Energiebesparend is het niet: een dochter die alle lampen aan moet zetten (ook overdag) en een zoon die niets van schone borden wil weten, omdat iemand anders ze heeft aangeraakt. Maar ja, wat doe je tegen zo’n tic?
Lees verder onder de advertentie
Tania (32), moeder van Jeffry (11), Marly (6) en Mente (3):
“Zowel mijn oudste als jongste zoon hebben flink wat eigenaardigheden. Mente is sinds zijn tweede geobsedeerd door licht. Alle lichtknopjes waar dan ook moet hij aanraken en het liefst staan de lampen thuis ook de hele dag aan – ook al is het hoogzomer.
Onze dochter Marly heeft niks geks, maar oudste zoon Jeffry liep van anderhalf tot vijf jaar altijd op zijn tenen. Toen hij daar eindelijk vanaf was, ontwikkelde hij een ‘kom niet aan mijn spullen’-tic. Hij moet direct nieuw eetgerei zodra iemand zijn beker, bord of bestek alleen maar aanraakt. Soms staat mijn aanrecht vol met drinkbekers of nog schone borden waar meneer ‘vies’ van is, vanwege de mógelijke aanwezigheid van vingers van een gezinslid.
Daarnaast wil hij per se dat zijn kleding goed zit, tot op de naad en draad. Zijn schouders precies synchroon, zijn broek in de vouw en zit zijn sok niet goed, dan trekt hij net zo vaak zijn schoen uit totdat het perfect past. Mijn man kan daar niet tegen. Hij gaat er steevast een discussie over aan, waarop Jeffry alleen maar zijn schouders ophaalt. Zelf ben ik aardig meegaand en heb ik redelijk wat geduld. Of ik laat Jeffry meehelpen met de vaat. Moppert hij dat het te veel is, dan lach ik altijd: ‘Nou de helft is van jou!’”
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.