perfecte man

Als je snakt naar een man die spontaan aan het dweilen slaat, moet je dit verhaal van Gerard Janssen lezen. De schrijver van Het Vadersboek weet precies hoe we onze mannen moeten aanpakken.

Ik ben een vader van drie kinderen en ook geen natuurtalent als het aankomt op wassen, vouwen, opruimen, boterhammen smeren en verjaardagen onthouden. Ik heb daarom veel ervaring in ruzies en irritaties over mijn slechte huishoudelijke rendement. Daarnaast heb ik verschillende boeken geschreven om vaders en moeders met jonge kinderen een beetje bij te staan. Daarvoor heb ik me verdiept in de biologie en de antropologie van het vader- en moederschap.

En ik weet één ding: de meeste moeders vervloeken hun man weleens en denken dingen als: slome dit, werkschuw dat of arrogante dat. Geloof me, dat is niet de juiste benadering. Er zijn betere manieren om een vader in beweging te krijgen.
 

Stop de verwarring en vraag om hulp

Als een vrouw zegt: “Weet je wat ik altijd zo grappig vind aan jou…”, dan komt er iets wat ze helemaal niet grappig vindt. Mannen vinden dat verwarrend. Zeg wat je vindt en geef duidelijke aanwijzingen als je zijn hulp wilt. Mannen vinden het leuk een vrouw een plezier te doen. Iedere man droomt van het redden van een vrouw. Uit de branding, uit een brandend huis.

Je moet ze er echter wel even op wijzen dat je gered moet worden. Als je verdrinkt in een moeras van dagelijkse verplichtingen en huishoudelijke klusjes, zeg dan niet: “Het lukt me allemaal wel, jij heb vast wat belangrijkers te doen.” Een man denkt dan dat je het lekker vindt in de modder te spartelen. Om te zorgen dat hij je uit het moeras trekt, moet je gorgelgeluiden maken en roepen: “Help!”
 

Streel zijn ego

Het is niet zo dat vaders geen saaie dingen willen doen. Mannen zijn in staat iedere dag heel veel saai werk te verzetten. Honderd keer een bal hoog te houden of een drumroffel te oefenen. Dat doen ze omdat ze een heel goede voetballer of muzikant willen worden. Mannen willen nu eenmaal graag iets voorstellen in een gemeenschap. En als je heel goed stofzuigt of aan verjaardagen denkt, stel je alleen thuis iets voor. In het beste geval.

Als je van een man iets gedaan wilt krijgen, is het slim om in je achterhoofd te houden dat een man graag maatschappelijk iets voorstelt. Vraag bijvoorbeeld niet of hij een boterham met pindakaas wil smeren voor de lunchtrommel van zijn kind, maar laat hem plaatjes van Japanse bento-boxjes zien met een Super Mario gemaakt van kaas en augurk. En spiegel hem voor hoe iedere moeder in de hele school over hem als supervader zal praten als hij zo’n mooie lunchdoos zou maken. Hoe de juffen en meesters met ontzag over hem zullen fluisteren tijdens de schoolvergaderingen. En hoe het hoofd van de school een beetje rechterop gaat staan als hij zijn kind naar school brengt.
 

Gebruik zijn sterke punten

Vrouwen kunnen heel snel het huis aan kant brengen, zodat het er op het eerste gezicht goed uitziet. Een man kun je weer beter inzetten op de details. Mannen komen het best tot hun recht in de special forces. Een man is een specialist die graag deel uitmaakt van een Ocean’s eleven-achtig team. Hij is de cijferslotspecialist of hij weet alles van beveiligingscamera’s.

Maak een man dus tot specialist. Hoofd Vlekkenverwijderaar bijvoorbeeld. Laat ze een studie maken van verschillende soorten vlekken en de verschillende soorten chemicaliën waarmee je deze vlekken aan kunt vallen. Geef hem de opdracht een chemicaliënkoffertje samen te stellen en elke vlek chirurgisch te verwijderen. En geef hem een sproeier die het geluid maakt van een laserpistool.

Is hij handig met computers, laat hem een app ontwikkelen die de huisagenda bijhoudt. Is hij handig met gereedschap? Laat hem geheime lades bouwen die je schoonmoeder nooit zal vinden. Laat hem een kinderpartijtje organiseren met geheime camera’s en een televisie die plotseling uit zichzelf begint te praten en die de kinderen he-le-maal gek maakt.
 

