Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze keer: de hele dag op internet.

Hij zit de hele dag te internetten, mijn zoon van negen.  Ik ben bang dat hij rare en schadelijke dingen tegenkomt. Verbieden vind ik moeilijk, elk kind zit tegenwoordig immers op internet. 

De tantes vallen altijd graag terug op de geschiedenis, maar die levert bij dit probleem geen soelaas. We kunnen bijvoorbeeld niet terecht bij Do’s buurvrouw mevrouw Hupperts (92), normaal van alle markten thuis; toen haar negen kinderen opgroeiden had ze niet eens tv. Do’s dochter, nu 22, hoorde tot de internetpioniers. Op haar achtste mocht ze van haar ouders een kat, en googelde ze het woord ‘poesjes’. Ze belandde, u voelt het al, op een pornosite. Er moet iets  gebeuren, bedacht Do toen al.

 

Verantwoord omgaan internet

Kinderen gaan steeds jonger online. Er zijn peuters van twee die al actief zijn. De gemiddelde driejarige internet 35 minuten per week. (De tantes kunnen zich hier niets bij voorstellen.) Je zou denken dat alle scholen inmiddels de les ‘Verantwoord omgaan met internet’ hadden ingelast. Maar slechts een kwart van de ouders van  basisschoolkinderen is tevreden over de aandacht die hun school besteedt aan het fenomeen. We vermoeden dat u tot de overigen behoort. Klop daarom met zo veel mogelijk gelijkgestemden aan bij de schoolraad. Intussen raden we u de website mediawijsheid.nl aan. Die site geeft lekker concrete adviezen over veilig en slim gebruik van digitale media, van peutertijd tot aan volwassenheid. Voor uw negenjarige wordt maximaal anderhalf uur beeldschermtijd per dag aanbevolen. Telefoon en iPad zijn natuurlijk verboden tijdens het eten, en ze mogen zeker niet mee naar de slaapkamer. De site beveelt ouders aan vaak computerspelletjes met hun kind te doen, zodat het zich door hen begrepen voelt; daardoor laat het zich makkelijker bijsturen.

 

Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.

falende ouders

Niemand is perfect. Ook ouders niet, zo bewijzen deze hilarische momenten op Buzzfeed.

We doen ons best...

En proberen ze goed op te voeden....

 

Wait, stop! #nevermind #toolate #pottytraining #parentingfail #dadfail #donttellmom

Een bericht gedeeld door Phil Yeh (@philyeh) op

 
 

...maar dat lukt niet altijd

 
 
 
 

Soms hebben we íets teveel balgevoel...

 

...of last van de zwaartekracht

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geruzie kinderen stoppen
Beeld: Unsplash

De New Yorkse moeder Vered wilde altijd al drie kinderen. Die wens ging in vervulling, maar het continue geruzie van het stel kan ze missen als kiespijn. Zo maakte ze daar korte metten mee.

Vered schrijft op Scary Mommy hoe ze geniet van haar drie kinderen – tenzij ze aan het schreeuwen, slaan, duwen, schoppen, knijpen, schelden, zeuren en krabben zijn. Vered’s stresslevel schiet dan meteen omhoog en ze beschrijft hoe ze dan in een tweestrijd staat: ‘Moet ik de jongste verdedigen? Ze allemaal straffen? Ze een time-out geven? Het speelgoed waar ze om strijden afpakken? Ze hun excuses laten aanbieden? Ze in aparte kamers laten spelen?’

 

Niet ingrijpen

Vorig jaar liep het geruzie onderling echt uit de hand en zocht Vered hulp bij Tovah Klein, directeur van het Barnard College Center for Toddler Development. Deze specialist raadde haar simpelweg dit aan: ‘Laat de kinderen het zelf uitvechten. En als je daar niet bij wilt zijn, stuur ze dan naar hun kamer om de ruzie te beslechten.’ Volgens Klein werkt het juist averechts om als ouder in te grijpen in een ruzie: dan verandert namelijk de dynamiek en worden onbedoeld de kinderen tegen elkaar opgezet. Trek je je als ouder terug uit de ruzie, dan zullen de kinderen juist uiteindelijk samen een band krijgen.   

 

Lees ook
PERSOONLIJK: Deze ouders hebben altijd gillende ruzie op vakantie >

 

Uitgeput en overstuur

Vered schrijft hoe ze deze nieuwe aanpak thuis uitprobeerde. Tijdens de eerste ruzies moest ze echt op haar tong bijten: ‘Ik realiseerde me toen pas hoe vaak ik me met het gekibbel had bemoeid, en hoe veel energie me dat gekost had, waarna ik uitgeput en overstuur was. Terwijl de kinderen tien minuten later alweer samen speelden en alles vergeten waren.’ Vered paste haar tactiek aan. ‘Als ik ze zag ruziën, zei ik: ‘Jullie mogen ruzie maken, maar niet waar ik bij ben.’

 

Laat ze met rust

Vered: ‘Zonder mij  als cruciale speler werd het ruziën ineens een stuk minder interessant voor ze.  Het intrigeerde me: wat kunnen ouders doen om hun kinderen onderling een gezonde en liefdevolle band te laten krijgen? Het antwoord: ze met rust laten. Is er helemaal geen ruzie meer in huis? Absoluut niet. Maar nu ik er geen deel meer van uit maak, gaan de ruzies veel meer over de aanleiding zelf. En vechten om een lichtzwaard is nou eenmaal minder interessant dan ruziën over mijn liefde en aandacht.’

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >