Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze keer: een dochter die met eten gooit.
Mijn dochtertje is anderhalf. Sinds kort wil zij zelf eten. Als ze genoeg heeft gehad gooit ze alles op de grond als ik even niet kijk. Negeren helpt niet, nee zeggen ook niet: dan slaat ze me in mijn gezicht.
Wat een leuk probleem! Geniet ervan! Met lieve meisjes dempen we de gracht. Meisjespeuters zijn bijna altijd stouter dan jongetjespeuters, is de ervaring van de tantes. Jongens zitten zoet hun moeder te adoreren en worden het liefst gevoerd en aangekleed tot hun twintigste. Helaas gaan meisjes op enig moment een inhaalslag maken qua aangepastheid; dan worden ze braaf en onzeker. Wedden dat u ooit heimwee krijgt naar haar onbekommerde geplaag? Intussen wordt alles wel heel vies als je met eten gooit. Dat willen we allemaal wel, maar wie maakt het behang schoon?
Splits het vraagstuk. Maak het opvoeden overzichtelijk. Ofwel: pick your battles. Bij opvoeden is het trekken van grenzen essentieel, maar beter één grens goed getrokken dan meerdere half. Het gooien met eten voorkomt u door haar bord pijlsnel te vervangen door plastic blokken zodra ze is uitgegeten. Dat spaart energie. Kijk stralend toe hoe ze zich uitleeft, trots op haar pittige karakter. Pas als ze u slaat moet u uw blijdschap even bedwingen. U pakt streng maar met humor – uw dochter heeft vast gevoel voor humor – haar handje vast en zegt à la premier Rutte: ‘Slaan. Mag. Nooit.’ Dat zet u haar in de box. Het is net puppy-training: actie is reactie. Uw dochter is zo pienter, die krijgt het principe vast snel onder haar knietje.
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.
Dit artikel staat in Kek Mama 05-2017
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