Besef dat hij het goed bedoelt

Denk niet te snel dat je man gemakzuchtig is. Dat hij de kantjes ervan afloopt zodat jij ervoor opdraait. Mannen zijn over het algemeen heel eendimensionaal en transparant. Ze denken meestal niet zoveel en handelen niet volgens een plan.

Sterker nog. Veel mannen vinden het waarschijnlijk zelfs leuk om schoon te maken of te stofzuigen of mee te denken over een verjaardag. Maar mannen beginnen er niet aan omdat ze er niet aan denken. Of omdat het niet lukt eraan te beginnen. Omdat een onzichtbare kracht hen tegenhoudt. Je kent het wel. Je moet de ramen lappen, je wilt het gaan doen, en het lukt niet omdat een mysterieuze oerkracht je in de macht heeft. Je gaat de mail checken of op Facebook kijken. En als het dan toch lukt om te beginnen, krijg je strepen op de ruiten.

Ikzelf heb me heel vaak voorgenomen het ‘deze keer wel goed te doen’. Met opmerkelijk goede moed begon ik dan aan het uitruimen met de vaatwasmachine. Maar op één of andere manier liep ik altijd vast tussen de bordjes en de kopjes en ging ik heel even de mail checken. Ook maakte ik regelmatig verkeerde keuzes. Dan begon ik met het afstoffen van boeken in de boekenkast, of het schoonmaken onder de bank. Een klusje dat veel tijd kostte maar weinig zichtbaar effect opleverde. Met als resultaat dat ik het weer niet goed had gedaan.
 

Lees ook
Onderzoek: vaderschap maakt mannen aantrekkelijker >

 

Vertel hem dat iedereen jou de schuld geeft

Als de buurvrouw onverwacht binnen komt vallen en het is een puinhoop, dan wordt niet de vader, maar de moeder erop aangekeken. Als een vader er een beetje een rommeltje van maakt op zijn ‘oppasdag’, is dat normaal. Zo zijn vaders. Een moeder die er een rommeltje maakt, moeten we een beetje in de gaten houden.

Vergeet een kind zijn lunchtrommel mee naar school te nemen of zitten er nog aangevreten boterhammen van een dag eerder in, dan wordt de moeder erop aangekeken. Vergeet een kind de verjaardag van een vriendinnetje, dan heeft de moeder niet goed opgelet. Is de spreekbeurt van een kind een warrig verhaal, dan denkt de juf aan de moeder die sowieso altijd een beetje een rare indruk maakt. Zou ze soms een paar glaasjes wijn drinken aan de ontbijttafel? Altijd is er wel dat grote onzichtbare oog dat moeders in de gaten houdt.

Moeders voelen zich beoordeeld door vriendinnen, vrienden en natuurlijk schoonmoeders. Mannen denken hier niet over na. Daarom moet je het goed uitleggen aan een man. En om het goed uit te leggen, moet je eerst goed begrijpen hoe het zit. Ga daar maar eens over nadenken. Als je een man goed en met humor uitlegt hoe jouw wereld in elkaar zit, en je daarbij vertelt dat die wereld donker is zonder hulp van een vader, dan helpt een vader je dolgraag.
 

Geef een gulle beloning

Je bent niet de eerste die iets gedaan probeert te krijgen van een man. De militaire wereld worstelt al duizenden jaren met dit probleem. De conclusie: je moet recruten die veertig kilometer moeten marcheren met een dertig kilo zware rugzak, een beloning in het vooruitzicht stellen.

Een andere techniek die in de gokwereld en de computerspelletjes wordt gebruikt, is beloningen onvoorspelbaar maken. Je moet dan doosjes uitpakken, want er kunnen munten inzitten. Meestal zijn het er maar een paar, maar soms – heel soms – zijn het er heel veel. Dat maakt een spelletje verslavend. Dezelfde tactiek kun je met huishoudelijke klusjes toepassen. Ieder klusje belonen. Meestal heel klein, maar soms een onverwacht grote bonus.
 

