te lenen. Lastig, want ik wilde ruimte en onafhankelijkheid.’

 

Lees ook:
Kamertje kijken: 'Als het maar schattig is' >

 

Blijvende herinneringen

Toch hebben haar twee kinderen tegenwoordig niet een eigen kamer – ook al is daar in huis wel plek voor. ‘We laten onze kinderen bewust samen slapen, want daar hebben we een aantal heel goede redenen voor’, vervolgt Christine. ‘Ten eerste leren ze zo om ruimte te delen, wat later alleen maar goed van pas komt – of het nou om een huisgenoot, partner of collega gaat. Daarnaast zullen ze blijvende herinneringen hebben: hun moeder die boos de trap op komt dat ze moeten gaan slapen, maar hopelijk óók dat ze samen mooie gesprekken hebben gehad ’s avonds laat.’

Christine denkt ook dat het delen van een kamer haar kinderen dichter bij elkaar brengt. ‘Onze kinderen schelen 3,5 jaar en delen verder niet heel veel. Maar als het licht uitgaat, hoor ik ze giechelen en grapjes maken of fluisteren over wat er op school is gebeurd. En de laatste levensles? Ze leren dat groter niet altijd beter is. Spullen – huizen, slaapkamers, bezittingen – zijn niet zo belangrijk als relaties.’

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fastfood-kind

Vroeger zou blogger Marjorie Brimley ouders veroordelen als kinderen fastfood voorgeschoteld kregen, maar sinds ze door het overlijden van haar partner alleenstaande moeder is, denkt ze hier wel anders over.

Op Scary Mommy vertelt ze hoe dat komt.

 

'Het is soms onmogelijk'

''Waarom kan ze niet gewoon een eenvoudige maaltijd met groenten op tafel zetten vanavond?', dacht ik vaak genoeg als ik een moeder door de drive zag rijden', schrijft Marjorie. 'Maar nu weet ik het antwoord op die vraag: ze kan het niet omdat het simpelweg verdomd moeilijk is. Als je de hele dag druk bent met werk en kinderen, ben je uitgeput. En als alleenstaande moeder weet ik nu dat het niet alleen een enorme uitdaging is om de perfecte maaltijd op tafel te zetten, het is soms zelfs onmogelijk.'

 

Lees ook
Deze restaurants serveren de lekkerste burgers >

 

Glimlach

Marjorie snapt de 'drive thru-moeder'. 'Zodra ik financieel de mogelijkheid heb, sta ik daar ook. Dan kijk ik naar je een glimlach ik, omdat ik weet dat we allebei het beste willen voor onze kinderen.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >