Wie Tommie, Ieniemienie en Pino zegt, zegt Sesamstraat. De kans is groot dat jij vroeger – en jouw kind nu – de avonturen van de muppets hebt gevolgd. En wie denkt dat alles maar hetzelfde blijft, heeft het mis. De makers van de Amerikaanse Sesamstraat vonden het namelijk tijd voor iets nieuws en komen met de eerste Filippijnse muppet: TJ.
Lees verder onder de advertentie
In een van de laatste afleveringen bespreken de muppets het woord van de dag: vertrouwen. TJ vertelt hoe hij heeft gewerkt aan het vergroten van zijn zelfvertrouwen terwijl hij Tagalog leerde, een van de belangrijkste talen die ze in de Filippijnen spreken. “Ik heb er alle vertrouwen in, want ik kan mijn lola altijd om hulp vragen als ik geen woord ken”, zegt hij, waarbij hij het Tagalog-woord voor grootmoeder gebruikt.
Lees verder onder de advertentie
Geweldige kans
De Filipijns-Amerikaanse animator Bobby Pontillas maakte samen met poppenspeler Louis Mitchell de muppet TJ. Hij deelt op Instagram enkele concepten van de muppet en schrijft: ‘Ik had de geweldige kans om met de genieën van de Sesame Workshop te werken om een Filipijnse muppet voor Sesamestreet te maken!’ Hij schrijft ook: ‘Maak kennis met TJ! Voor zijn uiterlijk heb ik hem gebaseerd op de kinderen van mijn levenslange vrienden, Max en Mateo, bedankt voor de inspiratie jongens.’
Sesamstraats directeur van talentbereik, inclusie en inhoudsontwikkeling – Rosemary Espina Palacios – plaatste ook een berichtje op Instagram over het debuut van TJ. Ze zegt dat zijn komst net op tijd is. In de maand mei worden namelijk de diverse identiteiten, geschiedenissen en ervaringen van alle Aziatische Amerikanen en Pacific Eilanden, zoals Hawaï en Samoa, gevierd. Rosemary voegt er nog aan toe dat ze het gevoel heeft dat het onderwerp vertrouwen kan helpen om ‘het stereotype model van minderheden te doorbreken’.
Lees verder onder de advertentie
Bron: Scary Mommy
Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.