Beeld: Shutterstock
Helaas jongens, de vakantie is alweer voorbij – en meer leugens die het leven makkelijker maken.
Jill (44), moeder van Jack (8):
“Het was een gribushuisje op een aftandse camping. Voor dat ‘zespersoonschalet’ betaalden we half juli de hoofdprijs, maar het was smoezelig en veel te klein voor ons drietjes. Elke avond schalden André Hazes en Tino Martin van acht tot half twee door de luidsprekers, op zo’n volume dat mijn vriend Lars en ik op ons eigen terras tegen elkaar moesten schreeuwen om boven de muziek uit te komen. En voor de ingang van het subtropisch zwemparadijs stond ’s morgens een file.
Kortom: het was afschuwelijk. Althans, dat vonden wij. Onze kleine man vond het er juist geweldig. Overal vriendjes, zés glijbanen en lekker laat naar bed. Lars en ik hielden het hele vakantieparkgebeuren slechts vol op een mix van paracetamol en veel rosé. We zouden er veertien dagen blijven, maar op dag elf besloten we de boel in te pakken. ‘Ja, heel jammer’, logen we tegen onze zoon, ‘de vakantie is weer over.’ Terwijl hij dikke tranen huilde om zijn achterblijvende vriendjes, reden wij met gierende banden naar huis.”
Lees ook – Deze 14 vakantiebestemmingen in Europa zijn geweldig met kinderen >
Lytitia (33), moeder van Senn (5), Vinz (2) en Pemm (9 maanden):
“Afgelopen zomer waren mijn man René en ik twee weken met ons gezin op vakantie op een Landalpark met zo’n mega indoor speelparadijs. Geweldig. De kinderen waren niet uit de ballenbak te branden.
Om toch iets van de omgeving te zien, vertelden we dat om de drie dagen alle ballen van de ballenbak weer opgeblazen moesten worden. Dat werkte als een malle. Al zorgde het wel voor vreemde blikken van collega-ouders, als onze kinderen de dagen erna inspecteerden of alle ballen wel vol genoeg waren opgeblazen…”
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
