Beeld: Shutterstock
En opeens ben je zo moe van het zeuren en zuigen, het janken en treuzelen dat je helemaal doorslaat en dreigt je kleine koter weg te doen.
Imke (34), moeder van Moos (5) en Tijn (1):
“Moos is een pittige, hij kan me tot het uiterste tergen. Zoals laatst, toen hij me maar bleef napraten. Non-stop, wat ik ook zei en hoe vaak ik hem ook waarschuwde. Er knapte iets. Ik greep hem bij zijn arm, sleurde hem naar boven en sloot hem op in zijn slaapkamer met de deurklink omhoog. Eindelijk rust. En nee, daar voelde ik me niet schuldig over, want ik word alleen boos als hij echt te ver gaat.”
“Ik heb er bewust voor gekozen de eerste vier jaar thuisblijfmoeder te zijn, maar soms vliegt het thuiszijn me naar de strot. Zeker als Boris loopt te etteren, selectief doof is en mij straal negeert. ‘Weet je wat ik doe?’ sneerde ik op zo’n dag. ‘Ik doe jou lekker weg en ik ga weer werken.’ Ik bedoelde dat Boris voortaan naar een kinderdagverblijf zou gaan, maar het arme jong dacht ik hem op straat wilde zetten en nooit meer terug zou komen. Hij raakt al in paniek als ik twee seconden op de wc zit, dus dat was echt zielig.”
Lees ook – Geduld verloren: ‘Mama, niet wegrijden zonder mij!’ >
“Alex heeft een tijdje heel slecht geslapen. Om het minste of geringste werd ze wakker en gilde op volume misthoorn dat ze haar knuffel kwijt was, bij mij in bed wilde of dorst had. Ik trek dat niet, die gebroken nachten. Toen ze voor de zoveelste keer gilde dat ze bang was, schreeuwde ik: ‘Je moet verdomme bang voor mij zijn, als je me wakker maakt!’ Ik zie nog haar grote, verschrikte ogen voor me. Het kostte me een halfuur om haar te kalmeren. De tough love-aanpak werkt blijkbaar niet.” Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
