Portretten: eindelijk vader

Je bent een single van in de vijftig die elke gedachte aan een gezin wegwuift en opeens ontmoet je een vrouw die kinderen met je wil. Sybe Terwee (64), getrouwd met Joukje (43), vader van Gerben (14), Michiel (12) en Laurens (6). ‘Als Laurens gaat studeren ben ik 76. Ik sta daar maar niet teveel bij stil.’

“Het idee dat ik ooit vader zou worden had ik al opgegeven. Daar had je op zijn minst een stabiele relatie voor nodig. De verantwoordelijkheid leek me ook lastig. En kinderen plegen een aanslag op je vrijheid – zo zag ik dat toen.

En toen ontmoette ik op mijn 48e Joukje. Geen idee hoe dat opeens kwam, maar het leek me geweldig met haar kinderen te krijgen. Binnen twee jaar kwam Gerben. Dat was toch even schrikken, hij confronteerde me met mijn kindertrauma’s en angsten. Na een jaar therapie werd het weer leuk. Twee jaar later kwam Michiel en weer vijf jaar later Laurens. Toen hij vier was werd ik thuisblijfvader.

Kinderen zijn het beste wat me ooit is overkomen. Het is overweldigend. Er is natuurlijk wel een keerzijde. Joukje en ik zouden best een huttentocht in de bergen willen maken, maar dat krijgen we er niet door bij de jongens. In de bergen is geen wifi en hoezo, elke dag een eind lopen? De kinderen hebben me veranderd. Ik kan niet meer altijd doen wat ik wil, maar dat is zelden een probleem. Als ik een schaatstocht wil maken, maar een van de jongens heeft me nodig, ga ik niet. Ik verbaas me er soms over hoe makkelijk ik dingen loslaat. Misschien is het ook gewoon een kwestie van ouder worden.

Doordat ik niet werk heb ik alle tijd om met Gerben naar het strand te fietsen, met Michiel aan schaaktoernooien mee te doen en te spelen met Laurens. Ik help de twee oudsten met wiskunde en overhoor Duits, Frans en Latijn. Joukje hoopte nog op een vierde kind, maar drie vind ik wel genoeg. Ik ben heel blij met ons nakomertje Laurens, mijn troetelkind. De onbevangenheid van kleuters is heerlijk.

Natuurlijk denk ik aan de toekomst. Als Laurens gaat studeren ben ik 76. Zie ik mijn kinderen trouwen, kinderen krijgen? Als ze mijn ritme aanhouden waarschijnlijk niet. Ik sta daar maar niet te veel bij stil.”

Alle portretten staan in Kek Mama 09-2015. 

falende ouders

Niemand is perfect. Ook ouders niet, zo bewijzen deze hilarische momenten op Buzzfeed.

We doen ons best...

En proberen ze goed op te voeden....

 

Wait, stop! #nevermind #toolate #pottytraining #parentingfail #dadfail #donttellmom

Een bericht gedeeld door Phil Yeh (@philyeh) op

 
 

...maar dat lukt niet altijd

 
 
 
 

Soms hebben we íets teveel balgevoel...

 

...of last van de zwaartekracht

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geruzie kinderen stoppen
Beeld: Unsplash

De New Yorkse moeder Vered wilde altijd al drie kinderen. Die wens ging in vervulling, maar het continue geruzie van het stel kan ze missen als kiespijn. Zo maakte ze daar korte metten mee.

Vered schrijft op Scary Mommy hoe ze geniet van haar drie kinderen – tenzij ze aan het schreeuwen, slaan, duwen, schoppen, knijpen, schelden, zeuren en krabben zijn. Vered’s stresslevel schiet dan meteen omhoog en ze beschrijft hoe ze dan in een tweestrijd staat: ‘Moet ik de jongste verdedigen? Ze allemaal straffen? Ze een time-out geven? Het speelgoed waar ze om strijden afpakken? Ze hun excuses laten aanbieden? Ze in aparte kamers laten spelen?’

 

Niet ingrijpen

Vorig jaar liep het geruzie onderling echt uit de hand en zocht Vered hulp bij Tovah Klein, directeur van het Barnard College Center for Toddler Development. Deze specialist raadde haar simpelweg dit aan: ‘Laat de kinderen het zelf uitvechten. En als je daar niet bij wilt zijn, stuur ze dan naar hun kamer om de ruzie te beslechten.’ Volgens Klein werkt het juist averechts om als ouder in te grijpen in een ruzie: dan verandert namelijk de dynamiek en worden onbedoeld de kinderen tegen elkaar opgezet. Trek je je als ouder terug uit de ruzie, dan zullen de kinderen juist uiteindelijk samen een band krijgen.   

 

Lees ook
PERSOONLIJK: Deze ouders hebben altijd gillende ruzie op vakantie >

 

Uitgeput en overstuur

Vered schrijft hoe ze deze nieuwe aanpak thuis uitprobeerde. Tijdens de eerste ruzies moest ze echt op haar tong bijten: ‘Ik realiseerde me toen pas hoe vaak ik me met het gekibbel had bemoeid, en hoe veel energie me dat gekost had, waarna ik uitgeput en overstuur was. Terwijl de kinderen tien minuten later alweer samen speelden en alles vergeten waren.’ Vered paste haar tactiek aan. ‘Als ik ze zag ruziën, zei ik: ‘Jullie mogen ruzie maken, maar niet waar ik bij ben.’

 

Laat ze met rust

Vered: ‘Zonder mij  als cruciale speler werd het ruziën ineens een stuk minder interessant voor ze.  Het intrigeerde me: wat kunnen ouders doen om hun kinderen onderling een gezonde en liefdevolle band te laten krijgen? Het antwoord: ze met rust laten. Is er helemaal geen ruzie meer in huis? Absoluut niet. Maar nu ik er geen deel meer van uit maak, gaan de ruzies veel meer over de aanleiding zelf. En vechten om een lichtzwaard is nou eenmaal minder interessant dan ruziën over mijn liefde en aandacht.’

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >