Oma Moniek: ‘Voed je eigen kinderen eens op, ik ben geen Gratis Oppas BV’
Even je moeder vragen om op te passen? Oma Moniek doet het met alle liefde, maar haar dochter maakt wel héél vaak gebruik van de gratis oppasoma.
Beeld: Canva
Stress tijdens de zwangerschap kan wellicht verrassende gevolgen hebben voor het gebit van je baby, blijkt uit nieuw onderzoek.
Een onderzoek van de Universiteit van Rochester in de Verenigde Staten laat zien dat het stressniveau van de moeder invloed kan hebben op het moment waarop de eerste tandjes van de baby doorkomen. Wel belangrijk om te benadrukken: dit onderzoek is een observatiestudie met één speekselmeting in de late zwangerschap. Het betekent niet automatisch dat stress of cortisol de oorzaak is van vroege tandjes. Daar is meer en uitgebreider onderzoek voor nodig.
De onderzoekers volgden 142 moeders en hun kinderen. Tijdens het laatste deel van de zwangerschap namen ze speekselmonsters af om de concentraties van zes hormonen te meten: cortisol, estradiol, progesteron, testosteron en twee schildklierhormonen (T3 en T4). Daarna werden de kinderen tijdens de eerste twee jaar van hun leven gevolgd. Bij regelmatige bezoeken op zes, twaalf, achttien en vierentwintig maanden onderzochten gespecialiseerde tandartsen hoeveel en welke tandjes al waren doorgebroken.
De resultaten lieten grote verschillen zien. Op zes maanden had maar vijftien procent van de kinderen één of meer tandjes, terwijl de meerderheid van de kinderen op twaalf maanden zes tandjes had en sommige kinderen nog helemaal geen tanden hadden. Op tweejarige leeftijd had een kwart van de kinderen al hun twintig melktanden. Opvallend is dat een vroege doorbraak van tandjes op zes maanden niet automatisch betekent dat een kind later meer of minder tanden heeft dan leeftijdsgenootjes.
Het belangrijkste resultaat was dat verschillende zwangerschapshormonen positief samenhingen met het aantal doorgebroken tandjes. Vooral het stresshormoon cortisol springt eruit. Baby’s van moeders met de hoogste cortisolwaarden hadden gemiddeld vier tandjes meer op zes maanden dan kinderen van moeders met lage cortisolwaarden.
Ook andere hormonen toonden verbanden. Hogere waarden van estradiol en testosteron op twaalf maanden, progesteron en testosteron op vierentwintig maanden en het schildklierhormoon T3 op achttien en vierentwintig maanden gingen allemaal samen met meer doorgebroken tandjes. Cortisol kan de ontwikkeling van botcellen beïnvloeden en de beschikbaarheid van calcium en vitamine D in het lichaam veranderen. Onderzoek bij muizen heeft eerder laten zien dat extra calcium en vitamine D tijdens de zwangerschap de tanddoorbraak kan versnellen.
Opvallend is dat officiële diagnoses van depressie of angst tijdens de zwangerschap geen verband hielden met het moment van tanddoorbraak. Ongeveer 37 procent van de vrouwen in het onderzoek had zo’n diagnose, maar dat leek niet samen te hangen met vroegere of latere tanden bij hun kinderen. Dit kan betekenen dat de hormoonwaarden zelf belangrijker zijn dan de klinische diagnoses. Ook kan het zijn dat de diagnoses niet alle stress volledig weergeven, vooral omdat alle deelnemers uit sociaaleconomische kwetsbare groepen kwamen.
De ontwikkeling van melktanden begint al wanneer een embryo zes weken oud is. Eerder onderzoek laat zien dat factoren zoals roken, slechte voeding en sociaaleconomische problemen tijdens de zwangerschap kunnen leiden tot afwijkingen in het moment waarop tandjes doorkomen.
Niet alleen tijdens de zwangerschap kun je stress ervaren. Het opvoeden van kinderen kan ook behoorlijk stressvol zijn. Uit onderzoek blijkt dat het hebben van een bepaald aantal kinderen de meeste stress veroorzaakt. Welk aantal dat is, lees je hier.
Bron: Scientias