Beeld: Canva
Je kind veel prijzen voelt goed. Maar volgens psychiater Sue Varma maken veel ouders hierbij één cruciale fout.
We willen het allemaal: kinderen die stevig in hun schoenen staan, durven dromen en niet bij de eerste tegenslag afhaken. Dus prijzen we ze. Veel. “Wat ben jij slim!” En “Wat heb je dat geweldig gedaan!” Goed bedoeld, natuurlijk, maar niet altijd even handig als je deze fout maakt, zegt Sue Varma.
Tijdens een gesprek over mentale veerkracht (met een knipoog naar topsporters op de Olympische Spelen) deelde Varma een inzicht dat iedere ouder zou moeten horen. Wat wereldklasse atleten volgens haar gemeen hebben? Zorgvuldigheid. Ze zegt: “Naar mijn idee draait het in essentie om discipline en emotionele stabiliteit wanneer het moeilijk wordt. Het betekent dat je komt opdagen, ook als het leven niet uitkomt, en dat je niet wacht op motivatie om in actie te komen.” Met andere woorden: succes draait niet om talent of aangeboren slimheid. Het gaat om op komen dagen, doorzetten en blijven proberen als het lastig wordt. Net zoals Olympische atleten. En volgens Varma gaat het precies daar mis in hoe wij onze kinderen soms prijzen.
Zeggen dat je kind ‘zo slim’ of ‘zo getalenteerd’ is, lijkt positief. Maar het legt ongemerkt de nadruk op iets vaststaands. Slim ben je of niet. Talent voor iets heb je, of niet. Maar wat gebeurt er dan als iets niet lukt? Dan voelt het als falen van wie ze zijn, in plaats van een stap in hun leerproces. Kinderen kunnen daardoor risico’s gaan vermijden. Want stel dat ze falen, wat zegt dat dan over hen?
Het goede nieuws? Volgens haar kan je het vandaag nog anders aanpakken. Wil je dat je kind leert winnen en verliezen met gratie? Volgens Varma kan je dan het beste focussen op wat ze dóen, niet op wie ze zijn: “Prijs de inzet, want dat is iets waar we altijd controle over hebben. Het proces en de vooruitgang vormen ons karakter, niet winst of verlies.” Zo help je je kind begrijpen dat groei voortkomt uit inzet.
Varma benadrukt: “Zij beheersen hun emoties. Ze laten niet toe dat hun emoties hen beheersen.” Dat betekent niet dat ze geen teleurstelling voelen. Natuurlijk wel. Maar ze laten zich er niet door definiëren. En dat is misschien wel de belangrijkste les die we onze kinderen kunnen meegeven. Verdriet na een verloren wedstrijd? Logisch. Boos omdat een toets tegenviel? Begrijpelijk. Maar daarna volgt de vraag: wat kun je hiervan leren?
Misschien wel haar mooiste quote: “Afwijzing is vaak een omleiding.” Hoe krachtig is dat? Een afwijzing is geen eindpunt, maar een omleiding. Een nieuwe route. Als we onze kinderen dat leren, door zelf zo te praten over tegenslagen, geven we ze iets veel waardevollers dan een compliment: veerkracht.
Het blijkt dat de Olympische spelen kijken samen met je kind belangrijker is dan je denkt. Je leest hier waarom.
Bron: Today
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
