Als de mist van de allesverblindende verliefdheid is opgetrokken, zie je die geweldige prins van je ineens voor wat-ie is: een doodnormale vent. En dan is het zaak de crisis te overleven.
Lees verder onder de advertentie
Van een roze bril was al lang geen sprake meer, toen Hanneke (35) en Wim (36) na een relatie van twaalf jaar bijna de handdoek in de ring gooiden.
Hanneke: “Niks afnemende hormonen of een meer realistische blik: Wim en ik werden allebei écht anders. Ik verdiepte me al een tijd in een veganistische levensstijl, wat Wim maar een modegril vond. Hij raakte min of meer tegelijker tijd zijn baan kwijt en belandde in een burnout. We ontwikkelden ons in totaal verschillende richtingen. Als je dan ook nog eens zó bezig bent met jezelf – hij door zijn burnout, ik doordat ik er nu alleen voor stond met onze zonen Quint en Teye van acht en vijf – kun je er donder op zeggen dat je contact verwatert. We groeiden volledig uit elkaar. Gescheiden vriendinnen riepen: ‘Dit komt niet meer goed, Han, neem een flatje; single zijn is heerlijk!’ Yeah, right.
Lees verder onder de advertentie
Single zijn
Natuurlijk zag ik ze genieten. Van weekends zonder kinderen en met meer vrijheid dan ooit. Van spannende dates en nieuwe appartementen met de gietvloer die hun exen nooit wilden. Maar ik zag ze vooral worstelen. Want die spannende dates betekenden voor al veel hartzeer en gedoe, dat appartement kostte een fortuin in hun eentje, en die weekends zonder kinderen waren vooral ook ontzettend eenzaam. Om over die verdrietige bloedjes nog maar te zwijgen, die continu tussen twee huizen en kibbelende ouders pendelden, alsof de struggle om het in je eentje te rooien nog niet groot genoeg was.
We besloten in relatietherapie te gaan. Wim en ik mochten ons dan verschillende kanten op ontwikkeld hebben, daaronder zaten nog steeds twee mensen die al heel lang veel van elkaar hielden. In die therapie ontdekten we dat we ongemerkt patronen hadden ontwikkeld die niet meer werkten. De druk die Wim ervoer als kostwinner, mijn dure nieuwe overtuiging waarin ik per se het hele gezin mee wilde hebben… We moesten onze verwachtingen bijstellen. En bovenal: meer praten.
Lees verder onder de advertentie
Nieuw begin
Ik weet niet of het de relatietherapie was of het feit dat Wim herstelde van zijn burn-out en een nieuwe baan vond. Dat ik minder rigide werd wat betreft mijn levensstijl maakte mij vast ook gezelliger. Maar tijdens de gesprekken met de therapeut, elke twee weken anderhalf uur, zaten we steeds vaker te lachen. We ontspanden. Dat werkte thuis door. We gaven elkaar meer complimenten. Soms keek ik naar hem en voelde ik weer vlinders. Het was net of we opnieuw begonnen, maar zonder de onzekerheid van een eerste verliefdheid. Wél met de bijbehorende passie, trouwens; de vonken vlogen er weer vanaf.”
Lees verder onder de advertentie
Een jaar geleden besloten Hanneke en Wim alsnog te trouwen. “Nu we deze crisis hadden overleefd, kon niks ons meer stuk krijgen. De kinderen waren onze getuigen, Never tear us apart van INXS was ons huwelijksnummer.”
Dit verhaal is deel van een interviewserie in Kek Mama 10-2019.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Bij opa en oma gelden soms heel andere regels dan thuis. Geen tablet aan tafel, gewoon buiten spelen en netjes ‘dank je wel’ zeggen. Misschien vind je sommige gewoontes een tikje ouderwets, maar ze kunnen juist verrassend goed zijn voor je kind.
Johnny de Mol (47) vertelt in Vriendin openhartig over zijn huwelijk met Anouk. Een moeilijke periode zette hun relatie flink onder druk. Doordat hij zijn gevoelens lange tijd voor zichzelf hield, liet hij zijn vrouw steeds minder dichtbij.
Valerie is banketbakker en maakt de mooiste taarten. Toen haar zus haar vroeg of ze een taart wilde maken voor haar neefje, zei ze natuurlijk ja. Alleen kwam die taart niet heelhuids aan op het feestje.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]