Blijf in hem geloven

Dit is een lastige. Zoals hij daar zit met zijn spiksplinternieuwe smartphone en zijn agenda vol uiterst belangrijke afspraken, is het misschien moeilijk voorstelbaar dat deze hardwerkende meneer je de komende week gaat helpen met schoonmaken, de lunchboxjes, het huiswerk van de kinderen en de verjaardag van de buurvrouw. Maar als je niet in hem gelooft, wordt het sowieso niks.

Als je in iemand gelooft, geef je hem meer kansen, ben je geduldiger en geef je accurater advies. Sommigen noemen dat het Pygmalion-effect. Artsen spreken weleens van het nocebo-effect: als een patiënt denkt dat een medicijn toch niet werkt, dan werkt het ook minder goed. Over medicijnen gesproken: wat ook weleens wil werken is de wifi saboteren.

 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

relatie Lisa Joost Laura
Beeld: Unsplash

Lisa werd verliefd op Joost én Laura en ze besloten met zijn drieën verder te gaan. Vijf kinderen en acht jaar later gaat het nog steeds goed. Tot verbazing van de buurt die niet uitgeroddeld raakt.

Lisa: “Ik ben het gelukkigst als we met zijn allen in onze Amerikaanse auto zitten. De drie grote kinderen op de achterste bank, de twee kleintjes op de middelste en Joost, Laura en ik voorin. Het voelt zo zorgeloos. Als we wegrijden valt er iets van me af, alsof ik alle zorgen en problemen achterlaat. Al kletsend en zingend kan ik genieten van waar het echt om gaat: ons gezin. Even geen gedoe, roddels op het schoolplein, confrontaties met buurtbewoners, ouders die niet willen dat hun kinderen bij ons over de vloer komen of mensen die ons belachelijk maken.

Vorige week werd ik door een groepje jongeren op straat nog uitgescholden voor ‘dik hoerenwijf met je hoerenkinderen’. Ik begrijp best dat onze manier van leven controversieel is, maar we zijn geen slechte mensen of onverantwoordelijke ouders. Waarom mag een kind niet bij ons spelen? We liggen echt niet de hele dag met zijn drieën te seksen op de bank.
 

Geen stabiele basis

Ik leerde Laura en Joost kennen via mijn werk. Tijdens een kerstborrel raakten we aan de praat en ik merkte dat al snel veel over mezelf vertelde. Ik was 27 en nogal zoekende. Relaties wilden maar niet lukken, ik wist niet waar ik wilde wonen en wat me echt gelukkig maakte. Laura en Joost boden een luisterend oor en zo ontstond er een vriendschap.

We deden leuke dingen met zijn drieën en ik merkte dat ik bij hen een rust vond die ik nog nooit in mijn leven had gevoeld. Mijn vader heb ik nooit gekend en mijn moeder leidde een behoorlijk losbandig leven als kunstenaar. Alles mocht en kon bij ons thuis, maar er was geen stabiele basis. Als mijn moeder een paar schilderijen verkocht, gingen we direct op vakantie, maar ze vergat de rekeningen te betalen waardoor we regelmatig zonder gas en licht zaten.
 

Eindelijk mezelf zijn

Bij Laura en Joost kon ik eindelijk mezelf zijn. Ze waren echt geïnteresseerd in mij – iets wat ik bij mijn moeder altijd had gemist. De kunst stond altijd op nummer één, niet haar dochter. Als het na een avond praten nogal laat was geworden, bleef ik vaak slapen. En omdat het de volgende dag weer zo gezellig was, bleef ik vaak nog een nacht. Het was een diepe vriendschap en die vloeide over in liefde.
 

Liefde

Het begon met een keer zoenen met Joost of Laura na een paar glazen wijn. Ik vond het verwarrend, maar het voelde goed. Dat werd ook de afspraak: voelt iedereen zich nog oké bij wat er gebeurt? Zo niet, dan stoppen we ermee. Laura en ik zijn niet per se biseksueel, want we voelen ons niet tot andere vrouwen aangetrokken, maar er was wel liefde. Ook voelde ik me sterk aangetrokken tot Joost. Fysiek en emotioneel klikten we. We hoorden gewoon bij elkaar.”
 

Gevoelens

Natuurlijk worstelde ik met mijn gevoelens, en wat andere mensen ervan zouden vinden. In het begin vertelde ik niemand wat er speelde – daardoor hadden we met zijn drieën de ruimte te ontdekken wat we er zelf van vonden en wat we ermee wilden doen.

