Niemand wordt blij van een driftbui. Maar wat als je nu zelf (onbedoeld) degene bent die dit bij je kind veroorzaakt? Volgens psycholoog Dr. Jazmine McCoy kunnen deze vijf dingen je kind triggeren.
Lees verder onder de advertentie
Dr. Jazmine McCoy heeft een eigen blog, podcast en social media-kanalen waar ze regelmatig handige opvoedtips deelt. Deze keer behandelt ze op haar Instagram-account het onderwerp driftbuien.
Herkennen van patroon
‘We maken ons allemaal weleens schuldig aan deze fouten als ouders, ikzelf ook’, zo schrijft ze in een post. ‘Als ik één van deze fouten maak, dan komt dat doordat ik mij overweldigt en gestrest voel. Ik denk dat ik op zo’n moment help, maar eigenlijk vererger ik de situatie alleen maar. Gelukkig heb ik gemerkt dat het herkennen van dit patroon mij helpt om rustiger en bewuster te reageren.’
Lees verder onder de advertentie
1. Je kind opjagen
Je kent het vast wel: je bent al te laat en dan weigert je kind ook nog om zijn schoenen aan te doen. Zoiets kan de spreekwoordelijke emmer laten overlopen, maar volgens Dr. McCoy is de kans groot dat je dit gedrag zelf hebt veroorzaakt met uitspraken als ‘we moeten nú gaan’ of ‘kom op, schiet nu op’. “Hun zenuwstelsel kunnen veranderingen nog niet snel genoeg verwerken. Haasten activeert hun stressreactie”, zo legt ze uit. Het is volgens de psycholoog beter om je kind vijf minuten van tevoren te waarschuwen dat het tijd is om te gaan, zodat hij of zij alle tijd heeft om zich klaar te maken. “En laat ze even afmaken waar ze op dat moment mee bezig zijn. Dus zeg bijvoorbeeld dat ze pas hun schoenen hoeven aan te trekken als ze dat ene puzzelstukje gelegd hebben.”
Lees verder onder de advertentie
2. Vragen stellen als ze overstuur zijn
Wanneer een kind een driftbui heeft, willen ouders vaak weten waar dit vandaan komt. Vragen als ‘wat is er gebeurd?’ en ‘waarom heb je dat gedaan’ werken volgens Dr. McCoy niet als een kind al overstuur is. “Als ze middenin een driftbui zitten, staan hun hersenen uit. Vragen voelen als druk en dat kunnen ze op dat moment niet aan.” Volgens haar is verstandig om op zo’n moment eerst te co-reguleren en dingen te zeggen als: ‘ik ben er, je bent veilig’. Als ze eenmaal kalm zijn, kun je vragen wat er precies gebeurd is.
3. Je kind vertellen dat het ‘rustig aan moet doen’
Als je kind zich schreeuwend op de grond laat vallen, is ‘doe eens rustig’ waarschijnlijk één van de eerste dingen die je zegt. Toch kun je dit volgens Dr. McCoy beter niet doen. “Hierdoor geef je je kind het gevoel dat zijn of haar gevoelens verkeerd zijn en dit vergroot alleen maar de schaamte, het gevoel van afstandelijkheid en een uiteindelijk escalatie.” Volgens haar kun je beter dingen zeggen als ‘ik zie dat je erg overstuur bent. Ik ben er voor je als je klaar bent om erover te praten. We komen hier samen doorheen, neem gewoon de tijd.’”
Lees verder onder de advertentie
4. Ze meerdere keuzes geven als ze al overweldig zijn
Het lijkt misschien heel positief om je kind meerdere keuzes te geven en bijvoorbeeld te laten kiezen tussen de rode of de blauwe beker. Maar volgens Dr. McCoy kunnen dergelijke keuzes alleen maar tot meer woedeaanvallen leiden als ze al overweldigd zijn. “Het maken van keuzes vereist zelfregie en dat hebben ze niet als ze overweldigd zijn. Meer keuzes betekent alleen maar nog meer stress.”
Lees verder onder de advertentie
5. Ze proberen een ‘lesje te leren’
Als je kind zich misdraagt is het verleidelijk om hem of haar meteen te corrigeren en uit te leggen wat er mis is gegaan, maar volgens Dr. McCoy is het belangrijk om eerst te wachten tot het kind gekalmeerd is, voordat je de foute actie gaat bespreken. Zo voorkom je dat de situatie alleen maar verergert. “Je kunt je kind geen les leren als de prefrontale cortex nog niet actief is. Je kunt je beter richten op wat je kind wél kan doen, in plaats van op wat er fout is gegaan.” Als je kind weer rustig is, kun je dat moment aanpakken om hem of zij te corrigeren.
Lees verder onder de advertentie
Heb jij het gevoel dat je kind de laatste tijd meer driftbuien heeft? Dit zou zomaar aan het seizoen kunnen liggen. Hoe dat zit lees je hier.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]