Beeld: Canva
In Nederland heeft iedereen recht op minimaal 24 uur kraamzorg. Toch wordt het voor aanstaande ouders steeds lastiger om deze zorg te krijgen. Vooral in kwetsbare wijken is de zorg schaars. De gevolgen: langere wachtrijen en in sommige gevallen helemaal geen kraamzorg.
De belangrijkste oorzaak ligt bij het ‘cherry picking’ van kraamzorgorganisaties, blijkt uit een rondvraag van Nieuwsuur. Sommige grote zorgorganisaties stoppen in bepaalde gebieden, vooral in sociaaleconomische achterstandswijken. Koen Jansen van Bo, de brancheorganisatie van geboortezorg, erkent dat sommige leden ervoor kiezen om in bepaalde postcodes geen zorg te bieden. Maar zorgverzekeraars kunnen kraamzorgorganisaties niet verplichten om in alle postcode-gebieden in hun regio zorg te verlenen.
Het tekort in Utrecht is duidelijk zichtbaar, vooral in wijken zoals Kanaleneiland en Overvecht, waar veel gezinnen in kwetsbare situaties wonen. Toen twee grote kraamzorgorganisaties zich drie jaar geleden uit de stad terugtrokken, ontstond een groot tekort. “Waar relatief veel zorg nodig is, is er juist minder beschikbaar”, zegt wethouder Volksgezondheid Eelco Eerenberg. Volgens hem laat dit zien dat marktwerking in de sector geen positief effect heeft. “Het zorgt ervoor dat bureaus kijken naar plekken waar je met het minste werk het meeste rendement haalt.”
Bo-directeur Jansen legt uit dat zorgbureaus hun personeel niet willen dwingen naar ‘moeilijke wijken’ te gaan uit angst voor meer verzuim. Andere factoren zijn reistijd en parkeerproblemen. “Het is een ongelijk speelveld van partijen die wel en niet die lastige postcodes doen”, zegt hij.
Gwendolyn van Strien werkt als verloskundige in Kanaleneiland en Overvecht. “We moeten vaak meer basisdingen uitleggen: hoe maak je het flesje, hoe werkt borstvoeden. Maar ook de kraamcontroles en medische controle van de moeder worden niet gedaan.” Gezinnen in achterstandswijken vragen meer tijd van de kraamverzorgenden. “Als er taalbarrières zijn, moet je een tolktelefoon gebruiken. Dan ben ik twee keer zoveel tijd kwijt als bij een regulier consult.”
Van Strien benadrukt dat iedereen recht heeft op goede medische zorg. “Daar zou geen commerciële afweging achter mogen zitten. We weten dat goede kraamzorg een enorm effect heeft op de lange termijn.”
De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) roept zorgverzekeraars en -aanbieders op samen naar oplossingen te zoeken. “In Nederland kunnen we kraamzorgaanbieders niet verplichten om zorg te blijven leveren in een bepaald gebied. Wel kunnen zorgverzekeraars hen stimuleren of verleiden om dat te blijven doen, bijvoorbeeld door hen meer te belonen.”
Hoewel er een tekort aan kraamzorg is in Nederland, is het voor ouders vaak onmisbaar. Het zit in de basisverzekering en wordt dus standaard vergoed. Toch zijn er verschillen in hoe dat praktisch uitpakt. Je leest hier hoe dat zit.
Bron: NOS
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