Het was praten, praten en praten. Ik had dat nodig. Laura en Joost stonden als stel steviger in hun schoenen, maar ik was de nieuwkomer. Ik was bang dat ik een tijdelijk verzetje voor ze zou zijn en dat ik elk moment aan de kant gezet kon worden. Ze begrepen dat en stelden me gerust, maar zoiets heeft toch tijd nodig.

Qua seks lag het ingewikkelder. Joost was weleens jaloers als Laura en ik de liefde bedreven. Andersom vond ik het lastig hoe zij elkaar konden ophitsen terwijl ik televisie keek. Het was niet zozeer jaloezie, we moesten leren vertrouwen op onze liefde. Ik wilde aandacht van hen allebei en als ik niet werd betrokken bij de seks voelde ik me buitengesloten.

Na een paar ruzies vonden we een oplossing. We moesten elkaar ruimte geven, letterlijk en figuurlijk. Daarom hebben we op zolder een extra bed gezet, zodat twee die seks wilden hebben zich daar konden terugtrekken. Vrijen met zijn drieën deden we in ons zelfgebouwde kingsize bed, waarin we ook met zijn allen sliepen.
 

Reactie familie

Na een jaar samenwonen durfden we voor onze relatie uit te komen. Ik vertelde het mijn moeder en een paar vriendinnen. Ze wisten wel dat ik bij Joost en Laura inwoonde, maar vroegen eigenlijk nooit hoe het echt zat. Ik denk dat ze het zagen als een typisch zweverige Lisa-actie. Dan woonde ik weer bij een vriendin en dan zat ik weer in een woongroep. ‘Als het jou gelukkig maakt, moet je het helemaal zelf weten’, zeiden ze. De rest van mijn familie zal er best achter mijn rug over gesproken hebben, maar dat begrijp ik. Zoiets hoor je niet elke dag.

Op verjaardagen van ooms en tantes kwamen we met zijn drieën opdagen, we waren altijd welkom. Alleen mijn oma van 92 had er moeite mee. Ze bleef op feestjes een beetje uit onze buurt. Ik heb er nooit wakker van gelegen. Mijn leven, mijn keus. Door er zelf geen groot ding van te maken, leek het of anderen dat ook niet deden.
 

Zwangerschap

Inmiddels zijn we acht jaar en vijf kinderen verder. Laura kreeg als eerste Jara, een jaar later ben ik bevallen van Tess, vervolgens raakte Laura zwanger van Lies, toen was er even een pauze van drie jaar, waarna Laura nog Daan kreeg en ik Tycho. Het voelt alsof we een klein gemeenschapje hebben opgebouwd en het gaat hartstikke goed.

Natuurlijk hebben wij hoogte- en dieptepunten, maar er is vooral heel veel liefde. Alle bevallingen hebben we samen meegemaakt en ook het opvoeden en verzorgen van de kinderen doen we met zijn drieën. Laura en ik bestieren het gezin. Dat is een enorme luxe. We werken allebei parttime waardoor de kinderen maar een dag naar de opvang hoeven. Joost heeft een fulltime baan en is er ’s avonds en in het weekend. Vijf kinderen opvoeden met drie volwassenen is prima te doen. Er is nooit discussie over wie wat doet.
 

Nachtdienst

Joost doet elke zaterdagochtend iets leuks met de vijf kinderen, zodat Laura en ik de boodschappen voor de hele week kunnen halen. Daarna drinken we ergens koffie. Joost en Laura zijn gek op films; ik pas op als zij een avond naar de bioscoop willen. Degene die ‘nachtdienst’ heeft, slaapt aan de buitenkant van ons grote bed, zodat je niet over twee anderen hoeft te klimmen als er iets is met de kinderen.
 

'Ik heb af en toe last van jaloezie'

Praktisch gezien is het dus een stuk makkelijker dan in een gezin met twee ouders, maar emotioneel is het weleens ingewikkeld. Ik vind het bijvoorbeeld moeilijk als Laura mijn dochter terechtwijst. Ik wil zelf bepalen hoe zij wordt opgevoed en dat strookt niet altijd met de opvattingen van Laura. Ik weet dat ze het goed bedoelt, maar ik mis soms de ruimte en intimiteit met mijn eigen kinderen. Hun liefde wil ik niet altijd delen. Misschien komt er ook wel jaloezie bij kijken. Als ik Laura zie knuffelen met mijn zoon Tycho, krijg ik een knoop in mijn maag, omdat ik zo graag zijn nummer één wil zijn. Bij Joost heb ik dat niet, omdat hij hun vader is. Van hem kan ik veel meer hebben.

