Kiran en haar man groeiden na de komst van hun twee kinderen uit elkaar. Jaren later besloten ze te scheiden, maar na veel discussies, afspraken met advocaten en het opstellen van contracten kregen ze spijt.
‘Soms erger ik me aan de manier waarop hij naar me kijkt als hij boos is’, schrijft Kiran. ‘Of de manier waarop hij me op mijn tekortkomingen wijst. Soms zijn het de ‘gewone’ dingen die hij tegen me zegt die maken dat ik mijn haar eruit wil trekken.’
‘Hij wil dat ik beter ben met geld’
Maar volgens Kiran heeft haar man ook een hele lijst met dingen die hij vervelend vindt aan háár. ‘Hij vindt het irritant dat ik de was binnenstebuiten laat. Dat ik de afwas niet eerst afspoel voor ik alles in de machine zet. Hij zou willen dat ik beter omga met geld, meer aan sporten doe en meer met de kinderen buiten speel.’
Een paar jaar geleden zorgden deze frustraties ervoor dat het stel uit elkaar groeide: hoe groot hun huis ook was, ze liepen elkaar in de weg. De ruzies werden erger en ze besloten ze om uit elkaar te gaan. Kiran: ‘We gingen scheiden, inclusief advocaten en contracten. We hadden heftige discussies over hoe we het onze kinderen moesten vertellen, hoe we onze spullen zouden verdelen en hoe we het financieel zouden regelen. Het voelde onwerkelijk, maar het was zoals het was.’
Lees verder onder de advertentie
‘Deel van mijn team’
Twee weken voordat John en Kira de scheidingspapieren moesten tekenen, vroegen ze zich af waar ze in hemelsnaam mee bezig waren: ja, ze wilden dat er dingen veranderden binnen hun huwelijk, maar ze wilden niet uit elkaar. ‘En toen werd me één ding duidelijk: John is een deel van mijn team. Hij is de persoon die ik bel als ik iets leuks wil vertellen, maar ook als mijn wereld lijkt in te storten. Hij is degene die ik nodig heb. Ik kan mijn team niet in de steek laten, niet op deze manier.’
Lees verder onder de advertentie
Respect
‘Een huwelijk is zwaar, heel zwaar’, vervolgt ze. ‘Twee mensen komen samen met hun eigen dromen, hun eigen ideeën en dat moet dan allemaal ineens maar werken. Nou, soms doet dat het niet. Maar ook op die momenten moet je blijven praten, respect blijven tonen en compromissen sluiten.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.