Beeld: Canva
In Nederland heeft iedereen recht op minimaal 24 uur kraamzorg. Toch wordt het voor aanstaande ouders steeds lastiger om deze zorg te krijgen. Vooral in kwetsbare wijken is de zorg schaars. De gevolgen: langere wachtrijen en in sommige gevallen helemaal geen kraamzorg.
De belangrijkste oorzaak ligt bij het ‘cherry picking’ van kraamzorgorganisaties, blijkt uit een rondvraag van Nieuwsuur. Sommige grote zorgorganisaties stoppen in bepaalde gebieden, vooral in sociaaleconomische achterstandswijken. Koen Jansen van Bo, de brancheorganisatie van geboortezorg, erkent dat sommige leden ervoor kiezen om in bepaalde postcodes geen zorg te bieden. Maar zorgverzekeraars kunnen kraamzorgorganisaties niet verplichten om in alle postcode-gebieden in hun regio zorg te verlenen.
Het tekort in Utrecht is duidelijk zichtbaar, vooral in wijken zoals Kanaleneiland en Overvecht, waar veel gezinnen in kwetsbare situaties wonen. Toen twee grote kraamzorgorganisaties zich drie jaar geleden uit de stad terugtrokken, ontstond een groot tekort. “Waar relatief veel zorg nodig is, is er juist minder beschikbaar”, zegt wethouder Volksgezondheid Eelco Eerenberg. Volgens hem laat dit zien dat marktwerking in de sector geen positief effect heeft. “Het zorgt ervoor dat bureaus kijken naar plekken waar je met het minste werk het meeste rendement haalt.”
Bo-directeur Jansen legt uit dat zorgbureaus hun personeel niet willen dwingen naar ‘moeilijke wijken’ te gaan uit angst voor meer verzuim. Andere factoren zijn reistijd en parkeerproblemen. “Het is een ongelijk speelveld van partijen die wel en niet die lastige postcodes doen”, zegt hij.
Gwendolyn van Strien werkt als verloskundige in Kanaleneiland en Overvecht. “We moeten vaak meer basisdingen uitleggen: hoe maak je het flesje, hoe werkt borstvoeden. Maar ook de kraamcontroles en medische controle van de moeder worden niet gedaan.” Gezinnen in achterstandswijken vragen meer tijd van de kraamverzorgenden. “Als er taalbarrières zijn, moet je een tolktelefoon gebruiken. Dan ben ik twee keer zoveel tijd kwijt als bij een regulier consult.”
Van Strien benadrukt dat iedereen recht heeft op goede medische zorg. “Daar zou geen commerciële afweging achter mogen zitten. We weten dat goede kraamzorg een enorm effect heeft op de lange termijn.”
De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) roept zorgverzekeraars en -aanbieders op samen naar oplossingen te zoeken. “In Nederland kunnen we kraamzorgaanbieders niet verplichten om zorg te blijven leveren in een bepaald gebied. Wel kunnen zorgverzekeraars hen stimuleren of verleiden om dat te blijven doen, bijvoorbeeld door hen meer te belonen.”
Hoewel er een tekort aan kraamzorg is in Nederland, is het voor ouders vaak onmisbaar. Het zit in de basisverzekering en wordt dus standaard vergoed. Toch zijn er verschillen in hoe dat praktisch uitpakt. Je leest hier hoe dat zit.
Bron: NOS
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
Redacteur Melanie is moeder van Saar (2,5) en Julian (1). Met twee jonge kinderen bestaat haar leven uit een georganiseerde chaos van luiers, snottebelkusjes en dreumesdrama.
