Manon (40) gaf haar zoon tot 5 jaar borstvoeding en voedt haar dochter van 4 nog steeds aan de borst. Niet iedereen heeft daar begrip voor, heeft ze gemerkt.
Lees verder onder de advertentie
‘Ontelbaar vaak krijg ik de vraag waarom ik niet ‘gewoon’ gestopt ben met borstvoeding geven. Mensen vinden het onnatuurlijk als je langer dan een paar maanden voedt. Alsof het vies en raar is. Ik heb weleens de opmerking gehad dat ik hiermee verwende mama’s kindjes creëerde. En dan zijn er de talloze opmerkingen over voeden in het openbaar: genoeg mensen die daar moeite mee hebben en vinden dat vrouwen in een hoekje moeten voeden, met een doek over hun drinkende baby en hun borst. Te idioot voor woorden. Waarom mag Doutzen Kroes op iedere abri hangen met haar borsten uit haar beha puilend, maar is het raar als je publiekelijk borstvoeding geeft, zéker aan een ouder kind? Deze dubbele moraal vind ik kwalijk. Gelukkig heb ik inmiddels een dikke huid gekweekt en laat ik alle kritiek van me afglijden.’
Lees verder onder de advertentie
‘Wanneer stop je?’
‘Toen ik zwanger was van de oudste had ik al bedacht dat ik graag borstvoeding wilde geven. Het leek me praktisch en natuurlijk. Het is toch prachtig dat een vrouwenlichaam zoiets kan? Daar zijn we voor gemaakt en dichter bij de natuur kun je haast niet zijn. Ik was heel gemotiveerd om van het voeden een succes te maken. Mijn zoon Simon werd geboren en na wat opstartproblemen – hij viel steeds in slaap tijdens het voeden – hapte hij goed aan en dronk hij probleemloos uit mijn borsten. Dat gaf zelfvertrouwen.
Lees verder onder de advertentie
Mijn plan was om hem te blijven voeden zolang hij dat zelf wilde. Vaak kreeg ik de vraag: ‘Wanneer stop je?’ Mijn antwoord was altijd hetzelfde: ‘Als hij stopt.’ En dat is nog steeds mijn richtlijn.’
Geen borstontsteking
‘Tweeëneenhalf jaar later werd ik opnieuw moeder, dit keer van een dochter, Ilse. Omdat ik nooit gestopt was met voeden was er meteen melk in overvloed, ik kreeg enorme stuwing in mijn borsten. Simon dronk het teveel aan melk weg, hij heeft echt meerdere keren voorkomen dat ik een borstontsteking kreeg. Het tandemvoeden ging super: dan had ik Simon aan de ene borst en Ilse aan de andere kant. Simon voelde zich daardoor betrokken. Hij voelde dat hij zijn moeder niet kwijtraakte door zijn nieuwe zusje en is ook nooit jaloers geweest.
Lees verder onder de advertentie
Het samen voeden heb ik heel lang volgehouden, tot Simon ongeveer vijf jaar was en zijn vriendje mij Ilse zag voeden en zei: ‘Iew, vies!’ Dat raakte Simon en vanaf dat moment is het echt drinken gestopt. Dat vond ik niet jammer, het was oké. Ik wist dat dat moment een keer zou komen. Nu sabbelt hij soms nog even aan mijn borst, als hij moe of verdrietig is.’
‘Mijn dochter drinkt nog twee keer per dag bij mij – soms drie keer als ze moe of niet lekker is. Dan tikt ze op mijn borst of ze doet mijn trui omhoog. Ik weet dat mensen er moeite mee hebben dat ik nog borstvoeding geef, ook mijn schoonfamilie vindt het vreemd. Omdat ik geen zin heb in hun oordeel ga ik dan maar naar een andere kamer. Ik hang het niet aan de grote klok dat ik nog steeds voed, maar schaam me er zeker niet voor. Waarom zou ik? Ik snap niet wat er zó choquerend of verboden aan is.
Lees verder onder de advertentie
Ilse vindt het drinken nog erg fijn. Voor haar betekent het veiligheid en geborgenheid. Even energie uploaden. Daarna heeft ze altijd rode wangen en heldere ogen, en vooral een blije, energieke glow. Dat mijn lijf eten kan maken vind ik nog steeds iets magisch. Ik zou het wel een beetje jammer vinden als zij stopt met drinken. Dan mis ik die nabijheid. Even een momentje delen zonder te praten. Dat is zo waardevol.’
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.