Beeld: Canva Pro
Fleur zingt liedjes met haar overleden grootvader en Stan schaakt met zijn overleden opa zonder dat hij het spel ooit geleerd heeft. Niet alles wat kinderen zeggen kun je afdoen als ‘een levendige fantasie’.
Sandra (41), moeder van Fleur (7) en Roos (3): “Zelf had ik helemaal niets met het spirituele. Totdat mijn dochter Fleur van destijds vier jaar het steeds had over opa Beer. Ze vertelde dat hij bij haar op haar bedrand kwam zitten en liedjes met haar zong. Ik kreeg acuut koude rillingen.
Mijn vader (Berend) overleed toen ik vijftien was en was dirigent in een koor. Ook met mij zong hij veel. Volgens Fleur was hij blij en vrolijk. Jammer genoeg is hij maar een paar keer geweest en daarna nooit meer. Af en toe vraag ik nog naar opa Beer, maar Fleur kan zich niets meer herinneren. Zo jammer. Toch voelt het voor mij als een teken van mijn vader.”
Lisanne (29), moeder van Wout (7) en Stan (6): “Mijn schoonvader overleed toen Wout één was en Stan nog net niet geboren. Maar een tijdje geleden werd ik midden in de nacht wakker van geluid. Zat Stan rechtop in zijn bed. Hij had het schaakbord uit de kast gehaald en vertelde dat hij met opa in de hemel aan het schaken was.
Ik maakte snel mijn man wakker; dit moest hij zien. Stan benoemde de stukken en wist zelfs hoe hij enkele zetten moest uitvoeren. Wij stonden versteld; we hadden nog nooit met hem geschaakt. Wat het extra bijzonder maakte, was dat schaken de favoriete hobby van mijn schoonvader was.”
De dochter van Jacqueline voelt al van jongs af aan dingen aan in oude gebouwen en ziet ’s avonds geesten rond haar bed, waardoor ze niet durft te slapen. Je leest het verhaal hier.
Dit artikel las je eerder in Kek Mama.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
