Beeld: Shutterstock
De juf vertelde me vandaag dat mijn dochter van tien nogal een pestkop is. Ik schrok daarvan, mijn man moest lachen toen ik het hem vertelde. Hij zei: “Beter een pestkop dan gepest worden, ik pestte vroeger ook weleens.” Wat vinden jullie?
Els en Do: Tijd voor een goed gesprek met uw man. Het is belangrijk dat hij het probleem serieus neemt. Want een probleem is het, en niet alleen voor slachtoffers. Pesters kunnen zich meestal niet goed inleven in anderen, voelen zich minder verantwoordelijk voor hun daden en reageren vaak boos als iets ze niet zint. Dat zijn eigenschappen waar uw dochter later tegenaan kan lopen. Pesten kan ook voortkomen uit een gebrek aan eigenwaarde. Een kind dat pest komt hoger in de pikorde van de klas te staan en voelt zich daardoor zelfverzekerder.
Vraag uw man of hij zich hierin herkent. Als ervaringsdeskundige is hij degene die uw dochter de komende tijd het beste kan begeleiden. En als opvoeder heeft hij een verantwoordelijkheid. Beseft hij hoe vervelend zijn gedrag van destijds was? Dat er geen enkele reden is er lacherig over te doen? En dat het goed zou zijn als uw dochter haar excuses aanbiedt aan haar slachtoffertjes?
Lees ook
‘Mijn zoon is een pestkop’ >
Dank de juf dus dat ze u heeft ingelicht, zo kunt u in een vroeg stadium ingrijpen. Vraag haar een voorbeeld te geven. Vervolgens kunt u met uw dochter analyseren wat er gebeurde. En hoe ze het anders had kunnen oplossen. Maak duidelijk dat u het kind zelf niet afkeurt, alleen haar gedrag. Vertel hoe naar het is voor haar slachtoffer om gepest te worden. En hoe belangrijk het is dat ze haar excuses aanbiedt. U kunt intussen een beloning bedenken voor uw dochter. Als ze stopt met pesten krijgt ze elke week een sticker. Bij vier stickers mag ze een cadeautje uitkiezen of gaan jullie iets leuks doen. Houd dit vol tot het probleem uit de wereld is.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 35, 23 en 21) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 01-2020.
Meer opvoedadvies? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
