Geloof het of niet, maar uit onderzoek blijkt dat je relatie er beter van wordt als jij en je partner regelmatig over poep praten. Juist ja.
De reden is vrij simpel: je praat niet zomaar met iedereen over poep. Doe je dat wel met je partner, zorgt het voor meer vertrouwen en een intiemere band. Deze moeders snappen wel waarom en kunnen een goed gesprek over poep op z’n tijd wel waarderen.
Esmee (31), getrouwd, twee dochters van 3 en 1 jaar: “Onze dochter was nog maar twee weken oud toen ze – alle uitleg van de kraamverzorgster ten spijt – onze nét roze geverfde muur helemaal onderspoot met diarree. O, en voor de volledigheid nam ze mijn kleding en haren ook nog even mee. Zie dat beeld nog maar eens uit te wissen als je je partner om hulp vraagt. Mijn man vond het alleen maar oergeestig. Maar hij verschoonde wél even de baby, gooide mijn kleding in de was en maakte de muur schoon, terwijl ik die derrie even uit mijn haar kon wassen. Als dat geen liefde is, weet ik het ook niet meer.”
Jantien (34), samenwonend, moeder een zoon (5): “Een tijdje terug zat ik met een glas wijn op de bank te Netflixen, toen mijn vriend wild enthousiast de kamer in rende. ‘Schat, je moet nu écht even komen kijken, ik heb net gepoept en mijn drol staat rechtop in de wc-pot!’. Ik verslikte me nog net niet in mijn wijn en dacht nog éven dat het om een productie van onze vijfjarige zoon ging, maar eenmaal in de gang wees mijn vriend apetrots naar het toilet. Om vervolgens teleurgesteld eraan toe te voegen: ‘O, hij is al weggegleden, nou ik trek even door.’
Het is geen verhaal dat ik trots ophang aan mijn vriendinnen – ik denk dat ze me vooral verbijsterd aan zouden kijken, maar stiekem vind ik het heerlijk dat we dit soort geintjes gewoon met elkaar kunnen uithalen – wat dat betreft voelen we ons volledig bij elkaar op gemak. En ik ach, ik hoef tenminste – letterlijk – niet krampachtig te doen als die ene biefstuk of Mexicaanse schotel verkeerd valt en ik de hele avond op de pot zit.”
Kirsten (28), moeder van een zoon (6) en een dochter (2): “Onze dochter had wat problemen met haar ontlasting, dus mijn vriend en ik moesten haar luiers goed in de gaten houden. Het feit dat mijn man en ik hele dagen hebben gespendeerd aan het analyseren van poep, zegt wel iets over onze relatie. Ha, als we zelfs dáár gesprekken over kunnen voeren, kunnen we alles aan.”
Yentl (27), moeder van een zoon (acht maanden): “Mijn vriend en ik zijn een heus team als het op poepluiers aankomt. Het gaat nog weleens mis bij ons jongste zoontje – zit toch zijn hele rug weer onder de kak – en dat vergt soms nogal wat teamwork. Terwijl mijn vriend de benen van onze zoon in de lucht houdt, ben ik in de weer met babydoekjes en geef ik aanwijzingen. Na afloop geven we elkaar een high-five omdat het weer is gelukt. Serieus: als je me dit vooraf had verteld, had ik je keihard uitgelachen. Maar het is wel echt zo dat ik het gevoel heb dat we over alles kunnen praten. Nooit gedacht dat die poepgesprekken daar ook onder zouden vallen.”
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
