mijn man heeft een hobby

Hij zal maar elke avond op de bank liggen. Of nooit iets doen in het huishouden. Nee, deze mannen zijn werkelijk voorbeeldige vaders en echtgenoten. Alleen: die blóódy hobby.

Derk (38), de man van Justine (36), vindt niets zo rustgevend als het beschilderen van zijn miniatuursoldaatjes. Justine: “Op mijn eikenhouten visgraattafel – een felbegeerd pronkstuk waarvoor we twee jaar lang spaarden – prijken zwarte en donkergroene spatten. Geen souvenirs van een avond uitbundig gourmetten op een petroleumstel met onze zonen van zeven en acht, wat je misschien zou verwachten. Het zijn onherstelbare reminders aan waar mijn man avond in, avond uit mee bezig is: het zo realistisch mogelijk verven van zijn tientallen – of misschien zijn het er wel meer dan honderd – piepkleine, kunsthars maarschalken, officieren en soldaten.

Die collectie bewaart hij op onze zolder, in het kantoor waar ik probeer mijn vormgeefstudio te runnen. Niet dat dat echt wil lukken: mijn computer staat ingebouwd tussen potjes penselen, verf, en dozen met complete infanterieën. Hij kan er zeker drie keer de Slag bij Waterloo mee nabouwen, maar dat weerhoudt hem er niet van om non-stop nieuwe legers aan te leggen. Dat gaat niet met pelotons tegelijk, dat scheelt. Met één figuurtje is hij al gauw twee avonden bezig, want het schilderen dient met – dat begrijp je – militaire precisie te gebeuren.

 

‘Zoon spaart inmiddels voor zijn eigen leger’

‘Joh, jouw vent ís er tenminste nog’, zeggen vriendinnen. Wat ik wel snap, met mannen die in de horeca werken, drie keer per week bij de voetbal zitten of structureel overwerken. Maar als je denkt dat er ook maar één woord met mijn echtgenoot te wisselen valt, terwijl ik ’s avonds naar zijn rug staar aan die eettafel, dan heb je het mis. In zijn opperste concentratie, dien ik mijn mond te houden. Zelfs Netflix moet op standje onhoorbaar volume.

Onze kinderen vinden het prachtig, die oorlogstaferelen in ons huis. En ze mogen kijken hoor, in het sporadische geval dat ze nog wakker zijn wanneer hun vader ermee in de weer is. Of op zondag, om de family time nog maar even te benadrukken. Op aanraken staat zo ongeveer de doodstraf, dat weten de jongens wel. Dus spaart mijn oudste nu voor zijn eigen doos vol Pirates of the Caribbean – want die versie bestaat gelukkig ook gewoon.
 

Lees ook
‘Die vissen kosten ons minimaal 150 euro per maand’ >

 

Maarschalk in de vakantiebagage

Ik breng Derk heus wel een wijntje, als ‘ie zo lekker bezig is. Dan drink ik in mijn eentje bijna de rest van de fles weg, terwijl zijn glas drie uur later nog onaangeroerd op tafel staat. Ergens heeft het ook wel wat aandoenlijks, zo’n grote man met een in mijn ogen zo kinderlijke hobby. Laat hem dat niet horen; voor hem is het bittere ernst. En ach, hij zeurt ook niet over mijn Netflix-verslaving – of die fles wijn ernaast. Maar ik trek de grens bij zo’n doos soldaten in de vakantiebagage, wat hij twee maanden geleden nog probeerde. Ik kijk geen series, wanneer we met z’n vieren weg zijn, hij raakt geen kwastje aan; dat is de regel. Het enige waar hij zijn handen aan ‘vuil’ dient te maken op vakantie, ben ik – want daar komt op een gewone doordeweekse avond therapeutisch knutselen, natuurlijk nooit wat van.”
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

nooit-bij-elkaar-blijven-voor-kinderen

Tevergeefs probeerde blogger Katie Bingham-Smith haar relatie te lijmen in de hoop dat hun kinderen nooit een scheiding zouden meemaken. Nu ze gescheiden en een paar jaar verder is, weet ze dat dit niet de manier was.

'Je moet nooit bij elkaar blijven voor de kinderen', schrijft ze.

 

'Op zoek naar bevestiging'

Hoe jong je kinderen ook zijn, volgens Katie hebben ze meteen door dat het niet goed gaat. 'Ze vroegen me of ik nog wel van papa hield, of we konden stoppen met ruzie maken en of we elkaar alsjeblieft een kus wilden geven. Ze waren op zoek naar de bevestiging dat hun ouders gelukkig waren, maar in plaats daarvan lag ik elke avond met een schuldgevoel in bed.' Op een gegeven moment werd de situatie zo ingewikkeld, dat een scheiding de enige optie was. 

 

Lees ook
Deze video over gescheiden moeders maakt je ongetwijfeld aan het lachen >

 

'Ze verdienen het'

Katie: 'Kinderen verdienen het om te zien dat ouders liefde krijgen - ook al is het niet van papa of mama. Ze verdienen het om in een huis (of twee) te leven waar geen angst is en ze verdienen het om de waarheid te weten. Ze verdienen het om te zien dat je mag weglopen van een relatie die niet langer werkt en dat opnieuw beginnen mogelijk is. Ze verdienen het om je sterke en zwakke punten te zien en om te weten dat alles goed komt.'

 

'We zijn blij'

Volgens de blogger was de scheiding heftig voor haar kinderen, maar niet zo heftig als al die ruzies thuis. 'En nu, twee jaar na de scheiding, zijn we blij. Duurde het even? Ja. En was het moeilijk om onze kinderen met de situatie te zien worstelen? Ja. Maar als mijn ex en ik bij elkaar waren gebleven, hadden ze nóg meer last gehad.'

