Blogger Mary vond het vroeger belachelijk als ouders een slaaptraining gebruikten om hun baby te laten doorslapen. Tot haar dochter geboren werd, die wel een heel moeilijke slaper bleek. Haar mening veranderde drastisch, en ze legt uit waarom.
Lees verder onder de advertentie
Scary Mommy-blogger Mary Barnes zag onlangs op Facebook andere moeders tekeer gaan tegen iemand die haar baby onderwierp aan een slaaptraining: ‘Ooit was ik ook die moeder. Zo’n moeder die anderen moeders veroordeelde wegens slaaptraining. Omdat zij hun kinderen lieten huilen om ze zelfstandig te leren slapen.’ Mary had destijds makkelijk praten: haar zoontje had ze al snel een slaapritme aangeleerd. Maar toen kwam haar dochter, en dat was andere koek.
Lees verder onder de advertentie
Laten huilen
Ze vervolgt: ‘Mijn dochter bleek een extreem gevoelige slaper. Het duurde vaak 20 tot 30 minuten om haar in slaap te krijgen, en na een half uur werd ze dan weer wakker en begon het circus opnieuw. Ik werd gek. Ik begon aan slaaptraining te denken om mijn verstand te redden. Ik moest iets proberen. En dus liet ik mijn dochter huilen. Natuurlijk checkte ik of ze iets nodig had en gaf ik haar een knuffel, maar dan legde ik haar weer neer en liet ik haar huilen. Het was moeilijk, soms zelfs vreselijk.’ Maar het wierp z’n vruchten af, langzaam ging het beter met moeder en dochter. ‘Zoals veel mensen was ik de perfecte moeder tot ik zelf kinderen kreeg. Mijn kinderen zouden nooit op de iPad kijken tijdens het eten, in mijn bed slapen of kunstmatig voedsel eten.’
Mary houdt zich nog steeds aan strikte bedtijden en haar dochter slaapt nog altijd goed door. ‘Zij is blijer, ik ben blijer. Misschien werkt het niet voor jou, misschien wel. Mijn punt is: het is makkelijk te oordelen tot je in iemands schoenen staat. Een kind dat weigerde te slapen was een van de moeilijkste dingen die ik ooit heb meegemaakt. Ik zal nooit meer een ander voor deze keuze veroordelen. Laten we proberen elkaar te steunen in plaats van elkaar omlaag te halen.’
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
Er is zo’n opvoedwijsheid die hardnekkig blijft hangen: zoals je een kind aanspreekt, zo gaat het zich ook gedragen. Geef je vertrouwen, dan groeit het. Praat je alsof het kind iets kan, dan gaat het eerder proberen om inderdaad “dat kind” te zijn.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week vraagt Mariët (34) zich af of het online verlanglijstje voor haar dochter eigenlijk wel zin heeft.
Sinterklaas is een gezellig kinderfeest, maar kan ook voor veel spanning zorgen. Bij Jikke (34) thuis zorgde de sinterklaassurprises dit jaar voor een portie kinderlijke wraak.