Beeld: Shutterstock
Mijn man heeft mij een jaar geleden ingeruild. De kinderen van zijn nieuwe vlam zitten op dezelfde school als mijn zoon. Als we elkaar treffen op het schoolplein, negeren ze mij, maar wordt mijn zoon uitbundig geknuffeld. Moet ik hier iets van zeggen?
Els en Do: Het is al erg genoeg dat u verlaten bent voor een andere vrouw, deze voortdurende confrontatie op het schoolplein lijkt ons te veel gevraagd. U en uw zoon moeten een nieuwe start kunnen maken, en daar komt u op deze manier niet aan toe.
Het beste zou zijn voorlopig de hulp in te schakelen van andere ouders. Zij zouden uw zoon na school mee naar huis kunnen nemen, zodat u hem daar kunt ophalen in plaats van op het schoolplein. Als ze in de buurt wonen zouden ze hem ’s ochtends ook mee kunnen nemen naar school. U kunt een schema opzetten via een appgroep. In het uiterste geval zou u uw zoon van school kunnen laten wisselen, maar dat is een draconische maatregel. Zijn leven ligt waarschijnlijk al genoeg overhoop nu hij zijn vader moet delen met andere kinderen.
Lees ook
‘Mijn man negeert mij en onze kinderen’ >
Leg uw ex en zijn vriendin het probleem voor. Als ze enig besef van normen en waarden hebben, zullen ze bereid zijn mee denken. Zij hebben de bom gedropt, we hopen dat ze bereid zijn de chaos die ze hebben veroorzaakt op te ruimen. Het zou een goed begin zijn als ze zich wat bescheidener gedroegen op het schoolplein en u gewoon begroeten. Wij wensen u alle sterkte van de wereld.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 08-2019.
Meer opvoedadvies? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