Bron: Scary Mommy

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
blue-zones-landen-dorpen-mensen-het-oudst

Voor een ieder die graag de honderd aan wil tikken: verhuis naar een van de zogeheten Blue Zones, waar de mensen het oudst worden. Of neem een voorbeeld aan hun levensstijl - kan natuurlijk ook.

Sardinië, Italië

Hoewel Ogliastra en Barbagia di Sèulo de kroon spannen, hebben maar liefst zes gemeenten op Sardinië sinds vorig jaar de officiële Blue Zone-titel. De eilandbewoners leven bovengemiddeld lang en dat zou voornamelijk te maken hebben met het simpele leven dat ze hier leiden. De Sarden zijn veel buiten en ervaren weinig stress ten opzichte van andere gebieden in de wereld. Veel dorpen hebben een geïsoleerde ligging, waardoor de inwoners de gewoonte hebben om veel te wandelen. Daarnaast hechten ze veel waarde aan familie en ouderen, wat volgens wetenschappers het risico op stress en depressie flink verkleint. Tot slot zou het Sardijnse dieet een groot aandeel hebben in de levensverwachting, met veel plantaardige ingrediënten en weinig vlees.

 

Acciaroli, Italië

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Con la nonna 👩‍👦#baciatedalsole #acciaroli2017 #ilmuretto #familyfirst

Een bericht gedeeld door Francesca Guardavaglia (@guardafranci) op

Nog een Italiaanse dorpje waar mensen uitzonderlijk oud worden is Acciaroli, in de gemeente Salerno op 150 kilometer van Napels. Ruim 10 procent van de bewoners van Acciaroli is 100 jaar of ouder en ook nog eens kerngezond. Het geheim? Een gezonde leefomgeving, gezond eten en veel sociale contacten. En dankzij het mediterrane klimaat, zijn de oudjes veel buiten.  

 

Lees ook
10x gezonde (en kindvriendelijke) lunchtenten in Nederland >

 

Ikaria, Griekenland

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

MOVE MORE. People who live in the blue zones move naturally everyday simply because their environments nudge them to do so. They walk to a neighbor’s house to pick up the latest gossip, they spend their work days in the fields with their sheep, they spend the afternoon gardening, or they walk to work because their village is designed with the human foot in mind, rather than designed for maximum parking spaces and ease of driving. In the United States, we’ve engineered movement out of our daily lives. In 2016, the U.S. Census Bureau reported that 85.4% of the 150 million workers drove to their workplace in an automobile, while only 0.6% of the population biked to work. In a recent study published in The BMJ, researchers found that active transportation users had a lower risk of cardiovascular disease, cancer, and all cause mortality in follow up years — whether by bike, on foot, public transportation, or a combination of the three. Click the link in our bio to read more about moving naturally and how active commuting can lengthen your life. . . . . credit: @lilybungay #Repost - "Kostas, 84 years old, carries a bundle of plants back to his garden to feed his goat. Rumor has it Kostas likes to go to church each week, not because he's particularly religious, but because he enjoys singing so much." #ikaria #bluezones #livelongerbetter #ikaria #greece #centenarian #aging #movement #movenaturally #activecommute #walkability #bikeability

Een bericht gedeeld door Blue Zones (@bluezones) op

Vlak voor de Turkse kust ligt Ikaria, het derde Blue Zone-gebied rond de Middellandse Zee. Met de levensstijl van de bewoners op dit eiland worden ze gemiddeld 10 jaar ouder dan een andere Europeaan of Amerikaan. Ook hier spelen het Mediterrane dieet, de dagelijkse (actieve) routine, hechte familiebanden, respect voor ouderen en het klimaat een belangrijke rol. Vlees wordt weinig gegeten; er wordt vooral (verse) vis gegeten. De groenten en fruit die hier verbouwd worden zijn lokaal verbouwd en onbespoten en het dagelijkse leven op de akkers houdt de bevolking fysiek in shape. De oudste bewoner op het eiland is een vrouw, geboren in 1905.

 

Öland, Zweden

Van een mediterraan klimaat is er in Zweden geen sprake en tóch wonen er in Öland de meeste 100-jarigen van heel het land. Waarom dit schiereiland in Zuid-Småland en Noordoost-Skåne een Blue Zone is? De traditionele levensstijl hier heeft hier het meest te maken met een lang en goed leven van de bevolking. De welvaart en medische zorg is daarnaast erg sterk in Zweden, waardoor ouderen over het algemeen langer leven. De Zweden kiezen daarnaast voor lokaal geproduceerde voeding en veel vette vis, zoals zalm en haring. Ook worden er veel volle granen, bessen, erwten, haver en yoghurt gegeten.

 

Okinawa, Japan

De Japanners leven volgens een bepaalde filosofie, die voornamelijk nageleefd wordt op de eilanden van Okinawa: ikigai, het geheim voor een lang, gelukkig en gezond leven. Kort gezegd betekent ikigai hetgeen waar je ’s ochtends voor je bed uitkomt. Het hebben van een doel in je leven kan zeven jaar extra levensverwachting opleveren. In Okinawa neemt men daarnaast een paar momenten per dag om aan hun voorouders te denken (daar heb je ‘m weer, de sterke familieband). En een oude mantra, die altijd voor de maaltijd wordt opgezegd, herinnert de inwoners eraan te stoppen met eten als hun maag voor 80 procent vol is. Tot slot creëren de Okinawanen ‘moais’: groepen van vijf vrienden die zich voor het leven aan elkaar verbinden en elkaar ondersteunen. 

Bron: Skyscanner

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >