Beeld: Canva
Onderbetaald, overwerkt en nauwelijks tijd voor een privéleven: het klinkt als een slechte vacature, maar het is de realiteit van veel kraamverzorgenden in Nederland. En dat baart zorgen. Niet alleen bij de zorgverleners zelf, maar ook bij duizenden ouders, vakbonden en bij iedereen die de waarde van goede kraamzorg snapt. Want wie zorgt er straks voor de nieuwe moeders en pasgeboren baby’s?
De eerste dagen na de bevalling zijn intens, kwetsbaar en allesbepalend voor de start van het moederschap. Kraamverzorgenden spelen daarin een onmisbare rol. Ze ondersteunen, begeleiden en bieden letterlijk een vangnet voor moeder en kind. Maar volgens vakbonden FNV en CNV is dat vangnet in gevaar. In 2024 konden al zo’n 500 gezinnen geen kraamzorg krijgen. En als er niets verandert, zijn dat er over tien jaar naar schatting 37.000.
De werkdruk is torenhoog, de vergoeding laag en de balans met privé is nauwelijks houdbaar. Kraamverzorgenden staan vaak dagenlang standby voor een bevalling die elk moment kan beginnen, maar krijgen daar amper iets voor terug, soms slechts een paar tientjes. Logisch dat het vak minder aantrekkelijk wordt.
Hemmo van der Wal, directeur van KraamZeker in Drenthe, herkent dit probleem. “Een vacature plaatsen heeft geen zin, niemand reageert”, zegt hij tegen NOS. Hij leidt daarom zelf nieuwe krachten op, zoals de jonge Fay Kruithof. Zij kiest bewust voor het vak uit passie. “Ik vind zorgen voor baby’s geweldig. Maar het is pittig, zeker als je nog andere dingen in je leven wilt”, aldus Fay tegen de nieuwsorganisatie.
Al jaren luiden kraamzorgorganisaties de noodklok, maar de politiek lijkt doof. “We hebben een rapport met aanbevelingen aangeboden, maar daar is nooit iets mee gedaan”, vertelt Van der Wal. Daarom werd gisteren opnieuw een signaal afgegeven: vakbonden boden een petitie met bijna 15.000 handtekeningen aan in Den Haag. De boodschap is duidelijk: red de kraamzorg, voordat het te laat is.
Wat kraamverzorgenden willen is niet veel gevraagd: waardering, eerlijke beloning en een werkbare balans. Alleen zo blijft dit mooie en cruciale beroep bestaan. Want zonder goede kraamzorg lopen nieuwe moeders en hun pasgeborenen een achterstand op in een van de belangrijkste fases van hun leven.
Juul wilde vooral rust in haar kraambubbel, maar haar schoonmoeder dacht daar anders over met haar nieuwe vriend. In dit artikel lees je Juul’s verhaal.
Bron: NOS.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
