Beeld via Instagram @michelle_bollen
Sommige opmerkingen glijden moeiteloos een gesprek in. Klein, vriendelijk verpakt, bijna bedoeld als compliment. En toch blijven ze hangen. Niet omdat ze luid zijn, maar juist omdat ze iets raken in hoe we kijken naar keuzes van vrouwen, vooral als het gaat om wonen, relaties en autonomie. Dat merkt ook Michelle Walk.
Op Instagram deelt ze hoe zo’n zin steeds meer begint te wringen. Ze blikt terug op een moment in de supermarkt, dat op het eerste gezicht niets bijzonders lijkt.
“Vandaag in de winkel, toen ik af moest rekenen en er een gesprekje ontstond, kwam er een opmerking die ik het afgelopen driekwart jaar wel vaker kreeg.” Wat er daarna gezegd wordt, klinkt vriendelijk. Misschien zelfs zorgzaam bedoeld. Maar precies daar zit voor haar de frictie. “Wat lief dan, dat jij in het huis mag blijven wonen.”
In eerste instantie doet ze wat veel mensen doen bij dit soort opmerkingen: doorademen, glimlachen, verdergaan. Geen zin om het gesprek te kantelen, geen energie om het uit te leggen. “In ’t begin was dat beeld het allerlaatste waar ik me druk om kon en wilde maken, dus ging ik over het algemeen voor vriendelijk knikken en weer door, maar inmiddels vind ik ’m eigenlijk helemaal niet meer zo leuk.”
Tekst gaat verder onder post
Want wat begint als iets onschuldigs, krijgt gaandeweg een andere lading. “Stereotyperend en ongeëmancipeerd.” Het is ook niet incidenteel, maar een opmerking die blijft terugkomen. “Ik heb nog nóóit iemand diezelfde opmerking tegen een man horen maken. Oprecht, in die bijna 33 jaar dat ik hier rondwandel, nog nooit.”
Daarmee schuift het gesprek ongemerkt van een persoonlijke ervaring naar iets groters: de taal die we gebruiken rond wonen, relaties en wie er ‘mag’ blijven waar. “Ik mág niet in het huis blijven, maar kan het en koos ervoor om dat in ieder geval voorlopig en inmiddels hoop ik weer voor altijd te doen.”
Toch lijkt die nuance vaak te verdwijnen zodra het in een borrelpraatje of winkelgesprek belandt. “Dat mogen we alleen niet hardop uitspreken, want niet bescheiden, te zelfstandig, intimiderend en zielig zelfs, voor de andere kant.” En daar zit haar punt: waarom wordt vrouwelijke zelfstandigheid zo anders gewogen dan mannelijke? “Wat maakt dat succes van mannen vaak zo ontzettend wordt toegejuicht en dat van vrouwen tegelijkertijd zo bekritiseerd, vaak nog het allermeest door andere vrouwen, waarvan je toch zou hopen dat we een soort van in elkaars team zijn, of we nou werken of thuis zijn of allebei?”
Wat volgt is geen harde strijdtaal, maar wel een duidelijke grens. Ze wil niet langer automatisch in die kleine rol geduwd worden. “Dat vriendelijk knikken sla ik vanaf nu denk ik over. Of niet, want kill them with kindness blijft het allermooiste.” Maar dan wel met iets extra’s: zelfbewustzijn en een rechte rug. “Dan combineer ik dat knikje wel met gepaste trots. Opdat vrouwen precies al die titels óók kunnen zijn.”
Eerder nam Michelle een groot besluit na haar polyamoreuze breuk. Je leest er hier meer over.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Instagram
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Marieke (40) en Joris […]
Een naam bedenken voor je kind is nog best een klus. Kies je iets klassieks, iets unieks of ga je voor een naam die niemand snel vergeet? Destiny kreeg zo’n naam. Vooral haar tweede naam zorgt regelmatig voor opmerkingen.
Estavana Polman (34) en Rafael van der Vaart verwachten opnieuw een kindje, maar voordat de oud-handbalster en Rafael hun babynieuws met de buitenwereld deelden, moest Estavana creatief zijn met smoesjes.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een nieuwe schooldag betekent meestal rennende kinderen, geroep op de gang en hier en daar een rugzak die net iets te enthousiast tegen een muur knalt. Maar niet bij basisschool De Oversteek in Nijmegen-Noord.
