Beeld: Canva
Denise (45) had een relatie met een twaalf jaar jongere man toen ze op haar 38ste werd overvallen door een niet te stuiten kinderwens. Snel was ze zwanger en inmiddels is dochter Isabeau zes. Ze ziet haar vader één zondag per maand.
“Natuurlijk wist ik dat ik me in een onmogelijke situatie had gemanoeuvreerd. Ik was bijna veertig en had klapperende eierstokken. Hij was 26, net afgestudeerd, amper uit de luiers. Voor mij was het vrij simpel: als ik een kind wilde, was het nu of nooit. Mijn vriend zag een baby als een bedreiging voor zijn vrijheid en de carrière die hij wilde maken.
Toen ik hem vertelde dat ik intens verlangde naar een kind, wilde hij tijd om na te denken. Hij wilde mij niet kwijt, maar verheugde zich op een paar vrije, onbezorgde jaren voordat hij zich zou settelen. ‘Denk snel’, zei ik. Waarop ik de pil in de kliko mikte en geen woord meer vuilmaakte aan het onderwerp. Twee maanden later was ik zwanger.
Mijn vriend was overdonderd en zei: ‘Het is het kind of ik.’ Nou, die keuze was makkelijk. Een paar weken later gingen we uit elkaar. De controles bij de verloskundige, de pretecho – ik heb het allemaal alleen gedaan. Vrienden en familie hielpen me met het bij elkaar scharrelen van een babyuitzet en ik vond een baan als stylist die ik goed kon combineren met de zorg voor een baby. Ex en ik spraken af dat hij een minimale rol in de opvoeding zou spelen, maar wel in beeld zou blijven. Ons kind had het recht een band op te bouwen met ons allebei, daar waren we het over eens.
Toen ik weeën kreeg, stond mijn ex binnen vijf minuten op de stoep. Hij heeft me fantastisch begeleid tijdens de bevalling. Hij was mijn rots in de branding, maar het veranderde niks aan onze beslissing. We zijn goed bevriend gebleven; hij koestert gelukkig geen wrok. Eens in de maand is Isabeau een zondag bij hem, en hij komt op haar verjaardag. Daar is iedereen tevreden mee. Isa weet niet beter, haar vader maakt haar van dichtbij mee en behoudt toch zijn vrije leven, en ik heb het kind waar ik zo hard naar verlangde. Financieel bijdragen aan haar opvoeding hoeft hij van mij niet, hoe hard ik daardoor af en toe ook op een houtje moet bijten.
Een beetje lullig voelt het wel, dat ik mijn ex destijds zo voor het blok heb gezet. Ik had natuurlijk ook voor een anonieme donor kunnen kiezen, maar dacht dat ik geen tijd te verliezen had. Nou ja, iedereen is nu gelukkig met de situatie en daar gaat het om.”
Ook Jessica was zwanger na de eerste date, waardoor de vader denkt dat ze hem erin heeft geluisd. Je leest het hier.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
