Beeld: Canva
Je bent moe, hebt een volle agenda en probeert ondertussen ook nog een gezellige moeder te zijn. Maar je peuter weigert schoenen aan te trekken, je kleuter huilt omdat de banaan doormidden is gebroken en je puber reageert alleen nog met “mhm”. Voor je het weet, schiet je uit je slof. En daarna voel je je natuurlijk schuldig.
Goed nieuws (of nou ja, een beetje): volgens nieuw onderzoek is dat eigenlijk helemaal niet zo gek. Wetenschappers zien namelijk steeds duidelijker dat de emoties van ouders en kinderen de hele dag door op elkaar inwerken. Met andere woorden: als jij gestrest bent, merkt je kind dat. Maar andersom geldt precies hetzelfde.
Onderzoekers kijken tegenwoordig niet alleen meer naar het gedrag van kinderen, maar naar het hele gezin als één systeem. En daaruit blijkt dat de stemming van ouders en kinderen elkaar voortdurend beïnvloedt.
Heeft een ouder een stressvolle werkdag? Dan kan dat doorwerken in de sfeer thuis. Maar ook een peuter die al vanaf zeven uur ’s ochtends driftbuien heeft of een puber die nergens zin in lijkt te hebben, kan ervoor zorgen dat ouders meer spanning ervaren. Kortom: emoties reizen heen en weer binnen een gezin.
Nee, stress is geen virus. Maar het kan wel degelijk overslaan. Kinderen zijn ontzettend gevoelig voor de stemming van hun ouders. Ze pikken gezichtsuitdrukkingen, stemgebruik en lichaamstaal razendsnel op. Zelfs als je denkt dat je je frustratie goed verbergt.
Dat betekent overigens niet dat je altijd vrolijk moet zijn. Kinderen mogen best zien dat je een keer baalt of moe bent. Het gaat er vooral om hoe je daarna met die emoties omgaat.
Misschien denk je nu: O nee, straks verpest ik mijn kind omdat ik vanochtend geïrriteerd was. Gelukkig werkt het niet zo. Sterker nog, psychologen benadrukken al jaren dat kinderen helemaal geen perfecte ouders nodig hebben. Wat veel belangrijker is, is dat je na een minder fijn moment weer verbinding maakt.
Dus ja, je mag best zeggen: “Sorry, mama was net even boos. Dat had ik anders willen doen.” Daar leren kinderen misschien nog wel meer van dan van een ouder die altijd doet alsof alles vanzelf gaat.
Vaak denken we dat opvoeden vooral eenrichtingsverkeer is. Ouder doet iets → kind reageert. Maar zo simpel blijkt het niet te zijn.
Kinderen hebben óók invloed op hun ouders. Een kind dat slecht slaapt, veel huilt of een moeilijke periode doormaakt, kan ervoor zorgen dat ouders zich vermoeider, emotioneler of sneller overprikkeld voelen. En dat is logisch. Je hoeft je daar niet schuldig over te voelen.
Het mooie aan het onderzoek is misschien wel dat niet alleen negatieve emoties besmettelijk zijn. Ook een knuffel, een grapje aan tafel of samen vijf minuten lachen kan de sfeer in huis veranderen.
Je hoeft dus echt geen uren quality time in te plannen om een positief effect te hebben. Soms zit het juist in de kleine dingen: samen een ijsje eten, een boekje lezen of gewoon even écht luisteren naar het verhaal van je kind.
Misschien is dit wel de belangrijkste conclusie: cut yourself some slack. Als ouder heb je invloed op je kind. Dat klopt. Maar dat betekent niet dat je verantwoordelijk bent voor iedere driftbui, iedere boze bui of iedere emotie in huis. Opvoeden is geen eenrichtingsverkeer. Jullie beïnvloeden elkaar voortdurend.
Dus had je vandaag een rotdag en reageerde je minder geduldig dan je had gewild? Adem in, adem uit. Morgen is er gewoon weer een nieuwe dag. En gelukkig zijn kinderen vaak veel veerkrachtiger dan wij ouders denken.
Iedere ouder wil hetzelfde: dat zijn of haar kinderen een fijne, veilige jeugd hebben. Toch merk je soms dat je automatisch reageert op een manier waarvan je dacht: dat zou ik nóóit doen. Misschien word je sneller boos dan je wilt, vind je het lastig om emoties te tonen of leg je de lat voor jezelf torenhoog. Hoe je voorkomt dat je intergenerationeel trauma doorgeeft, lees je hier.
Bron: JMIR Publications
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een oppasdag hier, een tas met kleertjes daar en ondertussen nog even vertellen hoe zij het vroeger deden: opa en oma spelen bij veel gezinnen een belangrijke rol. Toch zit niet iedere ouder op hun bemoeienis te wachten.
Chiara, moeder van Joah (nét 1 jaar) en redacteur bij Kek Mama, speurt samen met haar man Dan naar de perfecte balans tussen (zelf)liefde en luiers.
