Ouders van kinderen in het basisonderwijs zijn steeds moeilijker te porren voor het begeleiden van schoolreisjes of andere (school)activiteiten. Hierdoor kunnen projecten en uitjes geregeld niet doorgaan, blijkt uit onderzoek van DUO Onderwijsonderzoek & Advies en onderwijsvakblad Didactief.
Twee derde van de vijfhonderd ondervraagde docenten (66 procent) zegt dat het de afgelopen vijf jaar lastiger is geworden om ouders te vinden die willen helpen en 54 procent moet de boel hierdoor cancelen.
Lees ook
Van ‘openbaar’ tot ‘confessioneel bijzonder’: vijf soorten basisscholen op een rij >
Ook blijken ouders minder gemotiveerd om deel te nemen aan de Ouder- en Medezeggenschapsraad van de school: 28 procent geeft aan dat het op hun school ‘moeilijk’ tot ‘zeer moeilijk’ is om ouders te vinden voor de Ouderraad. En dat terwijl vaders en moeders zich wél steeds meer bemoeien met het onderwijs dat hun kind krijgt. Bijna de helft van de leerkrachten merkt dat er vaker tussentijdse gesprekken worden aangevraagd en kritischere vragen worden gesteld: “Ouders stellen zich steeds meer op als een ‘consument’ die recht heeft op bepaalde prestaties die de school levert,.”
Bron: ANP / RTL Nieuws
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
