Hoeveel laat je je kinderen later na? Die vraag zorgt voor een openhartig gesprek tussen Monica Geuze en Kaj Gorgels in hun podcast.
Lees verder onder de advertentie
Waar Kaj bewust nadenkt over wat hij voor zijn kinderen wil achterlaten, twijfelt Monica juist of een flinke erfenis wel zo’n goed idee is.
Andere visie
Het onderwerp komt ter sprake wanneer Monica aan Kaj vraagt of hij al nadenkt over minder werken of stoppen met werken. “Heb jij iets geregeld voor als je denkt: ik zou wel willen stoppen of minder willen werken?” Kaj vertelt dat hij daar inmiddels serieus mee bezig is. “Ik ben er wel mee bezig en ik denk weleens na over: wat laat ik mijn kinderen later na?”
Lees verder onder de advertentie
Eigen weg
Monica kijkt daar anders naar. Ze vraagt zich hardop af of veel geld nalaten kinderen uiteindelijk wel helpt. “Ik vind het toch wel interessant dat je dat voor je kinderen doet.” Daarna legt ze uit waarom ze daar zelf haar twijfels over heeft. “Ik zit in dubio of het gezond is om je kinderen veel geld na te laten. (…) Ik wil Lizzy niet laten opgroeien met het idee: ‘Het komt later wel goed.'”
Lees verder onder de advertentie
Eigen jeugd
Volgens Monica hoopt ze vooral dat haar dochter haar eigen pad vindt, los van financiële zekerheid. “Ik wil dat het niets met geld te maken heeft en dat ze gewoon doet wat ze leuk vindt. Het staat me toch een beetje tegen om veel voor je kinderen aan het werk te zijn.” Ze denkt zelfs dat haar eigen jeugd daar invloed op heeft gehad. “Ik denk dat het feit dat ik dat niet van huis uit heb meegekregen, me ook heeft gemotiveerd om er zelf iets van te maken en ergens voor te gaan.”
Kaj begrijpt haar standpunt, maar kijkt er zelf anders tegenaan. Hij vindt het juist een prettig idee dat zijn kinderen later iets minder financiële zorgen hoeven te hebben. “Ik ga niet alles voor hen betalen, maar ik vind het wel fijn om erover na te denken.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]