Peuters willen de hele dag je aandacht, terwijl tieners vooral met rust gelaten willen worden. Kinderen veranderen, dus moet jij je als ouder ook aanpassen aan hoe je je kinderen opvoedt. Volgens ontwikkelingspsycholoog Aliza Pressman kunnen we in onze opvoedstijl veel leren van onze huisdieren.
Lees verder onder de advertentie
Jonge kinderen hebben volgens haar een hondopvoeding nodig, terwijl oudere kinderen juist gebaat zijn bij een katopvoeding. Welke ben jij en past het bij de leeftijd van je kind?
Wat is de kat- en hondopvoeding?
De theorie werd populair door Aliza Pressman, een ontwikkelingspsycholoog. Ze zegt dat ouders inspiratie kunnen halen uit hun huisdieren bij het opvoeden van hun kinderen.
Wanneer kinderen jong zijn, raadt Dr. Pressman aan om als een hond te zijn. “Je kwispelt van enthousiasme, bent altijd aanwezig en heel betrokken.” Bij oudere kinderen raadt ze aan om het voorbeeld van een kat te volgen. “Je bent er altijd, maar je zit niet constant bovenop ze”, zegt ze. “Als ze interesse tonen, kunnen ze naar je toe komen.” Deze aanpak biedt volgens Dr. Pressman oudere kinderen de kans om zich meer open te stellen. Je laat hiermee zien dat je niet verdwijnt, maar ze ook niet voortdurend op de lip zit.
Lees verder onder de advertentie
De kat- en hond-opvoedstijl lijken meer op elkaar dan je zou denken. “Het belangrijkste is dat je op een warme en ondersteunende manier op je kind reageert. Dat is aanwezig in zowel honden- als kattenopvoeding, zegt Devon Kuntzman, opvoedingsexpert. “Het verschil zit in hoeveel ruimte we kinderen geven om hun eigen uitdagingen aan te gaan en te ontdekken wie ze zijn.”
Volgens Kuntzman werkt een actieve, betrokken hondachtige aanpak goed voor jonge kinderen, vooral in de eerste zeven jaar van hun leven. “Jonge kinderen zijn sterk afhankelijk van hun ouders en verzorgers om in hun fysieke en emotionele behoeften te voorzien. De grootste angst van een jong kind is het verliezen van onze onvoorwaardelijke liefde en acceptatie. De eerste jaren zijn een unieke periode om het zelfbeeld van je kind op te bouwen en de basis te leggen voor de ouder-kindrelatie.”
Lees verder onder de advertentie
Voor tieners die onafhankelijk beginnen te worden en ouders soms van zich afduwen, is een kat-achtige opvoedstijl beter. Je bent er wanneer ze je nodig hebben, maar geeft ze ook ruimte om te groeien. “Het betekent nog steeds warm en ondersteunend zijn, maar je tiener of puber meer ruimte geven om zichzelf te zijn en zelf naar je toe te komen”, zegt Kuntzman. Het lijkt misschien moeilijk om je tiener meer ruimte te geven, maar afstand nemen is een natuurlijk onderdeel van het leven.
Wanneer werkt de kattenopvoeding niet?
Toch is de kattenstijl niet altijd de juiste aanpak. Als je merkt dat je kind wordt gepest, worstelt met zijn mentale gezondheid of extra emotionele steun nodig heeft, is het belangrijk om juist wél actiever aanwezig te zijn. “Ouders moeten weten in welke ontwikkelingsfase hun kind zit en welke vaardigheden ze nog moeten opbouwen“, zegt Kuntzman. Ook is het belangrijk om in gesprek te blijven met je kind, te checken hoe het gaat en te laten merken dat je er bent als ze je nodig hebben.
Lees verder onder de advertentie
Er zijn 11 onbewuste opvoedfouten die broers en zussen uit elkaar drijven. Benieuwd? Je leest ze hier.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Als Angela midden in de nacht wakker schrikt van vreemde geluiden beneden, denkt ze meteen aan een inbreker. Ze maakt haar man Guido wakker en samen besluiten ze voorzichtig te gaan kijken. Maar vlak voordat ze de trap aflopen, gebeurt er iets wat ze totaal niet zien aankomen.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.
Je denkt dat je als moeder inmiddels wel zo’n beetje alles hebt meegemaakt. Van nachtelijke paniekaanvallen tot de meest bizarre situaties waar je kinderen je in weten te slepen. Maar soms gebeurt er iets waardoor je hele gezin compleet op z’n kop staat. En waarbij je achteraf niet weet of je keihard moet lachen, huilen […]