Opvoeden voelt soms als continu bijsturen. Niet rennen. Broer met rust laten. Nee dat mag niet. Voor je het weet, bestaat je dag uit corrigeren, zuchten en jezelf voornemen het morgen anders aan te pakken.
Lees verder onder de advertentie
Maar er is een opvoedregel die niet draait om strenger zijn, maar om vaker stilstaan bij wat er wél goed gaat. En die blijkt verrassend effectief. Maak kennis met de 5:1-regel.
Dé opvoedregel
Volgens experts draait deze aanpak om één ding: veel meer aandacht voor wat goed gaat dan voor wat misgaat. En ja, dat klinkt logisch. Maar in de waan van de dag is het verrassend lastig. “De 5:1-opvoedregel is een richtlijn voor het opbouwen van gezonde relaties”, legt klinisch psycholoog Carla Allan uit. “Wanneer ouders de 5:1-regel consequent toepassen, geven ze het goede voorbeeld in emotionele regulatie, verminderen ze stress binnen het gezin en helpen ze vertrouwen en veerkracht bij hun kinderen op te bouwen. In het begin kan het toepassen van deze verhouding ongemakkelijk, geforceerd of zelfs een beetje vreemd aanvoelen, maar de voordelen zijn aanzienlijk.”
Lees verder onder de advertentie
Positieve interacties
Wat houdt die 5:1-regel in? Simpel gezegd: vijf positieve interacties tegenover elke negatieve. Het idee komt van psycholoog John Gottman, die ontdekte dat sterke relaties, oorspronkelijk onderzocht bij stellen, floreren bij een duidelijke meerderheid aan positieve momenten. Dat geldt dus ook voor kinderen.
Lees verder onder de advertentie
“We kunnen onze relatie met onze kinderen zien als een soort bankrekening”, zegt GZ-psycholoog en Nina Kaiser. “We moeten voortdurend ‘stortingen’ doen om een sterke band te onderhouden, zodat er ruimte is wanneer we ‘opnames’ moeten doen, in de vorm van correcties.” In de praktijk betekent dit: vaker benoemen wat goed gaat. Dat ene moment waarop ze wél lief samen spelen. Of dat je kind uit zichzelf zijn bord naar de keuken brengt. Kleine dingen, groot effect.
“Ouders hoeven geen letterlijke score bij te houden”, benadrukt dr. Allan. “Het gaat erom bewust te zijn van de kwaliteit van de aandacht die je je kinderen geeft.” Waarom dit werkt? Positieve aandacht zorgt voor veiligheid en verbinding. En kinderen die zich gezien voelen, hoeven minder hard te schreeuwen om aandacht, letterlijk en figuurlijk.
Lees verder onder de advertentie
“De relatie is ons sterkste instrument in de opvoeding”, zegt psychotherapeut Olivia Bergeron. “We staan niet tegenover elkaar, maar aan dezelfde kant.” En nee, dit is geen ‘laat-maar-waaien’-opvoeding. Grenzen blijven nodig. Alleen landen ze beter als de basis warm is. Dat scheelt een hoop strijd en misschien zelfs een driftbui minder vandaag.
4 lessen voor het opvoeden van gelukkige en succesvolle kinderen? Je leest het hier.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.