Beeld: Canva
Er zijn van die zinnen die automatisch uit je mond rollen zodra je moeder wordt. Je hoeft er niet eens over na te denken, ze zitten ergens opgeslagen tussen de gebroken nacht en de koude koffie. Een daarvan? “Omdat ik het zeg.” Maar hoe vertrouwd die uitspraak ook voelt, hij blijkt in de praktijk minder effectief dan we zouden hopen.
Dit is waarom die zin vaker olie op het vuur is dan een oplossing, volgens kinderpyschologen.
Kinderen vragen niet altijd ‘waarom’ om te zeuren; meestal proberen ze oprecht de wereld te snappen. Maar “Omdat ik het zeg” zet meteen een dikke punt achter het gesprek. Daardoor missen kinderen kansen om te leren redeneren, verbanden te zien en kritisch te denken.
En eerlijk: kinderen die zich gehoord voelen, werken nu eenmaal beter mee dan kinderen die zich afgepoeierd voelen.
De zin leunt vooral op hiërarchie. Dat levert misschien onmiddellijke gehoorzaamheid op, maar geen vertrouwen. Kinderen die voortdurend discipline ervaren vanuit angst, ontwikkelen later sneller spanning, please-gedrag of juist opstandigheid.
Regels zijn handig, maar zonder uitleg blijven ze leeg.
Als je vertelt waarom iets belangrijk is, leren kinderen niet alleen wat mag of moet, maar ook wat eerlijk, veilig en zorgzaam is. Dat bouwen ze later echt op.
Wanneer ouders standaard terugvallen op “Omdat ik het zeg”, leren kinderen minder goed om:
Op de lange termijn kunnen ze daardoor afhankelijker worden—en tja, dat werkt niet geweldig als ze straks zelfstandig door het leven moeten.
Kleine kinderen slikken de zin nog weleens, maar pubers? No way. Zij zitten in hun ik-ben-mijn-eigen-mens-fase. Een autoritaire shutdown leidt dan regelrecht naar discussies, weerstand of geheimzinnig gedoe, en maakt het conflict vaak groter in plaats van kleiner.
Experts adviseren om kort uit te leggen waarom een regel bestaat. Bijvoorbeeld:
Zo houd je als ouder de leiding, maar bouw je tegelijk aan begrip, vertrouwen en een sterkere band. En dát werkt écht beter dan die oude klassieker.
Benieuwd welke opmerkingen kinderen ook absoluut niet leuk om te horen van ouders? Je leest ze hier.
Bron: Times of India
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
