Ouders die zeuren dat hun kinderen niet goed eten, begreep Rachel Garlinghouse nooit. Tot ze haar vierde kind kreeg. ‘Zij gooit eten op de grond of weigert het in haar mond te doen. Nu zit ook ík met mijn handen in het haar.’
Lees verder onder de advertentie
‘Mijn kinderen bood ik altijd twee keuzes qua groenten aan bij het avondeten’, vertelt Rachel. ‘Als je een hekel hebt aan broccoli, dan eet je de wortels. Of andersom.’
Het werkte, want geen van haar drie kinderen werd een lastige eter. ‘Ik begreep andere ouders nooit, die zeiden dat hun kind niets at. Maar toen kwam ons vierde kind.’
Op de grond
Haar jongste dochter deed het aan tafel anders. Rachel: ‘Als peuter gooide zij soms eten op de grond of ze weigerde het in haar mond te stoppen. Ineens begreep ik al die andere ouders: het is lastig als je een heel kieskeurige eter hebt.’
Des te ouder het meisje wordt, des te moeilijker het gaat. ‘Ze weigert tegenwoordig bijna al het vlees en de helft van fruit en groenten vindt ze vies. Ik heb nog een jaar om dit te veranderen, want daarna gaat ze naar school. Maar hoe moet ik dat doen?’
Rachel wil haar kind geen eetgewoontes opdringen. ‘We hebben geen ‘eet-je-bord-leeg-regel’ en vertellen onze kinderen niet dat ze geen voedsel mogen verspillen, omdat elders mensen honger hebben. Dat heeft geen zin.’
Niet smeken
Wat ze wel moet doen? Rachel heeft geen idee. ‘Mijn dochter heeft een gezond gewicht en lengte. Ik haat het om discussies aan te gaan over eten en weiger om me te verlagen tot haar niveau. Zo van: als je nog drie happen eet, krijg je een sticker of een toetje. Ik heb wel wat beters te doen dan haar smeken om te eten. Bovendien groeit ze goed en is ze gezond. Als alles wat ze op een dag eet een appel is, dan is dat maar zo. Wat ik haar aanbied, is gezonde voeding. Ik laat haar niet leven op crackers en frisdrank. Dus in the end ben ik de winnaar, toch?’
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.