Scary Mommy-blogger Jamie Sumner had in vijf jaar slechts vijf dates met haar partner. Als ze het terug kon draaien, zou ze het helemaal anders doen.
Lees verder onder de advertentie
‘We gingen weleens een avond weg samen, maar hadden nooit een échte date, waarbij we een tafel reserveerden en flessen wijn leegdronken’, schrijft ze.
‘Fancy lunch’
Ja, ze hadden ooit een ‘fancy lunch’, maar dat was geen succes. ‘Je gaat dan naar dat leuke Italiaanse restaurant met sfeerverlichting, bakstenen muren en schilderijen van lokale kunstenaars en bestelt drie gangen, drinkt wijn en doet alsof je aan het diner zit. Vervolgens ga je weg, is het pas 15.00 uur en loop je in de middagzon naar huis om daarna je huiskloffie aan te trekken. Je moet koken, verhaaltjes voorlezen en het enige wat je daarna wilt is in bed kruipen met een aspirientje.’
Sowieso was het voor Jamie en haar man de eerste twee jaar van het ouderschap bijna onmogelijk om samen weg te gaan: door vroeggeboorte is hun oudste zoon lichamelijk gehandicapt geraakt en had de eerste maanden 24 uur per dag zorg nodig. Toen na twee jaar de zorg minder werd, kwam Jamie erachter dat ze zwanger was van een tweeling. ‘En wie kun je nu laten oppassen op twee baby’s en een oudere broer die, hoewel hij medisch wel stabiel is, in een rolstoel zit?’
Lees verder onder de advertentie
‘Therapeutisch’
‘Dus in plaats van op date te gaan, liepen mijn man en ik tussen de slaapjes van de kinderen door rondjes in de wijk’, vervolgt Jamie. ‘Het werkte therapeutisch, maar onze band werd er nou niet echt sterker van. Maar toen ik op een avond (tijdens een romantisch diner met een boterham met pindakaas) ineens opmerkte dat de baard van mijn man grijs was geworden, opende dat mijn ogen: wanneer was dit gebeurd? Was het gisteren? Of een jaar geleden?’
Lees verder onder de advertentie
‘We hadden het verdiend’
Met een mond vol pindakaas zei Jamie tegen haar man: ‘We moeten weg samen. Jij en ik, zonder kinderen. In mooie kleding, als het donker is.’ Ze regelde een oppas: Rose, de beste juf op de kleuterschool van haar zoon. ‘En sindsdien gaan we een keer per maand samen weg. Vorige week nog gingen we naar een bruiloft. De perfecte date, want je hebt gratis eten, drinken, taart en danst de hele avond. We stonden het langst van iedereen op de dansvloer, want we hadden het verdiend.’
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (30) is getrouwd met Ruben (32) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.