Kan je me helpen met het vouwen van de was? Het avondeten? Het maken van het flesje? De vuilniszakken buiten te zetten? Bethany Liston moest haar man altijd om hulp vragen en daar is ze nu klaar mee.
Op Scary Mommy legt ze uit waarom.
‘Mijn man is een volwassene; een volledig functionerend mens. Hij moet niet worden gezien als mijn assistent of iemand die een schop onder z’n kont nodig heeft om nuttig te zijn.’
‘Het is niet alleen mijn verantwoordelijkheid om een georganiseerd huis te hebben, de kinderen eten te geven en schoon te maken. Door te vragen ‘wil je me helpen’ doe ik alsof dat wel zo is. Natuurlijk zijn er veel dingen in het leven die ik vraag bezit: een mooie boot, een dure auto en een machine die de was voor me opvouwt, maar de verantwoordelijkheid voor ons huishouden is daar niet een van.’
Lees ook
Handig: 3 tips om (subtiel) kritisch te zijn naar je partner >
‘Ik wil niet dat mijn jongens opgroeien met de gedachte dat als ze de wc-bril omlaag doen, ze hun partner een gunst doen. Ik wil niet dat ze denken dat ze een compliment moeten krijgen als ze het afval buiten zetten of hun jas ophangen.’
‘Mijn man is mijn partner. Mijn gelijke. We doen dingen niet altijd op dezelfde manier, maar het is wel belangrijk dat we samenwerken om het hoofddoel te bereiken, namelijk een gelukkig en gezond gezin. Ik wil niet dat hij denkt dat het zijn bedoeling is om alleen míj te helpen. Zijn doel is om een goede vader en een partner te zijn.’
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
