Na een bevalling mag je officieel na zes weken weer seks hebben. De een haalt dat niet eens, de ander moet er na zes weken écht nog niet aan denken. Seksualiteitscoach Lieke Radstaak geeft raad.
Lees verder onder de advertentie
Seks na een bevalling, het is wat. Soms ben je er gewoon mentaal of fysiek – of allebei – écht nog niet klaar voor. Dat kan gebeuren, en dan ben je dus echt niet raar. Maar vaak gaat het ook gepaard met schuldgevoelens richting je partner, die er na zes weken geheelonthouding – althans, wat penetratieseks betreft, dan – vaak toch echt al wel weer om staat te springen. Hoe pak je dat aan?
Seksualiteitscoach Lieke geeft advies. Ten eerste geeft ze aan dat die zes weken een minimum is, geen deadline. Je móét dus niks, na die zes weken. Laat die norm los. Luister vooral naar jouw lichaam. Een zwangerschap en een bevalling is niet niks! Dan is zes weken écht niet zo lang, als je erover nadenkt.
“Het voelen van druk is de grootste vijand van seksueel genot”, aldus Lieke. Leg jezelf dus geen druk op. Zet jezelf hierin voorop. Neem de tijd die je nodig hebt, dit is echt iets wat je niet wilt overhaasten. En seks bestaat natuurlijk niet alleen uit penetratieseks. Je kunt beginnen met kleine stapjes. Denk aan zoenen, knuffelen, een massage of orale seks. Kan allemaal!
Zet je eigen belangen dus even voorop, mama, ook al is dat misschien lastig. Praat erover met je partner. Zo kom je samen tot een oplossing.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]