Deze onderschatte skill wil je je zoon nú al leren (ja, juist als hij nog jong is)

vader schoolplein Beeld: Canva
Elsemieke Tijmstra
Elsemieke Tijmstra
Leestijd: 4 minuten

Zijn jongens echt vaker boos dan meisjes? Waarom lijkt boosheid bij jongens zo vaak een ding te zijn? Denk: woede-uitbarstingen, frustratie, gedrag dat alle kanten op vliegt.

Lees verder onder de advertentie

Nee, jongens zijn niet vaker boos dan meisjes. Jongens zijn gewoon kinderen. Lief, grappig, gevoelig… én soms boos. Net als ieder ander. En precies daar zit ‘m de crux.

Boosheid is niet het probleem

Boos worden is namelijk heel normaal. Sterker nog: het is een gezonde emotie. Het is de manier waarop je lichaam reageert op iets wat als bedreigend of oneerlijk voelt. Je hartslag gaat omhoog, je lichaam maakt zich klaar voor actie.

Maar: wat je ermee doet, dát maakt het verschil. En dat is dus precies de skill die je je kind (ja, ook je zoon) wil leren: omgaan met boosheid, zonder dat het de overhand neemt.

Jongens vs. meisjes

Even een belangrijke nuance: niet alle jongens zijn hetzelfde (duh), en niet alle meisjes ook niet. Toch zien experts vaak een verschil in hoe emoties worden geuit.

Simpel gezegd: jongens uiten emoties vaker naar buiten (denk: schreeuwen, slaan, frustratie tonen), meisjes slaan emoties vaker naar binnen (denk: piekeren, zichzelf de schuld geven). Nogmaals: dit is geen regel, maar het kan wel helpen om gedrag beter te begrijpen.

Hoe leer je je kind omgaan met woede?

Stap 1: Help je kind z’n gevoel te herkennen

Klinkt simpel, is het niet. Want zelfs wij volwassenen weten soms niet eens wat we precies voelen, laat staan een peuter met een meltdown. Dus: benoem het.

Bij jonge kinderen kun je dat heel concreet doen: “Volgens mij ben je boos omdat mama nee zei.” Of: “Je lijkt gefrustreerd, klopt dat?” En guess what: als je het verkeerd hebt? Geen probleem. Dan corrigeert je kind je, en leert hij alsnog nadenken over wat er in hem omgaat.

Bij oudere kids werkt het subtieler: “Als ik jou was, zou ik hier misschien best boos om zijn. Hoe voelt het voor jou?”

Stap 2: Blijf rustig (ook als je kind dat totaal niet is)

Makkelijker gezegd dan gedaan, we know. Maar juist op het moment dat je kind overloopt van boosheid, heeft hij jouw rust nodig. Kleine kinderen kunnen zichzelf vaak nog niet kalmeren. Dus jij bent hun externe ‘resetknop’. Dat betekent niet dat je boosheid moet wegduwen (“niet zo boos doen!”), maar juist dat je laat zien: deze emotie mag er zijn.

Lees verder onder de advertentie

En ondertussen help je je kind stap voor stap om zichzelf te leren kalmeren. Denk aan:

  • even afstand nemen
  • diep ademhalen
  • of gewoon even uithuilen

Door zelf kalm te blijven, leer je je kind iets superbelangrijks: hoe je met emoties omgaat zonder erin te verdrinken.

Stap 3: Gevoelens zijn oké, gedrag niet altijd

Dit is misschien wel de belangrijkste les: Je mag voelen wat je voelt, maar je mag niet alles doen wat je voelt. Met andere woorden: boos zijn is oké. Slaan, schoppen of dingen kapotmaken is niet oké.

Daar horen dus ook consequenties bij. Niet als straf uit boosheid, maar als duidelijke grens. Denk aan een korte time-out of iets tijdelijk niet mogen. Het helpt om daar vooraf al over na te denken, zodat je niet midden in een driftbui zelf impulsieve beslissingen maakt.

Wanneer trek je aan de bel?

Elke ouder maakt zich weleens zorgen (“is dit nog normaal?”). Goede vraag ook. Let vooral op:

  • hoe vaak het gebeurt
  • hoe heftig het is
  • hoe lang het duurt
  • en of het past bij de leeftijd

Heeft je kind dagelijks heftige woede-uitbarstingen of zie je hetzelfde gedrag op meerdere plekken (thuis én op school)? Dan kan het slim zijn om even mee te denken met een professional. Want onder boosheid kan van alles zitten: stress, angst, onzekerheid.

Je zoon hoeft niet minder boos te worden. Hij moet leren wat hij ermee kan doen. En geloof ons: dat is een skill waar hij z’n hele leven iets aan heeft. En jij trouwens ook 😉

De band met je dochter is er één uit duizenden, maar soms is het ook gewoon zoeken. Naar elkaar, naar begrip, naar hoe je het een beetje leuk houdt samen. Zeker als ze ouder wordt en haar eigen weg gaat, kan die afstand er ineens insluipen. Je leest hier hoe je dat voorkomt.

Bron: Parents

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail