Twee Nederlandse kinderen zijn, net als een groep Britten en Belgen, besmet geraakt met de salmonellabacterie. De uitbraak is mogelijk ontstaan door het eten van een besmet Kinder Surprise-ei.
Dit moet je weten over de salmonellabacterie.
De ouders van de Nederlandse kinderen meldden zich in februari en maart bij de huisarts. Of deze kinderen, allebei jonger dan vijf jaar, ook een chocolade-ei hebben gegeten, is nog niet bekend. Wel gaat het volgens het RIVM om dezelfde salmonellabacterie als die in Groot-Brittannië en België. De Britse en Belgische gezondheidsdiensten adviseren om de chocolade-eieren uit een fabriek in Aarlen te laten staan. Dat geldt ook voor de Schoko-Bons en Kinder Mini Eggs. Fabrikant Ferrero roept de eieren uit voorzorg ook in Nederland terug.
Lees ook: Overal gevaar: ‘Mijn kinderen zijn lek geprikt voor onnodige onderzoeken’
De salmonellabacterie komt voor in rauwe dierlijke producten, zoals vlees, eieren en zuivelproducten. Mensen raken meestal besmet door het eten van producten die onvoldoende verhit zijn. Hoewel niet iedereen ziek wordt van een salmonellabesmetting, kan het zorgen voor een darminfectie. De eerste klachten ontstaan meestal binnen 72 uur na het eten van een besmet product en houden vaak drie tot zeven dagen aan. Bekende symptomen zijn buikkramp, misselijkheid, overgeven en diarree, maar ook hoofdpijn, koorts of spierpijn. Meestal verloopt een infectie mild, maar bij jonge baby’s en ouderen zijn de klachten soms ernstiger, omdat zij sneller uitgedroogd raken. Bij hoge koorts, bloed in de diarree of diarree die langer dan een week aanhoudt, is het goed om de huisarts te bellen. Bron: RTL Nieuws, RIVM Nog meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
