Beeld: Canva
Elle was blij met haar twee jongens, maar wilde ook dolgraag nog een dochter. Haar man telde zijn zegeningen met zijn twee gezonde zonen van vijf en drie en vertrouwde blindelings op de werking van de pil. Die Elle allang door de wc had gespoeld.
Elle (35), getrouwd, moeder van drie zoons: “Daar stond ik, zwaaiend met de zwangerschapstest. ‘Je bent wát?’ zei mijn man. ‘Je was toch aan de pil?’ Ik stamelde iets over griep en antibiotica en dat geen pil daartegen bestand is en hoopte maar dat hij me geloofde. Dat deed hij – precies drie seconden. Want toen vroeg hij achterdochtig: ‘Weet je zeker dat dit een ongelukje is?’
We waren al bijna tien jaar samen, hij kende me van haver tot gort en wist natuurlijk dondersgoed hoe het zat. Komt wel goed zodra hij ziet dat het een meisje is, dacht ik. Maar tijdens de twintigwekenecho verschenen pontificaal twee balletjes op het scherm: wéér een jongen. Ik kon mijn teleurstelling nauwelijks verbergen. ‘Risico van het spelletje’, reageerde mijn man zuur, maar goddank huppelde hij de rest van mijn zwangerschap als een blij ei door het babywarenhuis.
Inmiddels zijn we dik twee jaar verder. Ik heb het er maar druk mee. Mijn man werkt lange dagen, ik ben fulltime thuis. Onze jongste is een cadeautje, maar als je al twee jongens op de basisschool hebt, is het best lastig rekening te houden met middagslaapjes. Bovendien zit hij midden in de peuterpuberteit en is hij nog lang niet zindelijk.
De relatie met mijn man heeft wonder boven wonder niet geleden onder mijn eenmansactie; ik ben uiteindelijk degene die op de blaren zit. Mijn man voelt zich een hele kerel met drie zonen en heeft alleen de lusten – nou ja, behalve financieel dan.
Over twee jaar gaat mijn jongste naar de basisschool, en heb ik mijn leven weer een beetje terug. Een vierde komt er niet. Mijn man verkondigde vorige maand doodleuk: ‘O schat, houd volgende week woensdag even vrij, want dan zetten ze een knip bij me. Werkt stukken beter bij antibiotica.’”
Mariëlle raakte na twee zoons onverwacht zwanger van de derde, die meteen ook een vierde bleek. Je leest haar verhaal hier.
Dit verhaal heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Je denkt: cadeautjes geregeld, feestje geslaagd, klaar. Tot er ineens een Tikkie binnenkomt waar je spontaan van gaat fronsen.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Als kind denk je dat alles wat er bij jou thuis gebeurt, overal zo gaat. Tot je ouder wordt, bij iemand anders over de vloer komt of gaat samenwonen en ineens beseft: huh, dit doen andere mensen helemaal niet?
