Beeld: Canva
Je kind dat moeite heeft met lezen, snel hoofdpijn krijgt of dromerig uit het raam staart in de klas… Grote kans dat het geen onwil is, maar dat het slecht ziet.
Uit nieuw onderzoek blijkt dat duizenden basisschoolkinderen elke dag op school zitten zonder goed te kunnen zien wat er op het bord of in hun boek staat.
Bijna één op de drie kinderen die eigenlijk een bril nodig heeft, draagt er geen of eentje met de verkeerde sterkte. Dat blijkt uit onderzoek van het Jeugdeducatiefonds op basisscholen met veel leerlingen uit gezinnen met weinig geld. Vorig jaar kregen 350 kinderen van acht jaar en ouder daar een gratis oogmeting. De uitkomst is confronterend: 32 procent had een nieuwe of betere bril nodig en bij 11 procent was aanvullend onderzoek noodzakelijk.
Als je die cijfers doortrekt naar vergelijkbare scholen in Nederland, gaat het om zo’n 135.000 kinderen die dagelijks niet scherp zien. De metingen werden gedaan in samenwerking met onder meer het Nationaal Fonds Kinderhulp, zorgverzekeraar DSW en het Erasmus MC. Aanleiding was een opvallende toename van aanvragen.
Voor kinderbrillen via scholen die zijn aangesloten bij het Jeugdeducatiefonds. Directeur Hans Spekman noemt de uitkomsten zorgwekkend. “Kinderen die niet goed zien, kunnen immers ook niet goed leren.” De oorzaak is volgens hem vaak simpel en pijnlijk. “Kinderbrillen worden meestal niet vergoed vanuit de basisverzekering en aanvullende verzekeringen zijn voor gezinnen met weinig geld vaak onbereikbaar.”
Ondertussen neemt bijziendheid onder kinderen toe, mogelijk door het groeiende gebruik van smartphones en tablets. Leraren zien de gevolgen dagelijks in de klas. “Slecht zien heeft directe impact op de schoolprestaties”, aldus Spekman. Kinderen klagen over hoofdpijn, lezen moeizaam en doen minder mee. Sommigen spelen zelfs minder buiten, uit angst dat hun bril kapotgaat. “Dan konden ze vorige week dus niet in de sneeuw spelen.”
Sinds scholen zijn gestart met het uitdelen van brillen, zien ze meteen verschil. Kinderen dragen hun bril met trots en lijken zelfverzekerder.
Het onderzoek werd mede mogelijk gemaakt door 250.000 euro subsidie van het ministerie van VWS. De volgende stap? Zorgen dat álle kinderen die opgroeien in armoede een goede bril krijgen. Volgens eerdere cijfers dragen zo’n 28.000 kinderen geen bril omdat hun ouders die niet kunnen betalen. Controles worden uitgesteld of zelfs helemaal overgeslagen.
Dat kost geld (mogelijk miljoenen), maar volgens Spekman verdient die investering zichzelf terug. Zonder bril lopen kinderen leerachterstanden op of hebben ze later juist meer zorg nodig. Het Jeugdeducatiefonds ondersteunt inmiddels 1200 basisscholen. Tien jaar geleden waren dat er nog maar 32. “Dat laat zien hoe hoog de nood is. Steeds meer scholen kloppen bij ons aan.”
Wat moet je weten als je kind een bril nodig heeft? Je leest het hier.
Bron: Jeugdeducatiefonds
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
