Beeld: Canva
Opvoeden voelt soms als continu bijsturen. Niet rennen. Broer met rust laten. Nee dat mag niet. Voor je het weet, bestaat je dag uit corrigeren, zuchten en jezelf voornemen het morgen anders aan te pakken.
Maar er is een opvoedregel die niet draait om strenger zijn, maar om vaker stilstaan bij wat er wél goed gaat. En die blijkt verrassend effectief. Maak kennis met de 5:1-regel.
Volgens experts draait deze aanpak om één ding: veel meer aandacht voor wat goed gaat dan voor wat misgaat. En ja, dat klinkt logisch. Maar in de waan van de dag is het verrassend lastig. “De 5:1-opvoedregel is een richtlijn voor het opbouwen van gezonde relaties”, legt klinisch psycholoog Carla Allan uit. “Wanneer ouders de 5:1-regel consequent toepassen, geven ze het goede voorbeeld in emotionele regulatie, verminderen ze stress binnen het gezin en helpen ze vertrouwen en veerkracht bij hun kinderen op te bouwen. In het begin kan het toepassen van deze verhouding ongemakkelijk, geforceerd of zelfs een beetje vreemd aanvoelen, maar de voordelen zijn aanzienlijk.”
Wat houdt die 5:1-regel in? Simpel gezegd: vijf positieve interacties tegenover elke negatieve. Het idee komt van psycholoog John Gottman, die ontdekte dat sterke relaties, oorspronkelijk onderzocht bij stellen, floreren bij een duidelijke meerderheid aan positieve momenten. Dat geldt dus ook voor kinderen.
“We kunnen onze relatie met onze kinderen zien als een soort bankrekening”, zegt GZ-psycholoog en Nina Kaiser. “We moeten voortdurend ‘stortingen’ doen om een sterke band te onderhouden, zodat er ruimte is wanneer we ‘opnames’ moeten doen, in de vorm van correcties.” In de praktijk betekent dit: vaker benoemen wat goed gaat. Dat ene moment waarop ze wél lief samen spelen. Of dat je kind uit zichzelf zijn bord naar de keuken brengt. Kleine dingen, groot effect.
“Ouders hoeven geen letterlijke score bij te houden”, benadrukt dr. Allan. “Het gaat erom bewust te zijn van de kwaliteit van de aandacht die je je kinderen geeft.” Waarom dit werkt? Positieve aandacht zorgt voor veiligheid en verbinding. En kinderen die zich gezien voelen, hoeven minder hard te schreeuwen om aandacht, letterlijk en figuurlijk.
“De relatie is ons sterkste instrument in de opvoeding”, zegt psychotherapeut Olivia Bergeron. “We staan niet tegenover elkaar, maar aan dezelfde kant.” En nee, dit is geen ‘laat-maar-waaien’-opvoeding. Grenzen blijven nodig. Alleen landen ze beter als de basis warm is. Dat scheelt een hoop strijd en misschien zelfs een driftbui minder vandaag.
4 lessen voor het opvoeden van gelukkige en succesvolle kinderen? Je leest het hier.
Bron: Olivia Bergeron
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