 

Lees ook
'Onze goede vriend bekende dat hij droomde van een trio met ons' >


 

'Mensen snappen de situatie niet'

Niemand bemoeide zich met onze relatie, maar dat veranderde toen we aan kinderen begonnen. Mijn familie is positief, maar dat geldt niet voor de mensen die we leerden kennen via de crèche en school. Toen Laura haar eerste kindje kreeg, ontvingen we brieven met teksten als ‘vieze pedofielen’ of ‘we bellen de kinderbescherming.’ Heel heftig. Ons huis is ook een keer beklad met verf. We zijn drie dagen bezig geweest het eraf te halen. Ook komt het consultatiebureau bij ons langs om te controleren of het wel goed gaat.

Het verbaast me nog altijd dat zo veel mensen slecht over ons denken. We leiden een rustig leven en doen net als ieder ander ons best om onze kinderen liefdevol op te voeden. Ik begrijp dat we voer zijn voor roddels en grappen, maar we doen niemand kwaad. Vooral voor de kinderen vind ik het erg. Onze oudste dochter wordt gepest op school, ze zeggen dat haar vader een viezerik is. We proberen er zo min mogelijk aandacht aan te besteden. Ik kan wel op hoge poten naar school gaan, maar ben bang dat het de situatie alleen maar erger maakt. We blijven liever onder de radar in de hoop dat we met rust gelaten worden. Het is alleen tragisch dat we daardoor nogal afgesloten leven. We gaan bijvoorbeeld liever niet naar dorpsfeesten, omdat we worden nagekeken of nageroepen.
 

Unieke relatie

Het vreet aan me. Wij hebben gekozen voor deze unieke relatie, maar de kinderen niet. Natuurlijk heb ik daar van tevoren bij stilgestaan, maar ik ben misschien naïef geweest. Onze kinderen zijn het mooiste wat ons is overkomen en ik had verwacht dat mensen zouden zien hoe liefdevol we met elkaar omgaan.

Door alle negatieve dingen zijn we als gezin wel extra close geworden en dat is mooi, maar ik had het liever anders gezien. Het doet pijn dat niemand op het schoolplein me op de koffie vraagt, het doet pijn uitgelachen te worden door jongens op straat. Ik gun onze kinderen het allerbeste, maar kan ik ze dat bieden als ze als paria’s worden behandeld? Zullen ze hun hele jeugd moeten strijden tegen vooroordelen? Die gedachte maakt me verdrietig. En toch zou ik niet willen leven zonder Laura en Joost. Ik vind dat wij het recht hebben om ons leven op deze manier in te vullen.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

vrouwen-sneller-koud-dan-mannen

Jij zet de thermostaat een tikkie hoger terwijl je partner naast je zowat crepeert van de hitte: hoe dat komt? Het simpele antwoord is hier: je bent een vrouw.

Vrouwen hebben over het algemeen meer vetweefsel dan mannen en slaan warmte beter op. Daardoor gaat er een continue directe bloedstroom naar organen als je hart en hersenen, maar gaat de bloedstroom juist weg van andere lichaamsdelen als bijvoorbeeld je handen en voeten. 

 

Onderzoek

Daarbij blijkt uit onderzoek dat vrouwen over het algemeen een hogere lichaamstemperatuur hebben dan mannen, maar dat de handen en voeten van vrouwen gemiddeld zo’n twee graden kouder zijn. Ook is het zo dat vrouwen gevoeliger zijn voor kou: vrouwen merken een temperatuurverschil van 0,2 graden al op, terwijl mannen pas bij 0,4 graden verschil voelen. 

 

Lees ook
Alles wat je moet weten over de temperatuur van je baby >

 

Werktemperatuur

De strijd over de thermostaat kan ook prima voortzetten op kantoor, want waar vrouwen het liefst werken met hoge temperaturen van 23,2 tot 26,1 graden, voelen mannen zich het prettigst bij 22 graden. Lastig…

Bron: StyleToday

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >