annas_scheiding

Na negen jaar huwelijk en twee jaar relatietherapie, heeft Anna (35) een rigoureus besluit genomen: ze gaat scheiden van Tim (41). Vanuit het nieuwe huis dat ze sinds kort bewoont met zonen Oscar (3) en Merlijn (8), vertelt ze elke twee weken over haar scheidingsleed én -vermaak – want dat laatste is er gelukkig ook.

Met de kraan nog open parkeer ik Oscar in de badkuip en vouw met uitzicht op de badkamer een was weg, als ik een ijselijke gil hoor. Wijdbeens staat Oscar met één been over de badrand, en het andere nog in het water. "O god", denk ik, "ik kijk één seconde weg en hij verbrandt." Oscar helpt me meteen uit de nachtmerrie: “Mama, het is koud!”

“Kraan dicht, Mer!”, roep ik naar beneden. Maar op hetzelfde moment hoor ik gestommel in Merlijns kamer; hij zit gewoon lief te legoën.

Shit, vloek ik inwendig, ook dat nog. Het is aanpoten genoeg, dat moederschap in mijn eentje naast een fulltime baan; het laatste wat ik nodig heb zijn mankementen aan mijn huis. “Blijf even bij je broertje”, commandeer ik Merlijn, terwijl ik Oscar klappertandend in een badcape achterlaat om naar beneden te rennen. Halverwege de trap hoor ik het al: het water spuit uit mijn gootsteenkastje.

 

‘Papa komt al’

Tegen beter weten in gris ik een stapel theedoeken tevoorschijn en probeer de fontein in mijn keuken te stelpen. Dan staat Merlijn plotseling naast me, met mijn telefoon in zijn handen. “Wat góed van je, schat”, roep ik buiten adem. “We moeten inderdaad een loodgieter bellen.”

“Papa komt al”, reageert hij, met een vanzelfsprekendheid alsof we nog getrouwd zijn. Met mijn handen rond de waterleiding en van top tot teen doorweekt, dringt niet eens tot me door wat hij zegt, als Tim al voor de deur staat.

“Jemig An, je vloeren”, merkt hij droogjes op. “Zien we straks wel; dóe wat!”, roep ik terug. Voordat ik het weet liggen we samen tot onze middels in het keukenkastje, terwijl Merlijn op zoek gaat naar een waterpomptang – geen idee waarvoor. “Waar blijft ‘ie nou met dat ding?”, moppert Tim ongeduldig, terwijl ook zijn kleding inmiddels doorweekt raakt van het water.

 

Samen in een plas water

Dan hoor ik gerommel bij mijn voordeur. “Blijf hier”, zeg ik tegen Tim. In de gang staat mijn buurman, tot zijn schouders verdwenen onder het kruipluik onder mijn woning. “Nou nou, wat een waterballet”, grijnst hij triomfantelijk. “Zullen we de hoofdkraan eerst eens dichtdraaien?” Prompt stopt mijn waterleiding met spuiten. Verbouwereerd staren Tim en ik elkaar aan; onze haren in slierten langs ons hoofd geplakt, een groeiende waterplas tussen onze voeten.

“Kunnen wij goed he, omgaan met noodsituaties?”, knipoogt hij. Heel even vergeet ik al mijn woede en frustraties. “Wij kunnen inderdaad nog wel wat leren samen, ja”, lach ik. Uit reflex geef ik Tim een kus, en zie hoe de tranen in zijn ogen springen.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

partnerruil op vakantie
Beeld: Getty

Wanneer Nienke (33) er achter komt dat haar man vreemd ging, probeert ze het nog door middel van een vakantie te redden. Alleen denkt Menno daar heel anders op bestemming over.

“Menno en ik zijn veel te hard van stapel gelopen. We werden verliefd en binnen vier maanden was ik zwanger. Onze dochter Alex werd geboren en Menno kon zijn geluk niet op. Hij liep trots achter de kinderwagen en liet iedereen foto’s zien van zijn hartenlapje. De gebroken nachten en luiers liet hij aan mij over. Menno is geen man voor een huisje-boompje-beestje bestaan. Hij wil vooral zijn eigen gang gaan.

 

Verdachte appjes

Er waren veel spanningen, zeker toen ik verdachte appjes ontdekte van Menno met een vrouwelijke collega. Dat hij zo van haar genoten had, en meer van dat soort ongein. Als een betrapt schooljongetje gaf hij na lang aandringen toe dat hij drie keer met haar naar bed was geweest. Of vaker, dat wist hij niet meer precies. Eigenlijk verbaasde het me niet, Menno is een onverbeterlijke flirt, maar natuurlijk deed het pijn.

 

Quality time

We besloten een weekje naar de Griekse zon te gaan. Quality time met z’n tweeën, uitrusten en ontdekken wat we ook alweer leuk vonden aan elkaar. Tijdens een boottocht ontmoetten we een ander Nederlands stel, Stefan en Karin. Van onze leeftijd, geen kinderen, echte levensgenieters die al veel van de wereld hadden gezien. We gingen met zijn vieren eten en borrelen. Heel gezellig en de karaffen wijn bleven komen.


Lees ook
Marleen zoende met een goede vriend in haar vakantievilla >

 

Partnerruil

Ik zag dat Menno een paar keer zijn hand op Karins knie legde en overdreven hard om haar grapjes lachte. Karin fluisterde dingen in zijn oor en gunde hem een blik in haar decolleté. Stefan sloeg een arm om mij heen. Het duurde even voordat het kwartje viel. Net op het moment dat ik dacht: het zal verdomme toch niet, sprak Menno mijn vermoedens uit. Zijn exacte woorden weet ik niet meer, maar het kwam erop neer dat we onze gezellige avond wel konden voorzetten op onze slaapkamer. Ik met Stefan, hij met Karin.

 

Ander huis

Het bloed steeg naar mijn wangen. De hufter. Ik stormde het terras af. Kon mij het schelen dat ze mij een preutse trut vonden. Stefan kwam me achterna. Hij begreep met de beste wil ter wereld niet wat hij verkeerd had gedaan. Partnerruil was toch geen vreemdgaan? Een maand later vond Menno een ander huis. Wat-ie tegenwoordig tussen de lakens uitspookt, is niet meer mijn probleem.”
 

 

Dit artikel staat in een Kek Mama Zomerboek en is al een keer eerder gepubliceerd.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

hij weet van niks geen cent te makken
Beeld: Pixabay

Het is niet zo dat ze banken beroven of oude mannetjes oplichten, maar deze vrouwen lopen wel rond met een geheim voor hun man.

JOYCE (39) HEEFT EEN LATRELATIE MET DANIËL (35) EN IS MOEDER VAN KIRSTIN (8).

"Daniël denkt dat ik niet zo van restaurants houd en liever zelf kook. Vaak bij mij, soms bij hem.

Wat hij niet weet, is dat ik geen cent te makken heb. Voor het bedrag van een restaurantrekening doe ik twee weken boodschappen. Gelukkig kan ik van niks een lekkere maaltijd maken. Voor mijn onvolprezen roompasta, inclusief heldere bouillon vooraf en ijs toe, ben ik bij de Aldi niet meer dan zes euro kwijt. Maar dat vertel ik Daniël niet. Hij hoeft niet te weten in welke financiële puinhoop ik leef.

Ik kan het zelf niet eens bevatten. Ik, echt niet dom, met een goede baan op een verzekeringskantoor, zit in de schuldsanering. En dat doordat ik zo naïef was dat ik niet zag dat mijn man, inmiddels mijn ex, bizar hoge schulden maakte.
 

Torenhoge schulden

Roald is de vader van Kirstin, we zijn tien jaar samen geweest. Onze dochter was vijf toen ik de scheiding aanvroeg omdat het leek alsof we alleen nog maar ruzie hadden. Roald was geen avond thuis, zoop en we leefden van mijn salaris.

Pas toen we gingen scheiden hoorde ik van de schulden. Roald bleek een gokprobleem te hebben, had buiten mijn medeweten doorlopende kredieten aangevraagd en al maanden geen huur en vaste lasten meer betaald. Ontzettend stom dat ik daar niet op had gelet.

Omdat we in gemeenschap van goederen waren getrouwd, was ik voor de helft verantwoordelijk. De schuld was zestigduizend euro. Als ik echt de helft daarvan zou moeten ophoesten, zou ik de komende tien jaar nog aan het afbetalen zijn.
 

Schuldsanering

Vandaar dat ik nu in de schuldsanering zit. Dan neemt een bewindvoerder 36 maanden de schuld over en beheert je inkomsten en uitgaven. Je krijgt alleen een beetje geld om van te leven. Na drie jaar word je schuldenvrij verklaart. Dat klinkt als een cadeautje, maar het is afschuwelijk. Je leeft van een absoluut minimum en kunt niets. Zelfs Zeeman-panty's zijn een luxe. Gelukkig is Kirsten niet veel tekortgekomen, omdat ik wel de kinderbijslag mag houden.
 

Lees ook
Hij weet van niks: 'Hij denkt dat ik nog steeds aan het lijnen ben' >

 

Ander milieu

Sinds een paar maanden heb ik een relatie met Daniël. Ik heb hem niets verteld over mijn situatie, ik schaam me te diep. Ik kan weliswaar niets doen aan de schulden, maar ben wel stom en naïef geweest - dat is me aan te rekenen.

Bovendien komt Daniël uit een ander milieu. De enige geldzorgen die hij kent is of hij nu of over drie maanden die nieuwe Audi zal kopen. Ik wil hem niet wegjagen met mijn verhaal.
 

Schijn ophouden

Gelukkig vermoedt Daniël niets: ik heb een baan voor vier dagen en kan goed de schijn ophouden met mijn kleren, tassen en schoenen uit mijn vorige leven. Als hij komt zie ik er tiptop uit, ook al is het een jurkje van vijf jaar terug en is mijn dagcrème van de Lidl. Ik schep de Cien Q10-dagcrème letterlijk over in mijn oude Chanelpotje.

Gelukkig hoef ik nog maar vier maanden te bloeden. Dan word ik schuldenvrij verklaard. Tot die tijd houd ik de schijn op. Als ik een weekend bij Daniël ben, sta ik er ook op dat we thuis eten. Ik kan niet het risico nemen dat hij de rekening fiftyfifty wil verdelen.
 

Nog even

Mijn geldzorgen drukken elke dag op mijn schouders, maar bij Daniël is het leven goed. Wel voel ik me schuldig dat ik hem geen deelgenoot maak van mijn levensstijl, terwijl we verder zo close zijn.

Als hij echt van me houdt, moet hij dit natuurlijk ook accepteren. Ik weet niet wat er gebeurt als hij er alsnog achter komt. Wat als familie of vriendinnen er met hem over beginnen? Ik heb iedereen gevraagd niets te zeggen, maar ooit komt het waarschijnlijk uit. Het komt erop neer dat ik wil dat Daniël me ziet als de vrouw die ik ooit was: zelfstandig, ambitieus, zorgeloos. Nog even en ik kan haar weer zijn."
 

Dit verhaal is onderdeel van een interviewserie in een Kek Mama Liefdesboek.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >